Maan boven de Schie

Volle maan, gezien vanuit de woonkamer

Eindelijk heb ik een nieuwe telefoon aangeschaft. Dezelfde als Tineke, want ik snap het allemaal niet met die nieuwe apparaten.

Het oude toestel kreeg allerlei mankementen, zoals een steeds minder lang meegaande batterij. En de camera voldeed slecht, maar ja, wat wil je ook met een koopje uit 2017.

De nieuwe smartphone is een ‘refurbished’ exemplaar, want indien mogelijk willen we aan hergebruik doen. En uit principe geen Chinees toestel, al weet je nooit wat er allemaal in verwerkt zit.

Bovenstaand de eerste foto die ik met de telefoon maakte. De volle maan aan de voorzijde van ons huis. 

Splitting (1)

Bij splitting gaat het om het voetstuk zetten van de één en het degraderen van de ander. Het schijnt tegenwoordig niet meer gezegd te mogen worden, maar de  één is de heilige Sint Nicolaas en de ander is Zwarte Piet. 

Aan de basis van het splitten liggen de separatie en de individuatie (Margareth Mahler, 1975). Dat wil zeggen dat de baby los moet komen van de ouder (separatie, 6 tot 18 maanden) en dat hij een eigen ‘ik’ moet gaan vormen (individuatie, 18 tot 36 maanden).

Die laatste ontwikkeling gaat uiteraard nog veel verder door en in de puberteit ontstaat er ook weer een hobbel in deze ontwikkeling. Bij sommige mensen gaat die hobbel hun leven lang door (Loesje: De ware puberteit duurt je leven lang).

Hoe is het beeld dat je van jezelf ontwikkelt? Dat kan positief en negatief zijn. In de praktijk is het uiteraard vaak gemengd. Dat heet de zelfconstantie.

Maar je ontwikkelt ook een beeld van de ander. Zijn andere mensen te vertrouwen of niet? Dat heet de objectconstantie.

Bij ‘splitting’ kun je stellen dat iemand niet in staat is om zichzelf en de ander in grijstinten te kunnen zien. Hij ziet zichzelf als helemaal goed of als helemaal fout. Je moet perfect zijn of er deugt niets aan je.

Dat geldt ook voor andere mensen. Of ze doen alles goed, óf ze vallen van hun voetstuk en ze deugen nergens meer voor. Iemand die goed is mag geen fouten maken.

Dat elk mens goede en slechte kanten heeft gaat er bij mensen die 'splitten' niet in. Je moet perfect zijn of je deugt helemaal niet.  

De Y is van Yerseke

Er zijn in Nederland vier plaatsnamen die met een ‘Y’ beginnen. Alleen van de plaats Yerseke heb ik foto’s in mijn archief. Dus het wordt Yerseke vandaag.

Yerseke is vooral bekend van de mosselen en van de oesters. Hele ladingen Belgen komen naar Yerseke om daar oesters en mosselen te gaan verorberen. We waren de afgelopen zomer ook in Yerseke, maar daar heb ik me niet aan gewaagd. Om ons heen zaten hele gezelschappen pannetjes vol mosselen te kanen, maar ik hield het bij een lekkerbekje.

Yerseke is een redelijk uit de kluiten gewassen dorp met zo’n 7000 inwoners. Het is een nijver dorp met maar liefst 845 bedrijfsvestigingen, vooral rond de haven. Je zou denken dat de meeste bedrijven vissers zijn, maar het grootste aantal zit in de handel en horeca.

Yerseke maakt deel uit van de Bible Belt. Er zijn vijf kerken, allemaal aan de rechterflank van de protestantse kerk. Buiten coronatijd kun je er tien maal op een zondag naar de kerk. Twee jaar geleden ontstond er nog een politieke rel omdat één van die kerken een megakerk wilde bouwen in landelijk gebied. Gelukkig ging dat niet door. Ik houd niet van megakerken en je moet ze zeker niet in landelijk gebied bouwen.

Die orthodoxe inslag is ook te zien aan het stemgedrag: de SGP kreeg in maart 2021 de meeste stemmen. Dat geldt ook voor de hele gemeente Reimerswaal, waarvan Yerseke het hoofddorp is: de SGP bezet 7 zetels, daarna volgen Christen Unie en Leefbaar Reimerswaal met drie zetels.

Helaas worden er ook in Yerseke fietsen gestolen: in 2o20 waren dat er vijf. Er worden ook mensen opgelicht, want in 2020 werd daar 48 keer aangifte van gedaan terwijl de inwoners beter zouden moeten weten.

Het gemiddelde opleidingsniveau in Yerseke ligt aanzienlijk lager dan gemiddeld in Nederland. Maar de scholieren oefenen – na de basisschool – wel hun beenspieren: ze moeten zo’n tien kilometer fietsen.

Fietsjaar 2021

Vorig jaar sprokkelde ik - dankzij de lockdown - maar liefst 10.635 fietskilometers bij elkaar. 

Dat waren soms wel spannende ritten. Er was geen pauzeknop beschikbaar om warme voeten te halen danwel een sanitaire stop te plegen. Een kwestie van warme bouillon meenemen en regelmatig wildplassen.

Dit jaar heb ik duidelijk minder gefietst. Dat ligt vooral aan het laatste kwartaal: toen fietste ik in geen enkele maand meer dan 600 kilometer.

Aan het eind van het fietsjaar 2021 staat de teller op 9795 fietskilometers. Zonder ongeluk en zonder lekke band.  

Kerststal met zwart schaap

Deze kerststal zag ik in Brasschaat. Dat is het Wassenaar van België. Nergens hoor je in de zomer meer grasmaaiers en in de herfst meer bladblazers dan in Brasschaat.
Kerststal in Brasschaat

In Brasschaat was een kerststal in elkaar geflansd ten behoeve van een goed doel. Ik kende dat goede doel niet en ik ben inmiddels de naam ook weer vergeten.

Wat ik bijzonder vond was dat de kerststal voorzien was van een zwart schaap. Zó mag ik het graag zien. Ook een zwart schaap hoort er gewoon bij. Helaas hebben kerken wat dat betreft boter op hun hoofd. Ook kerken deden en doen mee aan uitsluiting.

Maar dit is ook een betekenis van kerst. Elk mens mag er zijn; iedereen is welkom bij Jezus. 

Rondje Rotterdam (3)

Honderd jaar geleden was het hier allemaal boerenland, hoewel er ook wel eens boerinnen rondliepen. Nu is het een woestijn aan grootschalige bedrijvigheid. Een hond kun je hier niet uitlaten, want er is geen boom te zien.
Van Heijplaat naar Charlois

Ik fiets zuidwaarts, met links van mij de Waalhaven, ooit het grootste havenbekken van de wereld. Rechts de Eemhaven. Een deel van de haven is alweer gedempt. Op deze vlakte werd containeroverslag ontwikkeld. Het land ligt namelijk naast de Betuwelijn.

De rijksweg A 15 vormt een onneembare barriëre. Moet ik naar links of naar rechts. Ik kies voor rechts zonder te weten waar ik de spoorlijn en de autoweg over kan steken. Dat blijkt pas een paar kilometer verder naar het westen te zijn. Auto’s kunnen rechtdoor, fietsers mogen omfietsen. Wie gaat er nu ook fietsen door zo’n steenwoestijn? Dat zal ik jullie zeggen: Henk 50 dus.

Huis te Rhoon, naast de dorpskerk van Rhoon

Aan de overzijde van de A 15 zie ik een totnutoe voor mij onbekend fietstpad. Het blijkt een natuurpad te zijn. Het pad is weliswaar van asfalt, maar er ligt natuur omheen. Deze groene zone scheidt de voormalige dijkdorpen Poortugaal en Rhoon van de bedijvigheid van Europoort. Zoals het natuurpaden betaamt eindigt het pad met een wijde boog in tegenovergestelde richting. Op het kaartje kun je bij Rhoon zien welke onlogische route wordt gevolgd.

Zodoende kom ik vanuit een volkomen onverwachte hoek in Rhoon uit, om er zo snel mogelijk weer uit te fietsen. Er loopt hier een fietspad langs de metro die van Rotterdam Centraal naar Spijkenisse loopt en ook weer terug, anders zou het allemaal te vol worden in Spijkenisse.

Er is al een keer een metro doorgereden terwijl het spoor dood liep. Het belendende kunstwerk kwam met de schrik vrij.
Straatbeeld in Rotterdam Charlois

Ik fiets weer de snelweg over en fiets daarna over de dijk richting het voormalige boerendorp Charlois, dat in de jaren ’90 één van de meest verpauperde delen van Rotterdam werd. Momenteel wordt er stevig verbouwd en gebouwd om de wijk weer wat meer aanzien te geven. Helaas sneuvelt daarbij het grootste deel van het tuindorp de Wielewaal. In plaats van de sobere arbeiderswoningen (met een grote scootmobieldichtheid) komen luxe vrijstaande woningen benevens een gesticht van een grote zorgorganisatie.

