Henk zit binnen

Ik wil het niet over mijn lichamelijke ongemakken hebben. Die hoef ik niet breeduit op internet te verspreiden.

Vandaag ben ik dagvoorzitter op een congres onder de rook van Utrecht. In een hotel dat slecht per fiets bereikbaar is, zo heb ik de vorige keer geconstateerd. Maar ik ben daar niet aangekomen. Iemand anders moet met de hamer slaan.

Een week geleden maakte ik een fietstocht van ruim 100 kilometer. Die fietstocht was geen probleem. Alleen was het slikken van vaste en vloeibare stoffen een pijnlijke aangelegenheid. Ik voelde me prima, maar eten en drinken waren dus niet leuk.

Ook de rest van de week voelde ik me prima. Maar dat eten en drinken: dat was geen pretje. Ik bekeek mijn keel en zag dat deze rood kleurde zoals de ondergaande zon op een winterse dag. Of zoals gekookte bietjes op een wit bord.

Tegenwoordig heb je allerlei digitale dokters die een diagnose kunnen stellen. Dat heb ik ook maar eens gedaan. De digitale dokter zei: “Wat doet u uit bed, meneer Henk 50?” Ik sprak en zeide: “Ik voel me prima, ik heb alleen zo’n pijn in mijn keel en al dat dansen en dat springen doet mij veel te zeer.” “Hebt u wel eens aan corona gedacht?” vroeg de digitale dokter. Maar dat wilde ik hem juist vragen. Hij zei: “Doet u eerst maar eens een test.”

Ik deed een test en daar kwam een IQ van 93 uit. Maar daar had de dokter niets aan. Hij bedoelde een coronatest. Omdat ik alles graag zelf wil doen en ik geen idee heb wat mijn Burger Service Nummer is deed ik een zelftest. Bij zelftesten presteer ik altijd beter, dan kijkt er niemand op mijn vingers en heb ik minder faalangst.

Er deed zich echter wel een probleem voor. Als ik in mijn neus peuter ga ik standaard heel hard niezen. De ruiten sprongen bijna, en dat niet één keer, maar zo’n tien keer per neusgat. Huiskater Ringo dook van schrik onder in een kast. De uitkomst desalniettemin was negatief en dus voor mij positief.

Tineke constateerde dat mijn keel er wel érg verdacht uit zag. Niet alleen rood, maar rood met witte stippen. Bovendien kon ik niet meer zingen. Zij wilde dat ik de dokterspost belde. Ik ben de kwaadste niet, al zie ik er altijd tegen op om mensen lastig te vallen met het hoofdstuk ‘onbegrepen lichamelijke klachten’. Keelpijn zit namelijk altijd tussen de oren.

Dokter Jos vond dat ik het maar even aan moest zien, maar als ik opgezette klieren kreeg en mijn mond niet meer open kon doen moest ik maar weer bellen. Maar als je je mond niet open kunt doen kun je wel bellen, maar niet spreken. Dat leek me ook weer ingewikkeld.

Het hele weekend heb ik me aan een streng dieet gehouden. Ik kreeg nauwelijks een hap door mijn keel. De koek en snoeptrommel is tot de rand toe gevuld gebleven.

Maandag de eigen dokter gebeld. Hij was ontzettend blij dat hij mij weer eens kon spreken. Dat was al twee jaar geleden en hij had wel behoefte aan een goed gesprek op niveau. Hij knapte er dan ook zienderogen van op. Als dank voor dit consult kreeg ik medicijnen mee. En voorlopig moest ik me maar even koest houden. En ook niet meer van die gekke fietstochten maken.

Ik kon dus niet op de fiets naar Utrecht. Bovendien  ben ik mijn stem kwijt. Dus als dagvoorzitter zou ik niet echt uit de verf komen. Vandaar dat ik nu niet onder de rook van Utrecht zit, maar onder de rook van Europoort. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

6 gedachten over “Henk zit binnen”

  1. Dit kun je op elke leeftijd krijgen. Gewoon uitzieken en iets tegen keelpijn nemen, als dat nog niet in het medicijnpakketje van de huisarts zat. Tineke weet vast wel iets te verzinnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: