Kranig (2)

Er is nog iemand kranig. Dat is onze huiskater Ringo.

Iedere ochtend zit hij er klaar voor. Water moet uit de kraan komen, of in ieder geval stromen. Stilstaand water is voor hem wat alcoholvrij bier schijnt te zijn voor een verstokte bierdrinker.

Ook als buiten de planten worden begoten is Ringo er als de kippen bij om een deel van de straal op te vangen. En datzelfde doet hij ook als de buren hun planten bewateren.

Toen in ons vorige huis de dakgoot overstroomde was ook dat een feest voor Ringo.

Hebben de kattenliefhebbers onder de lezers van dit blog vergelijkbare ervaringen?
Advertenties

Ringo Revival

Twee weken geleden 'zakte Ringo twee maal door zijn hoeven' (zoals ze in de Kop van Noord-Holland zeggen). Hoe is het nu met onze huiskater?

De poezendokter heeft hem van top tot teen beklopt en besnuffeld en al zijn bloedwaarden, nieren en andere interne organen aan een medisch onderzoek onderworpen. Ze kon niets vinden en raadde prednison aan.

Wij wilden het echter nog even aanzien. Inmiddels gedraagt Ringo zich alsof er nooit iets aan de hand is geweest. Zijn naam is Haas en hij weet van niks. Hij is gewoon helemaal opgestaan.

Hij bezet bij voorkeur weer de plekken waar wij net willen gaan zitten. Tijdens de verkiezingsuitslagen zat hij op schoot, maar toen hij zag welke kant het uit ging was hij weer vertrokken en ging in een donkere kast liggen slapen. Hij hoopte dat er een Partij voor de Poezen was opgericht, want met andere Dieren wil hij niets te maken hebben.

Ringo is bij nacht en ontij bij voorkeur buiten, hij is winterhard tot min 10.  Als de CV aan gaat komt hij weer binnen. Soms kunnen we hem niet vinden, dan heeft hij een nog warmer plekje gevonden.

Eén van zijn favoriete plekken is een Noors schapenvacht. Daar ligt hij op en maakt zich zelfs af en toe bijna onzichtbaar. Rustig temidden der woelige baren. Er is al genoeg onrust in de wereld.

Dieren op de fiets

Op de fiets kom je vaak heel wat dieren tegen. De meesten worden redelijk gedachtenloos gepasseerd. Maar sommige dieren vragen om wat meer aandacht.

Neem de heer Woefstra. Volgens mij is hij de braafste hond van het Westland. Soms moet je als fietser alert zijn op honden, want ze willen nogal eens fietskuiten bespringen. Zo niet de heer Woefstra. Ik wilde even een foto maken en daar kwam de heer Woefstra aangewandeld.

Met een ferme duw raakte hij mijn benen. Dat was geen aanval, maar een vraag, of meer nog een oproep: aai me!

Ik heb de heer Woefstra stevig geaaid en beklopt. Hij vond het zó prettig dat hij even later plat op het asfalt lag. Daar kreeg hij kennelijk opeens jeuk, want er moest stevig gekrabd worden. De heer Woefstra lag uiteindelijk helemaal in de knoop met zichzelf, zo ingewikkeld was de jeuk.

In het duingebied bij Den Haag kwamen we een file aan schapen en geiten tegen. De file was nogal tegendraads. De geiten wilden de ene kant uit en de schapen de andere kant. Omdat het pad langs het hek erg smal was en de stekels van de duindoorns erg scherp zat er niets anders op dan met zijn allen stil te blijven staan. Niemand kon meer vooruit, niemand wilde meer achteruit.

Uiteindelijk schrok één van de geiten en toen sprongen ze allemaal weg. Dat was aanleiding voor de schapen om hun weg te vervolgen. Maar op die weg kwamen ze de geiten weer tegen en die gingen bokkig met hun horens in de aanval. Uiteindelijk heb ik de meest bokkige geit bij de horens gevat zodat hij geen kopstoten meer uit kon delen. Daar had ik wel mijn beide armen voor nodig: bokkige bokken zijn best sterk.

Dit was dus een kwestie van schapen en bokken scheiden.

Daarop gingen de schapen schielijk langs hun belagers en vervolgden hun duinpad.

