Blogstatistiek

Aan het begin van het nieuwe jaar vind ik het altijd aardig om even terug te blikken. Bijvoorbeeld rond de statistiek van dit weblog.

Welke blogs kregen de meeste ‘views’?

  1. Amsterdam Sloterdijk, spoor 11 en 12 (3600 ‘views’)
  2. Relatie tussen narcist en borderliner (2800 ‘views’)
  3. Persoonlijkheid en ouder worden (2400 ‘views’).

Waar kwamen de meeste buitenlandse kijkers vandaan?

  1. De USA (40.800 ‘views’)
  2. België (12.800 ‘views’)
  3. Hongkong (3200 ‘views’)

Wat de USA betreft: dat begrijp ik niet. Of is een zoekopdracht via Google automatisch een Amerikaanse bezoeker?

Hongkong piekte plotseling de afgelopen maand toen ik over kerken in China schreef. Voor die tijd kwamen er zelden bezoekers uit Hongkong een kijkje nemen.

Advertenties

2019

Vanmorgen geen blog.

Alleen twee foto’s van het vuurwerk in Delft. De foto’s werden genomen vanaf het dakterras van onze flat.

Ik wens alle lezers een jaar met vrede en vreugde toe.

 

Op korte afstand

Toen we in de Kop van Noord-Holland woonden moesten we een aardig eindje trappen voordat we in een volgende plaats kwamen. Dat is wat hier meteen opvalt: alles is zo dichtbij.

Vorige week moest ik een cursus geven in Monster. De 15 kilometer naar de cursusplek brachten mij vanuit Delft via Den Hoorn en Rijswijk door de buitenwijken van Den Haag naar Monster.

Omdat ik zelden heen en terug dezelfde route neem kwam ik op de terugweg weer door andere plaatsen: Poeldijk, Kwintsheul, een klein stukje Wateringen (grotendeels tegenwoordig de Vinexlocatie Wateringse Veld die onder de gemeente Den Haag valt), en dan eindelijk een klein stukje groen land rond ’t Woud en dan via Hodenpijl en Den Hoorn weer naar Delft.

Bij tegenwind heeft de bebouwing één voordeel: je kunt redelijk beschut fietsen. Alleen bij hoge flatgebouwen word je zo ongeveer van je fiets geblazen.

Vanaf ons huis is het langs de Schie 10 kilometer (grotendeels autovrij) fietsen naar Rotterdam en 10 kilometer naar Den Haag. Er rest nog een smalle groene buffer van vier kilometer Midden-Delfland. Delft en Rijswijk zijn inmiddels aan elkaar vergroeid door de bouw van een nieuwe Vinex-locatie Rijswijk Buiten.

Intocht van de Sint

Met een vertraging van een week kwam de Sint dan toch uiteindelijk ook aan in onze woonplaats.

Het was dan ook wel een hele reis, via de ‘Open Mastenroute’, vanuit Zaandam naar Delft.

Dit jaar bracht de Sint geen zonnig weer mee. Het was guur met een koude oostenwind. Het was dan ook een stuk stiller voor ons huis dan vorig jaar. Van achter het glas kon ik de Sint voorbij zien varen.

Sint werd vooraf gegaan door Pieten op waterscooters. In een studentenstad zijn altijd wel vrijwilligers te vinden die er desnoods een nat pietenpak voor over hebben.

Op de kade stond een heuse mini-Sint. Als hij groot genoeg is kan hij misschien deze Sint opvolgen.

Lent International Airport

In Lent, een dorp onder de rook van Nijmegen, tegenwoordig ingeklemd in de Vinexlocatie Waalsprong, ontdekten wij een nieuw vliegveld.

Een jonge vrouw deed verwoede pogingen om op te stijgen. Ik weet niet of ze een vliegbrevet had.

Een man gaf ondertussen instructies hoe ze op zou kunnen stijgen. Bij het ordenen van het geheel bleek dat het toch wel een ingewikkelde klus was. Zo zaten de draden voortdurend in de knoop. Die moesten eerst uit de knoop gehaald worden. Maar als de ene draad uit de knoop was zat de volgende vanwege de wervelende winden alweer in de knoop.

Uiteindelijk was ze startklaar. Er werd een sprint getrokken tegen de wind in. Je moet tegen de wind in optrekken, dat weet ik nog uit de tijd dat ik regelmatig vliegerde.

Helaas bleek de wind te sterk. Toen de veugels eenmaal in de lucht waren werd de vrouw terug geblazen. Het zeildoek belandde in het gras en alle draden zaten weer in de knoop.

Ik vroeg me trouwens wel af: als ze was opgestegen, waar was ze dan geland? Op de autoweg, op een plat dak in de Vinexlocatie, op het spoor of in de Waal?

