Defecte trein

Dit was tegen middernacht mijn uitzicht. De foto is niet goed (in het donker met een bejaarde telefoon gemaakt door het raam van de trein).

Ik zat in de HSL vanuit Eindhoven naar Delft. Opeens maakte de trein in the middle of nowhere een noodstop. Ik had geen idee waar het was, want ik was aan het lezen en de tijd vergeten.

Het bleek dat de computer van de loc op hol was geslagen. Hij moest gereset worden en dat zou 20 minuten duren. Maar na 20 minuten was de reset nog niet gelukt. De conducteur kwam door de trein en telde de aanwezigen. Er moest een noodplan bedacht worden. De reisplanner meldde: ‘Defecte trein. Het is niet bekend hoe lang dit gaat duren’. 

Na drie kwartier ging de trein opeens weer rijden. Toen heb ik wel goed opgelet. We waren tot stilstand gekomen in IJsselmonde, niet ver van Rotterdam Lombardijen. Toen was ik binnen een half uur thuis….

Overwegstoring

Na het passeren van twee treinen gingen de overwegbomen niet meer open. Een storing dus.

De overweg ligt in een onoverzichtelijke bocht. Bovendien is de dienstregeling op deze plek vrij onregelmatig. Bijna alle fietsers en automobilisten bleven wachten. Je kunt hier sommige treinen echt niet aan zien komen.

Een vrachtwagenchauffeur dacht daar kennelijk anders over. Hij besloot de gaan slalommen. Met gevaar voor eigen leven en dat van anderen…

De S is van Stadskanaal

Alles draait in de provincie Groningen om de Stad. Kijk maar eens naar de spoorlijnen: wil je van Winschoten naar Delfzijl (20 km.), dan moet je de omweg via de stad Groningen maken. Daar komt het gezegde 'een ommelandse reis' vandaan.

In 1765 besloten de vroede vaderen van de stad Groningen om een kanaal in zuidoostelijke richting te laten graven. Dat werd het Stadskanaal. Langs dat kanaal ontstond in de loop der tijd lintbebouwing. Uiteindelijk groeide deze bebouwing uit tot een lint van aangesloten bebouwing van maar liefst 16 km. lengte. Het grootste deel van deze bebouwing valt tegenwoordig onder de gemeente Stadskanaal.

Stadskanaal heeft het qua PR misschien wat hoog in de bol. Om dat te accentueren staat er in het centrum een heuse torenflat. Toch telt het dorp (want dat is het nog steeds) slechts zo’n 20.000 inwoners.

In Stadskanaal is weinig historische bebouwing. Het oudste Rijksmonument is de Hervormde Dorpskerk uit 1876. Een aantal monumenten dateert uit de jaren ’30 van de vorige eeuw. Dat klopt allemaal ook wel, want voordat het kanaal werd gegraven was de aarde hier nog woest en ledig, en pas in de loop van de 19e eeuw waren de kanaalgravers ver naar het zuidoosten opgerukt.

De economie groeide vooral sterk door de komst van Philips, dat hier zelfs een eigen vliegveld had. De fabriek kwam in 1955 naar het hoge Noorden en telde op een gegeven ogenblik 3000 werknemers. Maar in 2004 sloot de fabriek haar deuren. Binnenkort wordt er in Stadskanaal een Philipsmuseum geopend. Dat helpt nauwelijks om het hoge werkloosheidscijfer in de plaats (zo’n 9% van de beroepsbevolking) terug te dringen.

Ik doe misschien niet zo aardig over dit langgerekte dorp, maar het is er best goed toeven.

Ik houd van de ruimte en die is er volop rond het dorp, dat bijna op de grens met Drenthe ligt. De Drentse veenkolonieën kenmerken zich door weidse vergezichten. Maar rond de bebouwing van Stadskanaal zijn -net zoals in Flevoland– ook mooie bossen aangelegd waar je die ruimte weer helemaal vergeet.

Opmerkelijk is de samenstelling van de gemeenteraad van Stadskanaal. Terwijl in veel gemeenten in Nederland de VVD de grootste werd bezet deze partij in Stadskanaal maar één van de 23 stoelen. CDA en SP zijn de grootste partijen, op de voet gevolgd door de Christen Unie en de PvdA.

Ik was speciaal naar Stadskanaal gefietst vanwege de STAR. Want ik heb iets met stoom. En in de zomer rijdt hier een heuse stoomtrein.

De STAR staat voor N.V. Gronings-Drentsche Spoorwegmaatschappij Stadskanaal-Ter Apel-Rijksgrens. De bedoeling was om verder Duitsland in te treinen, maar zover is het nooit gekomen. Op het gedeelte naar Ter Apel hebben slechts 12 jaar passagiers mee kunnen rijden. De spoorlijn werd steeds verder ingekort, de aftakking naar Assen werd opgeheven, en uiteindelijk kwamen treinreizigers richting Stadskanaal niet verder dan Zuidbroek.

