Complotdenken en persoonlijkheid (5)

‘Als ergens complotdenken ontstaat is er altijd sprake van een grote complexe gebeurtenis waarin meer factoren een rol spelen en er niet één duidelijke oorzaak is aan te wijzen of oplossing om herhaling te voorkomen’. Aldus psycholoog Bas Rutjens. 

Het viel mij destijds op hoezeer het complotdenken gevoed werd door 9/11. Dit was zó’n bizarre gebeurtenis, we hadden ons nooit voor kunnen stellen dat zoiets zou kunnen gebeuren. En ja hoor, daar ontstonden de complottheorieën.

C0mplottheorieën (anderen zeggen: samenzweringstheorieën) waren er altijd al. Zo waren het in de tijd van de pest de Joden die achter deze zeer gevaarlijke ziekte zaten.

Ze waren er in de 20e eeuw tijdens de Spaanse griep. Ze waren er ook toen de eerste mens op de maan landde, maar dat was minder bedreigend. En in Nederland ontstonden tal van complottheorieën na de Bijlmerramp. En later ook weer rond vlucht MH 17.

Kijk je naar de weblogs van complotdenkers (ik heb een hele reeks gevolgd), dan zie je ook nog eens een lijn ontstaan. De ontkenners van 9/11 (het was een actie van de Amerikanen zelf) zijn vaak ook degenen die niet geloven dat vlucht MH 17 door de Russen uit de lucht is geschoten. De Amerikaanse overheid is ‘the bad guy’, maar the good guy (de Russen) krijgt tóch overal de schuld van. Oftewel: een gevalletje ambitendentie: de één zit helemaal goed, de ander zit helemaal fout.

Overal zit een vooropgezet plan achter, maar dat wordt geheim gehouden. En dat verbindt dan weer degenen die AIDS ontkenden als een gevaarlijke epidemie met degenen die mensen dat dit vliegtuig (met tientallen AIDS-deskundigen) moest worden neergeschoten omdat er een geheim rond AIDS onthuld zou worden. En als je deze mensen met elkaar verbindt zie je ditzelfde denken ook weer rond covid-19.

Vanaf ons tweede jaar heeft alle angst te maken met controleverlies

Vanaf twee jaar heeft alle angst te maken met controleverlies. Dus als je ergens geen grip op hebt probeer je de controle terug te krijgen. Zo ontstaat bijvoorbeeld couterfobisch gedrag: opzoeken waar je bang voor bent. Alles te weten willen komen over spinnen, want als je alles weet ben je niet meer bang. Alles te weten komen over tornado’s, want als je alles weet kunnen ze je niet meer overvallen. Eindeloos in medische encyclopedieën zoeken naar mogelijke ziekten, want als je alles weet word je niet meer zo overvallen.

Als iets te groot is voor ons denken gaan we dus juist extra op zoek naar oorzaken. ‘Je wilt zo’n gebeurtenis in de toekomst graag kunnen voorspellen en voorkomen, terwijl de werkelijkheid weerbarstig is en zich moeilijk laat vangen in een simpel causaal schema’, aldus professor Rutjens.

Een virus is onvoorspelbaar. Je ziet niet aan iemand dat hij besmettelijk is. Terug naar Professor Rutjens: ‘Een complottheorie maakt de wereld voorspelbaar. Als je de boosdoener aan kunt wijzen, iemand die achter de schermen aan de touwtjes trekt, dan weet je waar het kwaad zit. Het zit niet in dat virus, maar in die samenzwering van een aantal machtige mannen en vrouwen die wereldwijd aan de touwtjes trekt. het voorspelbaar. Die presenteert bijvoorbeeld een sinistere samenzwering die aan de touwtjes trekt. Dan weet je wat je moet doen, namelijk die samenzwering vernietigen.’

Een tweede kant van het ontstaan van complottheorieën noemt Rutjens de persoonlijke morele of ideologische overtuiging of idee over hoe de wereld in elkaar zit. Als je van nature wantrouwend bent (o.a. als gevolg van de sociale interpretatie: ‘alle witte mensen zijn tegen mij’, ‘jeugdzorg is er alleen om mijn kinderen af te pakken’, ‘dokters zijn alleen maar uit op geld‘) zie je achter een gebeurtenis altijd een verstopte oorzaak. Je zoekt dus een verklaring die bij jouw emotie past.

Als je het volste vertrouwen hebt in de wetenschap zoek je verklaringen in een wetenschappelijk model. Als je denkt dat de wetenschap gestuurd wordt door een onbetrouwbaar establishment trek je je van die uitkomsten niets aan. Je gaat op zoek naar 'alternatieve feiten'. 

Pest en corona

In Museum 'Het Valkhof' in Nijmegen kun je een expositie over de pest bekijken. Naast tal van andere tentoonstellingen trouwens. Dus als je de pest aan de pest hebt sla je dat deel (juist) over. 