Voordat ik in Charlois ben sla ik alweer rechtsaf. En alweer een weg die ik nog niet kende. Dat is een voordeel van zo'n dichtbevolkt gebied. Je ziet steeds weer nieuwe wegen. Vanuit Den Helder kon ik destijds kiezen uit drie wegen naar het zuiden en drie wegen overdwars. Dit ziet er allemaal heel anders uit, met voplop mogelijkheid om te verdwalen. 

De bangmakerij van Jaap Dieleman (4)

Jaap Dieleman heeft maar liefst vier miljoen folders huis-aan-huis laten bezorgen met zijn eigen uitleg van Openbaringen 13. Met de komst van een nieuwe generatie vaccins ('het teken van het Beest') en de QR-code zijn we volgens hem echt aangeland in de Eindtijd.

Met zijn magazine Eyeopener wekt Dieleman de indruk dat de christelijke visie op vaccineren is dat je dat niet moet doen, zeker niet met dit vaccin. Er wordt volgens hem genetisch mee gemanipuleerd en het vaccin is afkomstig van ongeboren baby’s. In werkelijkheid is veruit het grootste deel van de christenen niet tegen vaccinatie. Dat beeld is ontstaan vanuit het verzet uit bevindelijke hoek, zoals Staphorst. Onlangs las ik zelfs dat er meer mensen vanuit antroposofische hoek tegen vaccinatie zijn dan vanuit christelijke hoek.

Daarnaast zou het beeld kunnen ontstaan dat christenen complotdenkers zijn. Die zijn er wel, soms ontstaat er een wonderlijke mengelmoes van christelijke opvattingen en ideeën uit complottheorieën. Maar ik durf wel te stellen dat de meeste christenen daar helemaal niets van moeten hebben.

Vanuit theologisch oogpunt is het kwalijk dat Dieleman het boek Openbaringen laat buikspreken. Hij pakt er bepaalde passages uit en jaagt daarmee mensen de stuipen op het lijf. Dat is wat voortdurend gebeurt bij sektes: teksten worden naar willekeur uit de context gehaald en gaan een eigen leven leiden. Dieleman meent echter dat hij goed bezig is, net zoals de profeet Jona in het Oude Testament. Door de bevolking van Ninevé te confronteren met het naderend onheil bekeerden ze zich.

Volgens Professor Jan Hoek gaat de uitleg door Dieleman van de Bijbel inhoudelijk mis, omdat hij de situatie van 2021 rechtstreeks in verband brengt met Openbaringen 13. Maar de dromen van de apostel Johannes zijn niet bedoeld als een letterlijke voorspelling van wat er komen gaat. Diezelfde voorspellingen werden al eerder gedaan en elke keer weer bleek dat er na een periode van verdrukking weer een nieuwe periode aanbrak.

Bizar is de koppeling die Dieleman maakt tussen vaccinaties en niet meer behouden kunnen zijn. Daarmee speelt hij in op de angst van mensen die toch al angstig zijn. Ondertussen heeft Dieleman de macht en de controle. Hij bepaalt hoe hij mensen bang kan maken en ook waar het licht zit in de tunnel. Dat valt allemaal onder zijn regie. Maar de Bijbel spreekt helemaal niet over een tegenstelling tussen wél of niet gevaccineerden.

Openbaringen 13 gaat over een situatie waarbij de hele wereld door één macht geregeerd wordt, waarbij iedereen aan die macht onderworpen is. Dat was de situatie in het toenmalige Romeinse Rijk, dat voor het besef van de mensen uit die tijd zo ongeveer de hele wereld omvatte.

Je zou nu kunnen denken aan China en Noord-Korea, maar dat is niet de realiteit in het westen. Je kunt best kritiek op de overheid hebben, maar het beeld van een overheid die alleen maar kwaad doet past niet bij de situatie in Nederland. Schuif diezelfde overheid dan niet in de schoenen dat men corona misbruikt om het leven hier onmogelijk te maken.

Het plaatje van de persoon Dieleman zou wel eens kunnen passen in dat van religieus narcisme. Onder de dekmantel van een religieuze boodschap heeft Dieleman controle over mensen. Dat doet hij door mensen bang te maken. En dat er uiteindelijk licht in de tunnel is: daar lijkt hij ook de regie over te willen hebben. Dat licht is er onder zijn voorwaarden, namelijk dat je je niet laat vaccineren. 

De bangmakerij van Jaap Dieleman (3)

Zelf vindt Jaap Dieleman allerminst dat hij mensen bang maakt. De titel van één van zijn videoboodschappen luidt:  "Not be scared, but prepared". Ondertussen zaait hij angst bij mensen die daar extra gevoelig voor zijn in deze coronatijd.

