Metalen uitsteeksels op de huid

Het wordt steeds duidelijker: het vaccin tegen corona is levensgevaarlijk. Niet alleen sterven er duizenden mensen na vaccinatie en krijgen zwangere vrouwen massaal miskramen, gevaccineerde mensen krijgen ook metalen uitsteeksels op hun lichaam. 

Mensen die gevaccineerd zijn hebben sleutels en vorkjes op hun lichaam zodat ze overal gevolgd kunnen worden via het 5 G netwerk. En nu wil deze mevrouw van een deskundige van het ‘RIVM’ in Ohio weten welke stof ( welk proteïne) maakt dat zulke metalen onderdelen uit je lichaam kunnen groeien.

De deskundige kan het niet ontkennen, want mevrouw heeft het bewijs overal op internet gezien.

Originally tweeted by The Tennessee Holler

Ik zal mezelf ook dagelijks gaan controleren. Want na vier weken moet er toch iets te zien zijn. Anders ben ik zwaar teleurgesteld over Pfizer. 

Beter een schaap dan een gifslang

Ik had bij de aanvang van de corona-epidemie behoorlijk wat weerstand tegen de maatregelen, vooral als het om de zorg voor kwetsbare mensen ging. 

Ook vroeg ik me af hoe effectief de maatregelen nu werkelijk waren. Aan de andere kant wist ik ook geen goede alternatieven. De situatie was te nieuw en te complex.

Vreemd genoeg is het o.a. het volgen van de site van Viruswaarheid geweest waardoor ik geleidelijk meer loyaal werd naar de maatregelen, ook al blijf ik een kritisch volger en geef ik er ook af en toe mijn eigen invulling aan. Maar de vaak ongefundeerde en uit hun verband gehaalde stellingen die o.a. door Willem Engel naar voren worgden gebracht en zijn gish-gallops hebben mijn kijk op de situatie veranderd. Vaak hoef je maar één of twee spaden dieper te graven om te constateren dat veel zogenaamde ‘ononstotelijke bewijzen’ helemaal niet onomstotelijk bewezen zijn. En soms zelfs pertinent onwaar.

Daar komt nog iets bij. Dat is het dedain, de neerbuigendheid, waarmee op zogenaamde coronasceptische sites over anderen wordt gesproken . Dat varieert van domme platvloerse scheldwoorden tot aanklachten zoals ‘nazi’s’ en ‘massamoordenaars’. Dat gebeurt vooral in relatie tot de oproep tot vaccinatie. In dat kader wordt momenteel het Neurenberg 2.0 proces aangekondigd, waarbij o.a. door sommigen letterlijk wordt opgeroepen tot executie van de verantwoordelijke politici. Dat blijft gewoon op internet staan terwijl de auteurs schrijven dat we in een regelrechte dictatuur leven.

Als je breder kijkt zie je ook dat ‘pro-vaxxers’ er een zootje van kunnen maken met hun gescheld. Maar mij valt toch vooral op hoe mensen die liefde prediken en voorstander zijn van democratie zeer autoritaire uitspraken kunnen doen. Ik ben eens gaan checken op Twitter wat voor gescheld je tegen komt. Ik heb ook gekeken wat er gebeurt als je daar wat van zegt. In veel gevallen word je meteen geblockt. We leven in een dictatuur en er is censuur, maar deze dames en heren kunnen zelf geen enkele kritiek verdragen.

Een rijtje dat ik in tien minuten tegen kwam (over mensen die zich laten vaccineren):

‘Allemaal bang en gehersenspoeld’

‘Stelletje slaafse idioten’

‘Jullie zijn deugers en slaafse volgelingen’

‘Ook in ’40-’45 waren er van die meelopers’

‘Jullie zijn achterlijke psychopaten dat je je laat prikken’

‘Hopelijk zul je je na drie jaar – als je door die prik helemaal niet meer zelf na kunt denken -deze Tweet nog herinneren, achterlijke dombo die je bent’.

‘Met de bijwerkingen van die achterlijke prik in je donder kun je natuurlijk helemaal niet meer nadenken’.

‘Hoeveel geld krijg je eigenlijk om reclame te maken voor de prik? Of moet ik zeggen: ‘jullie’? Heb je ook negen miljoen gekregen?’

‘Wat een stel achterlijke domme schapen zijn jullie!’

Op die laatste reageerde ik met: 'Wat hebt u eigenlijk tegen schapen? Beter een schaap dan een gifslang'. Uiteraard werd ik direct geblockt. 

Dokter Jansma revisited

Opeens verscheen dokter Jansma weer op het toneel. Hij had zich twee maal laten vaxxen en de café's gingen weer open. Dus hij vond het tijd om de deur uit te gaan. En hij meende dat ik als semi-collega en fietser hem goed gezelschap kon houden bij deze excursie.

Het was een hele eer. Wij waren de eerste gasten sinds de heropening van een eetgelegenheid aan het strand van Scheveningen. Dokter Jansma was daarheen gefietst op zijn aftandse piepende en knarsende Multicycle. De Multicycle is eigenlijk een soort rijdend gasfornuis, afkomstig uit een fabriek van gasfornuizen in Ulft (DRU) die eens iets anders wilde proberen. Een groot succes werd het niet.

Helaas had de emeritus zielenknijper geen mondkapje bij zich. Dat was geen principe, het was vanwege een gebrek aan gewenning. Hajé was maandenlang in zelfverkozen quarantaine gebleven, samen met zijn huiskater Kees. Ik had verwacht dat de kater naar Freud zou zijn genoemd, maar de naam Kees bleek ook met het werk van een zielenknijper te maken te hebben. De naam Kees verwijst naar de case-study.

Het mondkapje bleek in de andere jas van dokter Jansma te zitten. Hij had vanwege het weer besloten tot een jaswissel, maar zonder mondkapje kwam hij dit etablissement niet in. En ik had deze keer (bij uitzondering) ook geen reserve-muilkorf bij me. We moesten ons dus buiten onderhouden, in de luwte weliswaar, maar danig aan de frisse kant.

Het was Hajé wel tegen gevallen: op de fiets naar Scheveningen. En terug zou hij ook nog eens wind tegen hebben. Hij had mijn fietstochten zo’n beetje gevolgd. Hij vond dat ik menigvuldige risico’s had gelopen door mij bij nacht en ontij op de fiets te begeven terwijl ik niet wist waar de aerosolen met het destructieve virus zich bevonden. Maar nu ik dat gevaar getrotseerd had bleek dat ook een voordeel te hebben: mijn conditie was beter dan die van Hajé, dat moest zelfs hij erkennen.

De rollen bleken weer als vanouds. Dokter Jansma was de spreker en ik was de luisteraar. Hij had in zijn vak bijna een halve eeuw moeten luisteren naar zijn patiënten. Nu werd er naar hém geluisterd. Maar toch was ik degene die als eerste een vraag stelde: ‘Hoe is het met Kees?’

Hajé trok meteen van verbale wal. Over Kees viel heel wat te vertellen. Volgens hem heeft zijn kater een oppositionele gedragstoornis in engere zin. ‘Ik ben twee en ik ben nee’. Hij paste binnen de criteria van de bemoeilijkte opvoedbaarheid.  Maar dokter Jansma wilde niet zover gaan dat hij wilde spreken van een disruptieve, impulsbeheersings- en andere gedragsstoornis‘. Maar wat hem wél opviel was dat Kees op geen enkele manier wilde luisteren naar zijn nieuwe baas. Als Hajé vond dat Kees maar eens gezellig bij hem moest komen zitten ging Kees pontificaal op de kast liggen, en als Hajé geen tijd voor Kees had kwam hij gezellig op schoot liggen.

Dat moest toch anders kunnen, zo vond Hajé. Hij had nog wel wat mensenpilletjes liggen, maar toen hij de bijwerkingen las wilde hij dat zijn Kees toch niet allemaal aandoen. Ik wilde vragen of hij zijn patiënten die bijwerkingen wél aan had willen doen, maar die vraag slikte ik toch maar even in. Je moet een pensionado niet na zijn carriëre al teveel confronteren met de ellende die hij tijdens het werkzame leven heeft aangericht.

De ober kwam langs in de vorm van een roodharige struise en blozende verschijning. ‘Geef mij maar een dubbele espresso en een lekkerbekje, jongedame’ zei Hajé. En meneer een gewone koffie. Naturlijk wil hij er ook wat bij. Ik betaal uiteraard. Wat zal het zijn, een borrel van Florijn?’ De blozende verschijning interrumpeerde Hajé met feit feit dat de vis pas vlak voor de lunch zou komen, het was nu nog koffietijd. Wat is dat nu? zei dokter Jansma, zitten we hier naast de visserijhaven, is er geen vis. Ik kan er nu wel even naar toe lopen. Ik ben namelijk een dierenliefhebber, daarom eet ik graag vis, mevrouw. En anders vang ik er zelf wel eentje in de belendende wateren. Maar u hebt geen vis en zelfs geen platgeslagen lekkerbek? Hebt u nog wat anders in de aanbieding ter stilling van het hongergevoel van twee zeventig-plussers die een wereldreis op de fiets achter de rug hebben? Mevrouw had appelgebak. ‘Doet u ons dus maar twee appelgebak met slagroom, met uw welnemen, mevrouw.’

Terug naar Kees. ‘Zoals ik eertijds al zei: hij watert op de stoelen en daar ben ik niet zo van gediend. Als het nu bij één stoel zou blijven, maar inmiddels heeft hij meerdere stoelen bewaterd. Daar heb jij als kattengedragsdeskundige inmiddels toch wel een oplossing voor bedacht? Of watert jouw huiskater ook nog steeds alle stoelen onder?’ Inderdaad, ook Ringo houdt van urinale variatie, moest ik erkennen. ‘Ik vermoed’, sprak dokter Jansma, ‘dat er hier sprake is van verzet. Maar de hypothese van de posttraumatische stressstoornis zou ook mogelijk kunnen zijn. Je zult maar van de ene op de andere dag ontmand worden als huiskater, zonder dat je je daar ook maar enigszins op bent voorbereid. Dat wreekt zich later. Alleen, waarom moet een nieuw baasje dan ook gestraft worden? Hij heeft part noch deel gehad aan deze vorm van dierenmishandeling. Maar vindt jij dan dat jouw huiskater een gedragsprobleem heeft?’

Ik zei dat ik onze huiskater een bijzonder vriendelijke en aaibare poes vind, ‘maar af en toe gaat er iets mis’. ‘Ja, ja, ik weet het, vanuit jouw vak keur je alle misdragingen goed, al breken ze de tent af, dan nog is er niks aan de hand, je denkt natuurlijk weer niet in moeilijkheden maar in mogelijkheden, nou moet je mij eens een idee aan de hand doen wat de mogelijkheden zijn bij een huiskater die bij voorkeur de stoelen bewatert. Ik zou maar weer eens geitenwollen sokken aantrekken. Alleen jammer dat V & D failliet is, daar verkochten ze de beste’ aldus dokter Hajé. Hij wachtte mijn antwoord niet af, maar ging verder met zijn eigen verhaal. Kijk, vanuit mijn discipline kijk ik hier toch iets anders naar. Ik geef de moed niet op, maar ik ga de strijd aan. Op ieder potje past en dekseltje en bij elk probleem past wel een pilletje. Bovendien, zegt jouw boek de Bijbel ook niet dat door vol te houden de slak de ark bereikte? En ook hebben de Zeven Verenigde Nederlanden door vol te houden de Tachtigjarige oorlog gewonnen. Wat mij betreft had Noach trouwens eerder met zijn boot mogen vertrekken, dan hadden we niet zo’n last van slakken gehad. Maar dat terzijde. Maar zo’n probleem met dat wildplassen moet behandelbaar zijn. Helaas wil het licht maar niet bij mij maar niet gaan schijnen bij het zoeken naar een antwoord op dit probleem. Kees doet niet wat de baas graag wil. Een hardnekkig oppositioneel gedragsprobleem derhalve. Maar waar blijft de koffie nu? Onze lieftallige bediende was kennelijk eerder gezet dan de koffie. Maar goed, dan krijgen we wel vers gevangen koffie.’

Precies op dat moment kwamen de koffie en de appeltaart naar buiten, vergezeld van nog steeds de struise roodharige verschijning. Ze leek opvallend op de vroegere assistente van Hajé, al was ze duidelijk een generatie jonger. Ze zette de bestelling op ons tafeltje neer en zei ‘geniet ervan!’ ‘Kunt u iets duidelijker spreken?’ zei Hajé, ‘mijn gehoor is helaas jammerlijk aan de vergankelijkheid onderhevig’. De dame herhaalde op vriendelijke wijze haar zin en Hajé antwoordde: ‘dankuwel, dat is erg vriendelijk van u, zelfs als het niet smaakt zal de schade dankzij uw vriendelijke woorden toch mee gaan vallen. Maar u ziet er niet uit alsof u uw hele leven op Scheveningse terrassen door zult gaan brengen. Wat doet u verder voor de kost als ik zo vrij mag zijn?’ De ober antwoordde dat het voor haar een vakantiebaantje was en dat ze doorgaans bezig was met een studie. Ik zou wel willen weten wat ze dan studeerde, als het antwoord op die vraag in de prijs inbegrepen zou zijn. Maar ik hoefde de prijs niet te betalen, want dat zou Hajé doen. Dus liet ik hem ook verder aan het woord. ‘Zozo’ zei Hajé, ‘hoor ik dat goed, mijn kalender gaf vanmorgen aan dat het 5 juni is en u viert al vakantie? Dat was in mijn jeugd toch anders. De professoren gingen door tot quatorze juillet. Maar ja, we leven thans in een ander tijdsgewricht. Dus ik zal me inhouden van verder oordeel.’

Zo zaten we een uur op het Scheveningse terras. Een antwoord op het probleem van de vrijpostig waterende Kees werd niet gevonden. Dokter Jansma opperde zelfs de mogelijkheid om electro aversie therapie toe te passen, ‘voor zijn eigen bestwil teneinden verdere teloorgang te voorkomen’. Voor wie zijn bestwil werd niet duidelijk. Het leek mij meer de bestwil van Hajé dan de bestwil van huiskater Kees. Mijn advies was om eerst een uitvoerige gedragsobservatie te doen waarbij o.a. werd beschreven wat vooraf ging, wat de plaats des onheils was en wat de gevolgen waren, maar volgens Hajé was hij met vakantie en waren zulke schema’s meer iets voor geneurotiseerde gedragsdeskundigen die met dat soort rituelen meenden tal van onheilen te kunnen bezweren zonder dat er ooit een oplossing uit voort zou komen.

Toen Hajé wilde afrekenen bleek dat hij zijn pasje niet bij zich had. Het zat in zijn andere jas. Uiteindelijk kwam de rekening dus bij mij terecht. Plaatsvervangend de afwas doen bleek geen optie. Wij waren de eerste gasten en er was dus verder nog geen afwas... 

De poetsontkenner

De man vertelt dat hij nooit zijn tanden poetst. Dat is namelijk een gevaarlijke bezigheid. Het verstoort het ecosysteem in de mond. ‘Kijk eens naar een krokodil’, zegt hij. ‘Poetst die ooit zijn tanden? Toch heeft het dier wel tachtig tanden en ik heb er 32. En bij de krokodil zie je nooit een rotte tand. 

Kijk eens naar mijn tanden’ vervolgt de man. ‘Zie je bij mij rotte tanden en kiezen?’ Dat kan ik niet goed beoordelen, want ik ben geen tandarts. Bovendien heeft de man een opvallend grote snor die het zicht op zijn tanden belemmert. In tandheelkundig opzicht zou het een verdachte snor kunnen zijn omdat de omvangrijke haargroei op de bovenlip het zicht op een slecht gebit camoufleert.

De man gaat verder met zijn college. Als je vaak je tanden poetst moet je ook vaak naar de tandarts. Door het poetsen raakt het immuunsysteem ontregeld. Dan krijgen de bacteriën een kans en die eten het glazuur op. Dan krijg je dus gaatjes.  Sterker nog, je krijgt ook eerder de griep en tegenwoordig ook corona als je je tanden poetst. Hij is echter al jaren niet ziek geweest. Daarmee is het bewijs geleverd. Wie niet zijn tanden poetst heeft een beter immuunsysteem. Aan vaccinatie tegen corona begint de man ook niet. Is niet nodig met zijn immuunsysteem.  

‘Hoe weet u dat u geen gaatjes hebt?’ wil ik weten. ‘Wat denk je zelf?’ antwoordt  hij. ‘Je kunt het wel raden, toch?’ ‘Omdat u niet poetst’ zeg ik als een goede leerling. ‘Precies!’ zegt de man: ‘Je begrijpt het. Als je niet poetst hoef je ook niet naar de tandarts, want je krijgt geen gaatjes’.  Ik stel de man toch een controle voor. ‘Nee, nee, daar begin ik écht niet aan’ reageert de man verschrikt. ‘Als de tandarts in je mond kijkt gaat hij meteen boren. Dat leren ze op de tandartsenschool. En als je gaat boren verstoor je het ecosysteem van je gebit. Dan is al mijn werk voor niks geweest. ‘Welk werk?’ vraag ik. ‘Nou, dat ik al tien jaar niet mijn poets’.

Thuis bestudeer ik op internet de kenmerken van de krokodil. Het dier heeft tachtig tanden die tot vijftig keer verwisseld kunnen worden. Een heel verschil met mensen die maar één wissel meemaken. Dus ik blijf ondanks het advies van de man dagelijks poetsen en ik ga regelmatig naar de tandarts.

Over de werking van het immuunsysteem worden tegenwoordig via internet al genoeg fabeltjes de wereld in gegooid. Die neem ik maar met een flinke korrel zout. 

Doodgeschoten na vaccinatie

Er zijn enkele sites die beweren dat er momenteel ruim 12.000 doden in West-Europa te betreuren zijn als gevolg van vaccinaties tegen het corona-virus. 

Dat is natuurlijk een ernstige zaak, waar deze sites terecht aandacht aan besteden. Ze voegen er aan toe dat daaruit blijkt dat het vaccin veel dodelijker is dat het griepje dat covid-19 wordt genoemd. Want lang nog niet iedereen heeft zich laten vaccineren. Er gaan nog veel meer doden vallen.

De getallen die deze sites noemen zijn niet ten onrechte. De cijfers komen ergens vandaan. Het wordt triomfantelijk gemeld op tal van sites. ‘Ze’ hebben het zélf gezegd. Die ‘ze’: dat is het Europees Geneesmiddelenbureau EMA, dat de bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccinaties registreert.

Dat cijfers die genoemd worden en die o.a. Willem Engel en Ab Gietelink maar al te graag overal verspreiden, inclusief de vraag bij welke vaccinaties je extra risico loopt, zijn dus niet uit de duim gezogen. Er staat op de site dat 5757 mensen zijn overleden na de prik met Pfizer. Tsjongejonge, ik mag blij zijn dat ik nog leef!

Wat Engel en Gietelink er niet bij vertellen is hoe die cijfers tot stand zijn gekomen. Als hij slim waren konden ze dat weten, want het staat óók op de site van de EMA. Als ze het niet weten zijn ze niet slim. En als ze die informatie bewust achter houden zijn ze frauduleus. Een goede onderzoeker gaat toch wel even op onderzoek uit. Dat heb ik zelfs gedaan – en ik ben bepaald geen goede onderzoeker. Er is namelijk een stevige bijsluiter beschikbaar bij die meldingen bij de EMA. Zoals het gegeven dat de meldingen allemaal worden opgenomen. Er staat geen vinkje waar/ niet waar bij. Je kunt dus van alles bedenken of verzinnen.

Waarom was er een piekje in Noorwegen bij het begin van de vaccinaties? Noorwegen besloot eerst de alleroudsten te vaccineren. Maar de alleroudsten gaan vaker dood dan minder oude mensen. Als de cijfers werden gecorrigeerd naar leeftijd en de maand januari bleek dat piekje er elk jaar te zijn, ook zonder vaccinatie. Maar het bewijs werd toen al rondgebazuind. Honderden ouderen in Noorwegen overleden na vaccinatie.

Marten Keulemans van de Volkskrant heeft het ook allemaal nog een keer op een rijtje gezet (de Volkskrant, 1 juni 2021). Zo blijken er twee mensen door een hond te zijn gebeten na vaccinatie. Zou die hond dat dan ruiken? Honden zijn wel gevoeliger voor gevaar. Ruikt de hond 5 G?

Er blijkt zelfs iemand te zijn overleden als gevolg van een pistoolschot na vaccinatie. Kun je nagaan. Doordat je je met Pfizer laat inenten val je vervolgens dood neer. Toch niet door een pistoolschot, Ook niet door onderliggend lijden. Het was allemaal het gevolg van die vaccinatie.  

Vaccinatiedoden

Er circuleert een filmpje op internet dat volgens de verspreiders bewijst dat er duizenden doden vallen door de vaccinatie tegen covid-19.

De opzet van het filmpje is dat je per land 5 seconden de tijd krijgt om te zien hoe erg het allemaal is. Het is dan ook duidelijk volgens de verspreiders, dat daarmee onomstotelijk het bewijs wordt geleverd dat er meer doden vallen door het vaccin dan door covid 19, nog steeds ‘een onschuldig griepje’. Alleen mensen met een slecht werkend immuunsysteem lopen enig risico. Hadden ze maar beter op hun immuunsysteem moeten letten.

Ik heb het filmpje stil gezet en bij drie landen – aan de hand van de oorspronkelijke gegevens – gekeken hoe de cijfers zijn. Interessant was dat het aantal doden als gevolg van vaccinaties al begon op te lopen toen de eerste prik net wél of net nog niet was gezet. Mensen kunnen dus al overlijden van de prik, voordat ze de prik krijgen. Zelfs met het ontvangen van de brief loop je al risico.

Het tweede opvallende verschijnsel is dat in die landen de afgelopen zes weken het aantal doden een dalende lijn vertoont. Dat is opmerkelijk: naarmate het vaccinatietempo opgevoerd wordt daalt het aantal doden.

Ik ben drie keer voor mijn statistiek-tentamen gezakt, maar volgens mij kun je dan niet ‘onomstotelijk’ bewijzen dat de vaccinaties leiden tot een groot aantal dodelijke slachtoffers.

Maar de opzet is dus weer gelukt. Een klassieke gish-gallop. Je beweert in razendsnel tempo iets (vijf seconden) zodat de ander niet de moeite neemt om het verhaal te controleren.

Dat bericht vespreidt je dan als trol ook zo snel mogelijk binnen een zo groot mogelijke groep. En daarmee is vervolgens het onomstotelijke bewijs  geleverd. 

Loekasjenko en Engel

Aleksandr Grigorjevitsj Loekasjenko is één van de machthebbers in de geschiedenis een democratisch model hebben misbruikt om zichzelf absolute macht toe te eigenen.

In 1994 won Loekasjenko de verkiezingen in Wit Rusland. In 2006 zou hij moeten aftreden, maar door middel van een referendum slaagde hij er in om zijn presidentschap te verlengen naar een derde, vierde en inmiddels vijfde termijn.

Vorige week kwam hij in opspraak doordat via een valse bommelding een toestel met een Wit-Russische oppositeleider moest landen in het vliegveld van Minsk. Daar waren andere landen het niet mee eens. Maar een dictator tegenspreken, dat kan natuurlijk niet.

In zijn TV-toespraak zei Loekasjenko de volgende woorden:

  • zoals we hadden voorspeld zijn onze tegenstanders te ver gegaan: ze hebben een rode lijn overschreden
  • daarmee hebben ze aangetoond dat ze geen moraal kennen
  • ze voeren geen informatieoorlog, maar een hybride-oorlog, gericht op de vernietiging van het wit-russische volk
  • maar hij zal nooit zwichten voor deze aanslag op zijn land. De tegenstanders zullen hun gerechte straf niet kunnen ontlopen en zwaar gestraft worden.

Hier zie je karakteristieke psychologische eigenschappen van een narcistisch leider.

Hij stelt zich op als slachtoffer. Vervolgens gooit hij het op de ethische toer: de ander kent geen normen en waarden. De volgende stap is dat er door de tegenstander een vuil spel wordt gespeeld, een strijd beneden de gordel. Maar gelukkig is er een redder die het beste voor heeft met zijn volk. Dat is de heer Aleksandr Grigorjevitsj Loekasjenko in hoogst eigen persoon.

De verhalen van Willem Engel kennen hetzelfde patroon:

De mensen die covid-19 als een gevaarlijke pandemie beschouwen zijn met hun maatregelen en oproep tot vaccinatie over de rode lijn gegaan

Daarmee hebben ze aangetoond dat ze geen moraal kennen: ze voeren een medisch massa-experiment uit zoals zelfs in Hitler-Duitsland niet gebeurde

Het virus is ongevaarlijk, het gaat dus niet om de strijd tegen een virus, maar om het vestigen van een absolute macht

Maar gelukkig zijn er de verzetsstrijders die zich nooit bij deze gang van zaken zullen neerleggen, nooit een mondkapje zullen dragen, geen afstand zullen houden, nooit een PCR-test laten afnemen en nooit gevaccineerd zullen worden.

En degenen die de maatregelen hebben afgekondigd en de vaccinaties hebben gepropageerd zullen hun straf niet ontlopen. Ze zullen veroordeeld worden tijdens de Neurenberg 2.0 processen die momenteel voorbereid worden. 

Escalatieladder (2)

Leuk om te constateren hoe het zit met een conflict. Maar wat doe je er dan aan? Deze keer een paar mogelijke interventies. Als je merkt dat de spanning oploopt: hoe kun je dan tot een gezamenlijke oplossing komen? Moet dat op televisie via de Rijdende Rechter of zijn er andere opties denkbaar?
  1. Rationele fase

De eerste (blauwe) fase wordt de rationele fase genoemd. Er wordt stevige taal gebruikt, geprobeerd wordt de ander te overtuigen. Een gesprek wordt al snel een debat. Maar als je er op tijd bij bent kun je er als betrokkenen nog samen uit komen.

Interventie: je kunt er samen uitkomen, maar liefst met behulp van vrienden of collega’s die niet midden in het conflict zitten.

2. Emotionele fase

Die heb ik gisteren beschreven. Het gaat nu echt om partijen. Men plaatst elkaar in hokjes. Als je niet voor bent word je als tegenstander gezien. Geprobeerd wordt om de ander van de troon te stoten. Angst, verdriet of kwaadheid maken een goede kijk op de ander niet meer mogelijk.

Interventie: hier kun je samen niet meer uitkomen. Om uit het conflict te komen is mediation door een onafhankelijk speciaal daartoe opgeleid mediator nodig. Dat lukt alleen als alle betrokkenen achter het inschakelen van een mediator staan en de gezamelijke uitkomst ook als bindend zien. Dat laatste durft lang niet iedereen aan, met de inschakeling van een mediator geef je immers de controle uit handen… Als het gaat om conflicten binnen de familie (die zijn vaak terug te voeren op patronen uit de vroege jeugd), dan kun je ook denken aan de zogenaamde contextuele therapie.

Narcisme en controle. Als één van beide partijen niet instemt met mediation kom je natuurlijk ook niet verder. Het weigeren van mediation komt nogal eens voor bij narcistische mensen. Narcistische mensen zijn niet goed in staat tot samenspel: ze willen de controle over de ander vasthouden. Een mediator beperkt de mogelijkheid tot controle en vormt dus een bedreiging. 

3. Vechtfase

Partijen zijn verwikkeld geraakt in een bittere strijd waarin feiten, belangen, emoties en logica helemaal door elkaar zijn gaan lopen. Het doel is nu totale vernietiging van de ander, ook als dit zelfvernietiging tot gevolg heeft. Denk bijvoorbeeld aan een strijd tussen een werkgever en werknemers, waarbij de werknemers zó lang doorstaken tot het bedrijf failliet is. Het is dus een destructieve fase: het is beter dan we allemaal vernietigd worden dan dat één van beiden wint.

Interventie: hier kom je ook door middel van mediation niet meer uit. Je zult externe arbitrage in moeten schakelen of je moet de zaak aan de rechter voorleggen. Grote kans dat er na een uitspraak van de rechter toch nog een hoger beroep volgt. In het burgerlijk recht zijn dit de mensen die van procederen een beroep hebben gemaakt.

Naarmate je er vroeger bij bent is de schade beter te herstellen. Je moet dus eigenlijk de moed hebben om al in een vroeg stadium iemand van buitenaf mee te laten kijken. Hoe verder het conflict escaleert, des te groter wordt de schade en des te meer kans er is op onherstelbare schade.

Escalatieladder (1)

Eén van mijn bijvakken was destijds conflictuologie. Van de inhoud van dat vak weet ik nauwelijks meer iets. Gelukkig kwam ik later in aanraking met de zogenaamde escalatieladder. Die hielp mij om er ietsje meer van te begrijpen. Deze keer maar weer eens in de herhaling. 

Wel denk ik dat onder conflicten eigenlijk altijd andere problemen liggen, zoals onverwerkte en onderhuidse zaken uit het verleden.

Friedrich Glasl was werkzaam bij de VN en ontdekte hoe conflicten tussen of binnen landen geleidelijk aan helemaal uit de hand kunnen lopen. Hij ontwikkelde de escalatieladder of conflicttrap:een model dat laat zien hoe een conflict gaandeweg steeds heftiger kan worden.

Je ziet geleidelijk de spanning oplopen. Ik start meteen maar heftig: in de tweede fase. Dan gaat de emotie overheersen. Je bent niet meer uit op het samen winnen: de één wil winnen ten koste van de ander. Het doel is om de te zorgen dat de ander gezichtsverlies lijdt. Om dat te bereiken worden coalities gevormd: er treedt blokvorming op.

Enkele kenmerken voor de tweede fase op de escalatieladder zijn:

  • Er wordt gezocht naar medestanders (coalitievorming). Ben je geen medestander, dan word je als tegenstander gezien. Het denken is zwart-wit.
  • Het standpunt van de eigen partij of groep is het enige juiste standpunt. Een andere opvatting wordt als onjuist en zelfs als moreel verwerpelijk gezien (en dus: ontkenning van de morele integriteit van de ander).
  • Er ontstaat een grove vertekening in percepties over de andere partij. Die opvattingen vallen niet meer met argumenten bij te sturen: de ander zit fout en krijgt de rol van zondebok.
  • Door de ene partij wordt de ander rechtstreeks of via onderling overleg binnen de ‘coalitie’ zwart gemaakt en voortdurend verdacht gemaakt.
  • Er is sprake van een selffulfilling prophecy: alles wat de ander doet of zegt wordt weer in hetzelfde kader geplaatst: ‘zie je wel!’

In de tweede emotionele fase gaat het dus volgens Glasl over winnen of verliezen. Er is geen intentie meer om er uit te komen: de ander moet wijken, als het niet vanzelf gaat, dan maar via allerlei acties.

In de tweede fase kun je volgens Glasl niet meer samen uit het conflict komen: je bent zelf teveel onderdeel van het conflict geworden. Daarom is in deze fase externe mediation noodzakelijk.