Na een kwartier stond de vrouw klaar voor een nieuwe opvlieger. Deze had hetzelfde resultaat. Misschien was ze nog te jong voor een echte opvlieger.

De Ronde van Nederland (1)

Twee zomerse fietsdagen heb ik al 'verslagen' op dit weblog. Ik laat ze nu alsnog weer even de revue passeren, maar dan in een compacte stijl. In de afgelopen zomer plande ik iedere week één fietsdag. Uiteindelijk had ik alle provincies befietst.

Ik hield me aan de volgende afspraken met mezelf:

  1. Ik reisde per trein naar het startpunt en ’s avonds per trein vanaf het eindpunt terug naar huis.
  2. Ik fietste zonder een fietskaart te raadplegen. Op mijn geografische kennis en mijn richtinggevoel moest ik de bestemming bereiken.

De route werd wel wat onlogisch, omdat ik pas in de provincie Utrecht besloot om alle provincies te gaan befietsen. Daardoor moest ik eerst nog even via Limburg, om van daaruit via Noord-Holland in Groningen uit te komen.

Voor zonsopkomst stap ik op de fiets. Ik was van plan om het veer van Hoek van Holland naar de Maasvlakte te nemen, maar door een navigatiefout mis ik die pont en kom ik op bekend terrein uit, Maassluis. Daar neem ik het veer naar Rozenburg.

Aan de overkant is er veel gesis, gedender, geraas van autoverkeer en vooral veel asfalt. Maar ik kom behouden in Den Briel aan, Libertatis Primitiae, de “eersteling der vrijheid”, een prachtige historische stad met (samen met Harlingen) de grootste monumentendichtheid van Nederland. Daarna verder over het Voornse deel van Voorne Putten. En dan volgt de Haringvlietdam, naar het tweelingeiland Goeree-Overflakkee. Eerst Stellendam en dan het prachtige Goedereede.

Tip van de dag: Goedereede, een schitterend ministadje dat in 1312 stadsrechten kreeg. De enige Nederlandse paus was ooit pastoor van Goedereede. De kerktoren deed vroeger dienst als vuurtoren, er hangt een groots carillon in waar veel steden jaloers op mogen zijn. De grote huizen aan de haven getuigen van de vroegere welvaart, daarachter enkele smalle pittoreske straatjes met plaatselijke poezen en hangende wassen. Tijdens mijn bezoek is er aan de haven een klassiek concert aan de gang voor 300 kinderen van regionale basisscholen.

Even verderop ligt Ouddorp. Het is spitsuur vanwege de toeristen. In het centrum staat een enorm nieuw kerkgebouw van de Hersteld Hervormde Kerk (1300 zitplaatsen). Het is hier volop de Bible Belt. De SGP is de grootste partij op het eiland Goeree Overflakkee.

De aanloop naar de volgende dam duurt langer dan gedacht: Goeree strekt zijn nek ver in de zee uit. De volgende dam is de zes kilometer lange Brouwersdam, met in het midden het kunstmatige eiland van Porte Zélande. Daarmee fiets ik Zuid Holland uit en de provincie Zeeland binnen. Op Schouwen Duiveland mijd ik de toeristen, ik neem een route binnendoor door de dorpen Ellemeet en Noordwelle.

Uiteindelijk kom ik alsnog in Haamstede uit: een verzameling van dorpen die vooral van het toerisme lijken te leven: Haamstede, Nieuw Haamstede, Burgh en Westenschouwen. De dam over/door de Westerschelde is nog langer dan de Brouwersdam: negen kilometer. Er staat nauwelijks wind, in een half uur ben ik de dam over. Halverwege ligt het werkeiland Neeltje Jans.

Van het eiland Noord-Beveland merk ik nauwelijks iets: ik fiets door de duinen rechtstreeks naar de volgende dam: de Veerse Dam. Daarmee ben ik op Walcheren. Vrouwenpolder laat ik rechts liggen; ik breng een bezoek aan het historische Veere. Vanwege mijn eigenzinnige fietsgedrag kom ik ongepland in Middelburg uit: tussen Veere en Middelburg ligt geen brug over het Kanaal door Walcheren.

Mijn einddoel is Goes, maar deze route is allerminst vanzelfsprekend. Als gevolg van een lappendeken van polders loopt de weg geografisch schonkebonkend oostwaarts. Via een regionaal vliegveld, ’s Heer Arendskerke en ’s Heer Hendrikskinderen kom ik uiteindelijk in Goes aan, waar ik nét de rechtstreekse trein naar Delft kan halen.

Het was af en toe zonnig, de temperatuur lag ’s middags rond de 22 graden, er stond nauwelijks wind, ’s middags was er wind van zee. De kilometerteller heeft er 166 kilometer bij opgeteld.