Onderstaand enkele uitspraken die Dieleman deed.

“Het aantal mensen dat sterft aan corona is veel minder dan wat je in de media leest.” Dat klinkt geruststellend, maar zijn boodschap is indirect dat je de media moet wantrouwen: ze verspreiden nepnieuws.

“Dit is een plan uit de hel.” Het gaat hierbij zowel om vaccinatie van de bevolking als om de registratie van gevaccineerden en ongevaccineerden en uiteraard vooral om de invoering van de QR-code.

“Je mag het niet zeggen, maar dit is erger dan de Tweede Wereldoorlog, erger dan de Holocaust.” Dat was een vergelijking waarvan de rechter vandaag oordeelde bij Thierry Baudet dat dit over de grens is, maar met Dieleman hebben we nog een spreker die dit soort uitspraken doet.

“Er zijn rapporten waarin staat dat binnen drie tot vijf jaar al deze mensen naar de hel gaan.” Deze mensen: dat zijn mensen die zich hebben laten vaccineren. En dat ze naar de hel gaan staat symbool voor het feit dat ze overlijden en omdat ze zich hebben laten verleiden tot vaccinatie is er voor hen geen hoop meer.

Wat opvallend is, is hoe Dieleman reageert op kritische vragen. Daar weigert hij op in te gaan. Hij reageert met een Gish-gallop: een opmerking die de vragensteller aan het wankelen moet brengen. Of hij heeft het snel over iets anders. Zijn gesprekstechniek is vergelijkbaar met die van de leiders van de Westboro Baptist Church in de USA, die meerdere malen door Louis Theroux werd bezocht (‘The most hated family in the USA’).

Een voorbeeld dat door een journalist wordt gegeven als deze doorvraagt op de uitspraken van Dieleman is dat Dielam standaard geen toelichting wil geven. Bij de vergelijking met de Holocaust: ,,Het feit dat je alleen over één tekst begint, zegt iets over jou, niet over mij. Dat is geen journalistiek. Je moet mijn boodschap als geheel beoordelen.” En hij beëindigt meteen het gesprek. Bij een andere joutnalist die hem bevraagt over het onderwerp ‘gevaccineerden en de hel’ is zijn reactie vergelijkbaar. Waarom begint die journalist over dat onderwerp en niet over de hongerige kinderen in India?

Jaap Dieleman trok aanvankelijk veel kijkers en luisteraars omdat hij naar eigen zeggen een radicale ommekeer in zijn leven mee had gemaakt: van een aan de heroïne verslaafde kunstenaar naar iemand die zijn hele leven in dienst stelde aan de naaste. Maar geleidelijk was het nieuwtje er af. Religie-onderzoeker Miranda Klaver: “Voor Dieleman moet corona een geschenk uit de hemel zijn geweest. Als reli-ondernemer heeft hij voor zichzelf een nieuwe markt gecreëerd.”

En de in evangelische kring zeer gezaghebbende dr. Willem Ouweneel: “Zo’n type als Dieleman, die hoort nergens bij, kan niet ter verantwoording worden geroepen. En ondertussen lopen een heleboel mensen achter zijn dwaalideeën aan. Dat is natuurlijk gevaarlijk, dat moet je niet willen.”

Jaap Dieleman is niet een persoon die zich ter verantwoording laat roepen. Daarom blijft hij ook een eenpitter. Daarnaast gebruikt hij de Bijbel naar eigen inzicht. Hij pikt er teksten uit en laat vervolgens zijn associatieve vermogens de vrije loop.

Dat is niet de manier waarop we met de Bijbel om horen te gaan. Als Dieleman zegt dat je niet één zin uit zijn verhaal moet plukken, maar de hele boodschap moet bekijken, dan vergeet hij kennelijk dat hij juist degene is die één tekst uit de Bijbel pakt en die los van de context voor eigen doeleinden inzet. 

Kallo

Eerlijk gezegd wist ik niet waar ik fietste. Ik was in België, maar ik had geen idee door welke Belgische provincie ik fietste. 

Zojuist had een fietsbus mij afgezet op de linkeroever van de Schelde. Voor de kijkers vanuit Nederland is dat overigens rechts. Die fietsbus was nodig omdat er geen fietspad is aangelegd naast de autotunnel. De bus zette mij af op een enorm bedrijventerrein vol met sissende installaties.