Maar ziet: er is een wonder geschied. In 2011 werd het gedeelte tussen Zuidbroek en Veendam voor reizigers weer in gebruik genomen. Je zou denken: trek die lijn nog even door naar de grootste plaats in deze regio: Stadskanaal. De gemeente en de provincie willen dat ook graag, maar de praktijk is weerbarstig. Het lijkt er op dat de nieuwe spoorlijn van Roodeschool naar de Eemshaven (met aansluiting op de boten naar Borkum) eerder klaar zal zijn.

 

De R is van Roermond

Roermond is één van de oudste steden van Nederland. Dan verwacht je ook iets heel moois te zien.

Maar dat valt wat tegen. Voor een deel kan dat verklaard worden uit het feit dat de stad aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in de frontlinie kwam te liggen waardoor veel gebouwen beschadigd werden.

Voor een ander deel heeft de wederopbouw, net als in veel Westduitse steden, geleid tot nogal veel zakelijke, efficiënte en vrije goedkope bouw. Ook kreeg het autoverkeer de stad nogal nadrukkelijk in de greep.

Toch zijn er in Roermond nog wel mooie stukken oude stad overgebleven. En in de afgelopen 20 jaar heeft men geprobeerd een deel van de schade die de stad op had gelopen toch weer wat te herstellen. Zo kwam er een verkeersluw deel in de binnenstad, waar het goed toeven is. Het centrum heeft de status van beschermd stadsgezicht gekregen.

De Munsterkerk dateert uit de 13e eeuw. Pierre Cuypers heeft de kerk in de tweede helft van de 19e eeuw gerestaureerd. De andere grote historische kerk is de Sint Christoffelkathedraal uit de 15e eeuw. Daarnaast telt Roermond binnen de gemeentegrenzen tal van (voormalige) kloosters.

Voor het water, spoor-en wegverkeer is Roermond een belangrijke plaats aan de poort van Zuid-Limburg. Twee maal per uur stopt hier de Intercity uit Alkmaar en je kunt ook met tal van stoptreinen alle kanten op, inclusief de geprivatiseerde treinen naar Nijmegen. 

’s Avonds doen zich op de Grote Markt soms vreemde luchtverschijnselen voor. Ik zette zo’n verschijnsel op de foto.

 

Blogstatistiek

Ik schrijf niet voor de statistiek, maar af en toe kijk ik wel welke blogs het meest gelezen worden. En dan is er eentje waar ik me over verbaas. Ik had namelijk nooit gedacht dat dat blog het meeste bekeken zou worden.

In juni stond duidelijk bovenaan Amsterdam Sloterdijk, spoor 9 en 10. Wat maakt dat iedere maand weer zoveel mensen dat (oude) blog gaan bekijken? Daarna volgen op afstand ‘relatie tussen narcist en borderliner’, ‘borderline en kinderen’ en ‘Astro TV’. Allemaal oude blogs.

Kijk ik naar de herkomst van de bezoekers, dan is het niet vreemd dat Nederland bovenaan staat. Maar hoe kom ik maandelijks aan zo’n 2000 bezoeken uit de USA? Kunnen die mensen mijn teksten lezen? Of houdt de CIA me in de gaten? Daarna volgen op afstand België en Duitsland…

Hoekse Lijn

Afgelopen voorjaar kwam er een einde aan de roemruchte ‘Hoekse Lijn’. Over deze spoorlijn reden o.a. de boottreinen naar Hoek van Holland, waardoor het een bekend internationaal tracé was: de verbinding tussen Moskou en Londen.

De afgelopen decennia had de 24 km. lange lijn het karakter van een voorstadslijn met veel haltes op korte afstand van elkaar en bediend door ‘oude’ Sprinters.

In het voorjaar nam de RET de lijn over: het stadsvervoer van Rotterdam (en omstreken). Er zouden trams gaan rijden. Maar eerst moest het hele traject op de schop. Alle elektriciteitsvoorzieningen moesten worden vervangen, de oude rails moesten vervangen worden, er kwamen nieuwe spoorbruggen en alle stations gingen op de schop.

De bedoeling was dat er vanaf september over het vernieuwde tracé trams zouden rijden op het traject tussen Nesselande (een vinexwijk bij Nieuwerkerk aan den IJssel) en een nieuw station Hoek van Holland Strand (het oude station lag te ver van het strand).

Inmiddels is duidelijk dat deze planning niet wordt gehaald. De RET kan ook nog niet vertellen wanneer de trams wél gaan rijden. En het station Schiedam Nieuwland is pas begin 2018 klaar.

Op de foto de stand van zaken op de halte Maassluis West (het heet geen station meer). De reizigers van en naar dit station worden de hele zomer nog met bussen vervoerd.

Reis met hindernissen

Vorige week nam ik om 18.09 nam ik de Sprinter naar station Rotterdam Centraal. Daar zal -  zo meldt de reisplanner mij - de Intercity naar Leeuwarden op mij staan te wachten. Het uiteindelijke reisdoel is Harlingen.