De expositie werd al in 2019 voorbereid. Toevallig fietste corona daar tussendoor. Daardoor werd de tentoonstelling uitgesteld. Het woord corona komt in het deel van het museum dat gewijd is aan de pest niet voor. Je moet je alleen aan de corona-maatregelen houden. Zoals anderen die je als de pest moet mijden.

De expositie gaat in op het werk van de Nijmeegse stadsgeneesheer IJsbrand van Diemerbroeck (1609-1674). Hij was aangewezen om de pestepidemie van 1635-1636 te bestrijden. In die twee jaar overleden 6000 van de 15.000 inwoners van Nijmegen aan de gevolgen van de pest.

Van Diemerbroeck schreef een beroemd traktaat over de pest. In dit boek wordt ingegaan op de toestand van pestlijders en worden de gevolgen van de ziekte beschreven. Zoals de vele verzorgenden en geestelijk verzorgers die ook aan de pest stierven. Om die reden werd het dragen van pestmaskers geadviseerd, die de overdracht via de lucht zouden beperken. Oftewel: de voorlopers van de mondkapjes.

De pest kostte veel meer mensen het leven dan covid-19. Ook was er geen enkel medicijn beschikbaar. De middelen die men bedacht had waren quarantaine én hygiëne. Toch is opvallend hoeveel parallellen er zijn met de corona-discussies in onze tijd. Zelfs klimatologische omstandigheden lijken de verbreiding van de pest te hebben bevorderd. De pest bleek elke keer weer uit China ‘over te waaien’ en samen te hangen met vochtige lentes en hete zomers.

Van Diemerbroeck meende dat de pest mogelijk door de lucht wordt overgedragen. Daarom denkt hij dat strikte quarantaine niet helpt. Via de lucht kunnen mensen alsnog besmet worden. Zie hier de opvattingen van o.a. Maurice de Hond en de aerosolen-discussie.

Economische motieven spelen een rol in de vraag in hoeverre maatregelen moeten worden toegepast. In Marseille lag een schip met een grote voorraad katoen. Op het schip had de bemanning de pest gekregen. Toch meende het stadsbestuur dat het schip gelost moest worden, want de stad kon de opbrengst van het maken van textiel niet missen. Via de bemanning raakten mannen die de katoen uit het schip moesten halen besmet. De pest breidde zich als een olievlek uit. Eén derde van de inwoners van Marseille stierf. Ziehier de situatie in Bergamo, waar het gemeentebestuur om economische redenen geen lock-down wilde, met als gevolg duizenden doden.

Een omgekeerd voorbeeld: in een Engels dorp besloot de bevolking uit zorg voor de omringende dorpen om in vrijwillige lock-down te gaan. In dat dorp stierf de helft van de bevolking aan de pest, maar… de pest bereikte de omringende dorpen niet.

Een wel heel stringente manier van quarantaine werd doorgevoerd door de bisschop van München. Hij liet drie huizen dichtmetselen met de door de pest besmette mensen er nog in. 

Mobiliteit zorgt voor verspreiding van besmettelijke ziekten. In de 17e eeuw duurde het tien jaar voordat de pest in alle Europese landen slachtoffers maakte. Steeds weer kwam de ziekte binnen via handelslieden, zeelieden en vluchtelingen.

In Nijmegen kwam de pest de stad binnen door vluchtelingen uit het naburige Geldern, die op de vlucht waren voor de epidemie. Er waren ook steden die reizigers verplicht in quarantaine lieten gaan, maar Nijmegen had niet voor die maatregelen gekozen. Een analyse van de geschiedenis van de pest laat zien dat regio’s waar quarantaine werd gehandhaafd veel minder zwaar getroffen werden door de pest. Ziehier de discussie over preventief testen en verplichte quarantaine bij grensoverschrijdend verkeer.

Er waren ook mensen die meenden dat het met de pest erg mee viel. Je hoefde er helemaal niet ziek van te worden. Ze organiseerden zelfs feesten om aan te tonen dat het al die maatregelen onzin waren. Ziehier het gedrag van de zogenaamde ‘viruswappies‘ in onze tijd.

Maar zo’n pandemie moet ook een oorzaak hebben. Als mensen iets niet kunnen bevatten (het is te groot, te ongrijpbaar) ontstaan er complottheorieën. Tijdens de pest-epidemieën meenden complotdenkers dat de Joden achter de pest zaten: zij waren er op uit om andere bevolkingsgroepen uit te roeien. Opnieuw een parallel met de huidige Covid-19 epidemie: op tientallen sites valt te lezen dat de pandemie onderdeel is van een Joods complot. Daarbij worden de namen van de familie Rothschild en van George Soros vaak genoemd.