Kilometers lang fietste ik door een gebied met onmenselijke maten. Grote en brede wegen, uitgestrekte bedrijventerreinen, grote loodsen van Katoennatie en sissende installaties. Dit is een bedrijvenwoestijn, net zoals Europoort. Zelfs de bomen zijn bijna allemaal verdwenen.

Ik fietste tegen de laagstaande zon in, dus vermoedelijk in zuidwestelijke richting. Hoe lang en waarheen: ik had geen idee. Ik zou een kaart kunnen raadplegen, maar dat is tegen mijn principes. En toen opeens passeerde ik het bord Kallo. Meteen werd de wereld helemaal anders. Alsof er geen woestijn in de buurt was. Een oase waar je alle ellende direct vergeet.

Dit was dus het dorp Kallo. En de provincie hier is Oost-Vlaanderen. De plaats is al oud en was van grote strategische betekenis in de strijd tussen de Spanjaarden en de Nederlanders. Al in 1316 staken de Hollanders het hele dorp in de hens en lieten de omgeving onder water stromen. Ja, de mensen hebben het wel over de Spanjaarden, maar de Nederlanders waren ook geen lieverdjes.

Het centrum van Kallo

In 1583 bouwden de Hollanders een fort tegen de oprukkende Spanjolen, maar die zetten op hun beurt de boel onder water en verwoestten het fort. En zo bleef de ellende nog een tijdje door gaan. Inmiddels was Antwerpen in Spaanse handen gevallen. Die joegen de protestanten en de welvaart de stad uit.

Kallo bestaat nog steeds, maar het dorp wordt aan de oostzijde ingesloten door de bedrijvigheid van de Antwerpse haven. Naar het westen toe kun je nog redelijk groen fietsen, in de richting van Beveren.

Met mijn telefoon maakte ik een foto van het centrum van Kallo. Ook met een eenvoudig cameraatje op een antieke telefoon kun je soms sfeervolle foto's maken. 

Rondje Rotterdam (2)

Delfshaven vormt een historische oase temidden van de grootscheepse bedrijvigheid van Rotterdam. Vanuit het 'Oude Westen' (woonwijken van rond 1900) fiets je opeens de geschiedenis van de 17e eeuw binnen. En aan de andere kant fiets je de 21e eeuw in met grote bedrijven, kranen en torenhoge nieuwbouw aan het water.
Van Delfshaven naar Heijplaat (over het water)

Gelukkig is de Euromast een oriëntatiepunt, al valt hij nauwelijks meer op tussen de hoogbouw. Het hoogste gebouw is nu de woontoren ‘Zalmhaven’ van 215 meter hoog (de basis van de Euromast is 119 meter hoog). Vlakbij de Euromast ligt de Jobshaven, waar oude loodsen zijn omgebouwd tot trendy woonhuizen met veel groen aan de gevel. Hier vertrekt (nu nog) de Ferry naar Heijplaat. Daar ligt de oude RDM-werf, die net zoals de NDSM in Amsterdam failliet is gegaan. In de gebouwen is o.a. een Hogeschool gevestigd.

Foto vanaf de Waterbus naar Heijplaat

Maar de gemeente Rotterdam doet vreemde dingen. Daar waar Antwerpen fors investeert in fietsverkeer over water heft Rotterdam twee druk gebruikte en betaalde veerdiensten op. Zelfs dus naar de Hogeschool. De studenten hebben een OV-kaart, dus kunnen ze net zo goed met de bus.

Het is een prachtige overtocht over de Nieuwe Maas naar Heijplaat. Links passeer je o.a. het ooit grootste passagiersschip van Nederland: de ss. Rotterdam. Nadat het schip uit de vaart was genomen werd het aangekocht door de directeur van een coöperatie voor sociale huurwoningen: investeren in luxe projecten die alleen maar geld kosten. Maar gelukkig ligt de boot er wel, alleen dit was de verkeerde investeerder.

Tuindorp Heijplaat

Heijplaat is een aardig tuindorp met een toegangspoort, woningen uit de jaren ’20 en drie kerken. De gemeente Rotterdam wilde van het dorp een bedrijventerrein maken, maar het ligt er nog steeds. Er wordt zelfs nieuwbouw gepleegd, inclusief een supermarkt. Het aantal inwoners steeg van ongeveer 1300 in het jaar 2017 naar ruim 1700 nu. En… – geheel anders dan meestal in Nederland – de dertigers vormen nu de grootste bevolkingsgroep.

Ik verlaat Heijplaat via de enige mogelijke uitgang over de weg: aan de zuidzijde. Deze weg voert tussen twee grote havenbekkens door: de Eemhaven en de Waalhaven. Ooit was de Waalhaven de grootste haven van de wereld.