Tenslotte belandden wij op een terras in Den Haag. De zon scheen zó uitbundig dat we buiten konden zitten. Een kraai had het voorzien op de koffiecupjes, maar de plaatselijke mussen hadden zin in appeltaart. Er werd heerlijk van gesmikkeld.

Nu nog de vraag: is appeltaart schadelijk voor de huismus? (of hier: voor de cafémus?).

Vallende kattenziekte

Onze stoere kater Ringo heeft opeens last van lichamelijk ongemak. Gisteren viel hij steil achterover en daarna sleepte hij met zijn achterpoot.

De poezendokter werd geraadpleegd, maar zij kon niets vinden. Misschien was hij per ongeluk gevallen en had zijn poot zeer gedaan. Maar er was niets gebroken.

Het enige dat ooit gebroken was bij Ringo was zijn hart. Dat was toen hij 'geholpen' was en toen zijn vriendinnetje opeens niets meer met hem te maken wilde hebben. Ringo begreep er niets van...

Maar gisteravond viel Ringo opeens weer steil achterover. Hij viel achterover tegen een kastdeur, en viel daarna steeds weer om. Hij sleepte weer met zijn poot. Het lopen ging moeizaam, maar wel liet hij zijn ontlasting lopen.

Ook bij Ringo komt de ouderdom kennelijk met gebreken. Hij doet net als zijn baas: bij naderend onheil trekt hij zich terug uit het openbare leven.

Ringo heeft zich verschanst in een kast op mijn studeerkamer.

De poezendokter heeft hem weer bekeken. Zijn baard moest er af en daarna kon ze bloed afnemen. Ringo had geen blauw bloed. Nu maar weer wachten op de uitslag.

SEO Poes

De SEO is een schaal die de sociaal emotionele ontwikkeling in kaart brengt. Ooit heb ik van onze vorige kat, poes Poes, haar sociaal emotionele ontwikkeling op die manier vastgelegd. Op verzoek plaats ik die 'meting' nog een keer.

Het is niet gebruikelijk dat dossiers zomaar op een website komen te staan, maar Poes had mij destijds toestemming gegeven, in ruil voor een extra lekker hapje.

Hier zijn de samenvattende conclusies uit het onderzoek:

* Poes functioneert voornamelijk in de eerste twee fasen van de sociaal-emotionele ontwikkeling: de adaptatiefase en de socialisatiefase. Dat wil zeggen dat haar sociaal-emotionele basisniveau beneden de 18 maanden ligt, met een accent tussen 12 en 18 maanden.

De afzonderlijke items van de SEO loop ik niet langs, maar ik vat het sociale aspect samen: Poes is voornamelijk gericht op verzorgers, er is geen sprake van samenspel met leeftijdgenoten. Die jaagt ze bij voorkeur direct de tent uit.

En één specifiek emotioneel aspect: er is sprake van een heftige reactie op lust en onlust, van opwinding bij veranderingen, van paniek in onbekende situaties.

Er is nog niet echt sprake van een zelfbeeld, waardoor ook de differentiatie van emoties en de agressieregulatie in een vroeg stadium verkeren: deze uitingsvormen zijn minder gedifferentieerd en kunnen snel wisselen.

Mogelijk worden angsten beïnvloed door een sensorische overgevoeligheid, met name op het auditieve vlak.

Het gedrag van Poes wordt niet veroorzaakt door een basale hechtingsstoornis, wel is er sprake van een stagnatie in de hechting: de ik-ontwikkeling is niet voldoende op gang gekomen. Mogelijk is Poes in de symbiotische fase te snel gescheiden van haar moeder. Dat maakt Poes kwetsbaar voor de stemming van belangrijke anderen. Onrust bij haar verzorgers leidt direct tot onrust bij Poes.

Gezien haar leeftijd (bijna 19 jaar) lijkt een langdurige en intensieve behandeling niet geïndiceerd.

Wel is het van belang om bij de omgang met Poes rekening te houden met het kunnen volgen, herkennen, voorspellen en eigen invloed ervaren door Poes. Dat betekent dat de communicatie aangepast moet worden aan haar tempo van betekenisverlening. Als dat goed gebeurt kan het stress-niveau dalen.