Gaslighting

Opeens hebben complotdenkers een nieuw woord ontdekt. Gaslighting. Daar beschuldigen ze nu massaal (en mogelijk via een trollenleger) hun tegenstanders van (lees: de mensen die een andere mening hebben, de mensen die niet 'Woke' zijn). 

Ik heb de indruk dat de meeste mensen die dit woord gebruiken op Twitter eigenlijk geen idee hebben wat met Gaslighting bedoeld wordt. Daarom leg ik speciaal voor hen nog even uit waar het woord vandaan komt.

In 1944 kwam onder regie van George Cukor de film Gaslighting uit.Het is een psychologisch drama waarbij de hoofdrolspeelster Paula steeds dusdanig op het verkeerde been wordt gezet dat ze aan haar eigen geheugen gaat twijfelen.

Haar man Gregory weet haar voortdurend te manipuleren en weet voor alles wat verdacht is een verklaring te bedenken. Zo verplaatst hij de schilderijen in huis, maar zegt tegen zijn vrouw dat ze altijd al op die plek hingen. De titel is ontleend aan het gegeven dat het gaslicht steeds gedimd wordt. Paula vindt het dan te donker in huis, maar George antwoordt daarop dat ze dat zelf heeft gedaan, hij zit nooit aan de draaiknoppen van het licht.

Onjuiste informatie

De term ‘Gaslighting’ werd later gebruikt om een vorm van psychologisch misbruik te typeren, waarbij de dader zijn slachtoffer voortdurend manipuleert door het verstrekken van onjuiste informatie. Het dadergedrag wordt dan meestal gezien als een gevolg van narcistische trekken van deze persoon.

Sleutels kwijt

Een voorbeeld: je hebt je sleutels op het kastje in de gang gelegd. Opeens ben je ze kwijt. Wat je niet weet is dat je partner die sleutels op een andere plek heeft gelegd. Je vraagt hem om mee te helpen met zoeken. Hij vindt uiteindelijk de sleutels terug op een andere plek. Wat de dader jou bijvoorbeeld wil laten geloven is dat je best vergeetachtig bent. Er is iets mis met je geheugen.

Twijfelen aan het geheugen

In de film Gaslighting had George dat onbetrouwbare geheugen van Paula nodig om signalen van een moord mee uit te wissen. Ze dacht misschien dat er iets gebeurd was, maar dat was niet zo: haar geheugen vertoonde gaten die ze zelf invulde met haar eigen verhalen.

Manipulatie

Het manipuleren past bij de narcistische persoonlijkheidsstructuur. De ander wordt op allerlei manieren gekleineerd en in een hoek gezet, met als doel om de controle over de ander te behouden. Je vindt deze reacties ook regelmatig terug in het programma ‘Tros Opgelicht’. De persoon in kwestie had de beste bedoelingen met iedereen, maar dat ziet die ander kennelijk niet en dus wordt de persoon zwart gemaakt.

Voorbeelden van verbale uitingen

Opmerkingen die passen bij ‘gaslighting’ zijn (ontleend aan internet):

  • “Het was niet mijn bedoeling om je te kwetsen” (daarmee wordt het eigen aandeel in de spanning ontkend)
  • “Het was maar een grapje” (als iemand belachelijk is gemaakt: het lag dus niet aan de persoon in kwestie, de ander vat het gebeuren veel te serieus op)
  • “Ik wilde je alleen maar helpen” (bijvoorbeeld: de persoon verstopt jouw pinpas zodat je geen grote uitgaven meer kunt doen of volgt je telefoongedrag zodat je niet met de verkeerde mensen contact hebt)
  • “Iedereen maakt fouten” (opnieuw het bagatelliseren van het eigen gedrag)
  • “Je bent nu eenmaal overgevoelig” (‘het ligt niet aan mijn opstelling, maar aan jouw gevoeligheid’)
  • “Waarom maak je me altijd zwart?” (reactie op een kritische opmerking)

Twijfelen aan de eigen waarneming

Als iemand langdurig op deze manier bejegend wordt bestaat de kans dat hij of zij steeds meer gaat twijfelen aan de eigen waarneming. “Het zal wel weer aan mij liggen.”

Gaslighting is een vorm van psychologische oorlogsvoering waarmee je de ander onder controle houdt. Je laat die persoon voortdurend twijfelen aan zijn eigen waarneming. Op den duur wordt hij daar 'murw' van: hij zal het wel weer fout hebben, dus de ander heeft (alsnog) gelijk...