Perronduidelijkheid

Langs het perron staat een Koploper met open deuren en met de bestemming Leeuwarden. Maar op de borden op het perron staat Niet Instappen. Wie heeft er gelijk: de trein of het perron?

Opeens hoor ik een omroepbericht dat er vanwege een stroomstoring te Zwolle geen treinverkeer mogelijk is naar Zwolle en omstreken. Hoe lang die stremming zal duren is niet bekend.

Ik vraag aan de plaatselijke conducteur die zich op het perron staat te verpozen of hij iets meer weet. Maar zijn naam is Haas, hij weet helemaal niks. Maar hoe zit het dan met het niet mogen instappen? Ook hier weet hij niets van.

Ik zie dat de achterste twee treindelen zijn afgekoppeld. Maar daar zitten al wel mensen in. Ik besluit echter om me te vervoegen bij de voorste twee treinstellen. Als er iets gaat rijden, zullen dat de voorste twee treinstellen zijn.

Drie minuten later klinkt de sluitfluit. Stipt op tijd vertrekt de trein met de aanduiding Niet Instappen in de goede richting. Waarschijnlijk zitten er ook nog mensen in de afgekoppelde treinstellen. Die komen niet veel verder.

Onderweg naar Utrecht

Onderweg naar Utrecht Centraal vraag ik me af hoe ik de barrière van station Zwolle zou kunnen nemen. Er zijn niet veel alternatieven. Al het treinverkeer naar het Noorden gaat via Zwolle. Als het treinverkeer daar niet op gang komt is er misschien ondertussen busvervoer geregeld. Maar ik ben dan wel te laat voor de laatste overstap met de Arrivatrein naar Harlingen.

Ik wil de conducteur om opheldering vragen, maar hij laat zich niet zien. Ook na de tussenstop in Gouda verschijnt er geen conducteur. Wel volgt een omroepbericht dat de trein waarschijnlijk niet verder zal rijden dan Amersfoort. Daar vandaan is het nog een heel eind lopen naar Zwolle.

Overwegingen op Utrecht Centraal

Het heeft geen zin om me in een fuik te laten rijden met duizenden gestrande passagiers. Dus ik stap in Utrecht uit. De digitale aanwijsborden zijn onduidelijk. De Sprinter naar Zwolle zou wél rijden, de Intercity niet. Maar hoe zou een Sprinter wel in Zwolle aan kunnen komen en een sneltrein niet? Het alternatief is dat ik naar Alkmaar trein en daar de Q liner over de Afsluitdijk neem. Maar helaas: de trein naar Alkmaar heeft ‘vanwege diverse oorzaken’ 25 minuten vertraging. Dan haal ik daar de bus weer niet.

Het alternatief is de trein naar Hoorn. Dan moet ik eerst naar Amsterdam Centraal. Maar de eerste trein is de vertraagde trein naar Alkmaar. Ik bedenk een nieuw omweg. Met de Sprinter naar Hilversum en daar overstappen op de sneltrein naar Amsterdam Centraal en dan op de trein naar Hoorn. Het zijn twee krappe overstappen, maar in theorie kan het.

Via Hilversum naar Hoorn

De conducteur laat zich niet zien in de Sprinter naar Hilversum. Ik haal keurig de Intercity naar Amsterdam Centraal. De conducteur is weer niet te vinden, dus ik moet het zelf uitzoeken. Ik haal ook precies de trein naar Hoorn. Een conducteur opzoeken heeft nu geen zin meer: er rest me maar één route: door Noord-Holland. De conducteur laat zich overigens opnieuw niet zien. Vanmorgen waren er stakingsacties, die worden kennelijk op dit tijdstip nog steeds voortgezet. Een vorm van passief verzet.

Met de bus

In Hoorn haal ik precies de bus naar Den Helder. Ik wil in Middenmeer overstappen op de luxe Q-liner, maar de reisplanner zegt dat dat niet kan omdat die bus 20 minuten te vroeg is (!). Dat lijkt me stug. Maar ik neem het zekere voor het onzekere en blijf zitten in deze bus tot Den Oever.

Daar is helemaal geen Q-liner, hij is zelfs een paar minuten te laat. De reisplanner geeft digitaal onjuiste informatie. In een half uur ben ik over de dijk bij Kop Afsluitdijk. Daar staat de bus naar Harlingen klaar.

Zelf het wiel uitvinden…

Soms moet je bij het OV zelf het wiel uitvinden. Het personeel en de reisplanner doen dat soms niet. Gelukkig heb ik bij stremmingen allerlei alternatieven in mijn hoofd. Na 4½ uur treinen en bussen en na zeven keer overstappen heb ik toch nog mijn bestemming bereikt.

Op het late Journaal wordt gemeld dat de stremming in Zwolle aan het eind van de avond was opgelost. Dan had ik de laatste overstap op de Arrivatrein naar Harlingen niet gehaald.