Vanwege haar leeftijd is het invullen van een dementie-vragenlijst (DSVP) als basismeting gewenst. Daarbij moet ter correctie rekening worden gehouden met een versnelde schildklierfunctie.

Was getekend: Henk 50, Poezoloog

Inmiddels zijn er twee nieuwe versies van de SEO. Die zou ik los kunnen laten op Ringo. Maar hij heeft een lichte verstandelijke beperking en kan de consequenties van zijn toestemming onvoldoende overzien. Ik zie hem als wilsonbekwaam ter zake. Daarom plaats ik de uitkomst van de SEO R 2 van Ringo niet op dit weblog.

Spinnenwebben

 Toen ik langs een stuk grasland fietste viel het me op dat het nogal glom tegen het licht van de zon in.

Ik dacht: gewoon nat gras waarbij het vocht de zon weerkaatst.

Maar toen ik wat beter keek zag ik dat het hele grasveld was ‘overdekt’ met spinnenwebben. Waarschijnlijk hadden die spinnen het de afgelopen week ontzettend druk gehad.

De spinnen heb ik overigens niet aangetroffen, het waren alleen maar webben. Een heel grasveld vol.

Katten APK

Het was weer tijd voor de jaarlijkse APK van onze huiskater Ringo.

Een paar maanden geleden moest ik met Ringo’s nichtje Zoey naar het poezenziekenhuis in Gent. Zij maakte een heel theater van de reis. De hele treincoupé kon mee genieten.

Dat was ook altijd het geval bij onze vorige huiskat Poes (hier gestrikt voor de foto). Ik had geen fietsbel meer nodig. Alleen nog een zwaailicht op mijn hoofd en ik zou overal voorrang krijgen. De sirene ging van zelf wel en stopte ook niet meer.

Ringo daarentegen is compleet geluidloos. Hij probeerde ook onzichtbaar te worden toen de poezenmand in de kamer stond. Maar de Baas ziet alles. En met een snelle overval verdween Ringo in de mand. Daar liet hij zich niet meer horen of zien.

De poezendokter zit om de hoek, dus dat is gemakkelijk. Tijdens de wandeling, maar ook in de wachtkamer (met als concurrent een konijn met te lange tanden) liet Ringo niet van zich horen.

In de behandelkamer werd Ringo uit de mand getild. Daar stond meneer, onbeschermd in een vreemde omgeving. Zo voelt het waarschijnlijk als je in een onbekende omgeving ontdekt dat je geen kleren aan hebt.

De poezendokter vond dat Ringo er goed uit zag. Een mooie vacht en een goed gewicht. Ze dacht dat hij een jaar of zeven was, maar Ringo is al bijna 14 jaar oud. Dat is een heel compliment. Stel je voor dat de huisarts tijdens een consult zou denken dat ik 34 ben….

Bij nader onderzoek bleek dat Ringo een lichte ruis aan zijn hart heeft. Maar dat had hij de vorige keer ook al. Het moet toch érgens ruisen.

Volgende maand is het de maand van het dierengebit, dus ik vroeg ook even naar de toestand van de tanden van Ringo. Dat was prima. De meeste Nederlanders hebben meer placque op hun gebit.

Verder ontdekte de poezendokter wat staar op het linkeroog. Dat was de vorige keer ook al zo. Het leek niet erger te zijn geworden.

Ringo heeft één gedragsprobleem: af en toe plast hij her en derwaarts en dat is niet de bedoeling. Zo plast hij nu al een paar dagen voor de kattenbak in plaats van in de kattenbak. Dat is op zich een probleem dat bij alle mannen voor kan komen.

Bij Ringo begon het deze keer (opnieuw) toen de kattenbak verschoond werd. Terwijl er precies hetzelfde type korrels in zitten. De poezendokter vroeg of Ringo ook af en toe de weg kwijt was. Dat heb ik niet kunnen constateren. Volgens mij scoort hij nog niet hoog op de PDS (Poezen Dementie Schaal).

Na een kwartier mocht Ringo weer in de mand en thuis weer uit de mand. Hij loopt nu met een wijde boog om de mand heen. Als je de mand negeert kun je er ook niet in terecht komen...