Tenslotte zijn er de kwakzalvers. Ze hebben allerlei middelen in huis die maken dat de pest jou niet zal treffen. Tot de minst ingrijpende middelen behoorden het overmatig gebruik van parfum en het vele uren per dag roken. Een substantie zoals kwik (dat toen nieuw was) sprak zeer tot de verbeelding: zo kon je je met kwik laten insmeren en je dan in een oven laten verhitten. De verdampende kwik zou de pest verdrijven. Aderlating was ook een bekend middel. Ziehier de discussie over ‘alternatieven’ in onze tijd die mensen immuun zouden maken voor covid-19.

Covid-19 eist minder doden dan de pest, deels door de preventie-paradox: er zijn op tijd maatregelen genomen die verspreiding moeten beperken. Maar de parallellen in de discussie over de bestrijding van de pest in de 17e eeuw en de verspreiding van covid-19 in de 21e eeuw zijn opmerkelijk. 

Vaccinatie en muggenbeten

Op grond van ruim een halve eeuw ervaring kan ik zeggen  dat Tineke tijdens al onze vakanties vaak gestoken wordt door muggen. Daar heb ik zelden tot nooit last van. Muggen vinden mij kennelijk niet aantrekkelijk.

Muggen zijn voer voor allerlei wetenschappelijk onderzoek. Zo trok ene Richard Gorham in de toendra zijn shirt uit om te kijken hoe vaak hij gestoken zou worden. Dat was in zijn geval in vijf minuten tijds 435 keer. Daarna had hij dagenlang jeuk.

Gorham berekende ook hoe lang hij zich op die manier zich bloot kon geven voordat het lichamelijk echt gevaarlijk zou worden. Hij berekende dat het vijf uur zou duren voordat hij aan een tekort aan bloed zou overlijden. Dat lijkt me geen gezonde hobby. Maar voor de wetenschap gaan mensen soms heel ver.

Een lang bestaande verklaring is dat muggen worden aangetrokken door zoet bloed. Dat is net zo’n mythe als het idee dat adellijke mensen blauw bloed hebben.

Er wordt ook beweerd dat mensen met bloedgroep O vaker worden geprikt dan anderen. Dat blijkt te kloppen. Maar het komt gewoon omdat er veel meer mensen zijn met de bloedgroep O dan met de andere zeldzamer bloedgroepen.

Zo las ik ook dat grote mensen vaker worden gestoken dan kleine mensen. Het zou met de uitstoot van kooldioxide te maken hebben. Volgens mij is er ook een eenvoudiger verklaring: grote mensen hebben meer huidoppervlak dat kleine mensen. Het heeft dus niets met de voorkeur van de mug te maken.

Ik heb niet veel verstand van muggen, maar uit wat ik gelezen heb is nog helemaal niet zo duidelijk wie waarom vaker gestoken wordt door een mug. Er zijn wel ideeën over, bijvoorbeeld rond geur, cholesterol en temperatuur, maar dat zijn globale ideeën. Worden Friezen trouwens vaker gestoken dan Belgen? Natuurlijk niet, er zijn veel meer Belgen dan Friezen. Worden conducteurs vaker gestoken dan machinisten? En leraren in het basisonderwijs vaker dan leraren in het voortgezet onderwijs?

Maar dit jaar is alles anders geworden. Ik werd vaker gestoken dan Tineke. Ik telde op onze laatste vakantiedag maar liefst 45 prikplekken. Tineke bleef steken (!) bij zo’n dertig plekken. Wat is er aan de hand?

Ik denk dat ik het weet. Het komt door de vaccinatie met een MRNA-vaccin. Het is ook opvallend dat de meeste prikken in mijn linkerarm zijn gelokaliseerd. Dat is de arm waar ik twee keer de Pfizer-prik kreeg. Dit gegeven moet beslist worden doorgegeven aan het LAREB, het instituut dat alle mogelijke bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccinaties registreert.

Blijft de vraag waarom Tineke niet ook veel vaker is geprikt door muggen. Ze kreeg hetzelfde vaccin. Maar die verklaring laat ik graag over aan antivaxxers. Zij blijken expert te zijn in het bedenken van noodlottige gevolgen van 'de prik'. 

De incompetente manager en zijn overlevingsstrategie

Het Peter Principe verklaart waarom leidinggevenden soms incompetent zijn: ze promoveren tot een niveau dat ze niet aan kunnen en dan gaat het mis. 

Justin Kruger en David Dunning proberen te verklaren op welke manier een incompetente leidinggevende zijn positie in stand probeert te houden.

Incompetent is overschatten

Uit hun onderzoek blijkt dat het de incompetente mensen zijn die de neiging hebben hun eigen competenties te overschatten. Ze hebben de neiging om (te) positief naar zichzelf te kijken, maar ook om op allerlei plekken te etaleren hoe goed ze zijn. Dat verklaart ook waarom ze na ontslag op allerlei manieren proberen om o.a. via de rechter alsnog hun gelijk te halen.

In drie punten:

Incompetente managers:

  1. overschatten de mate waarin zijzelf over bepaalde vaardigheden beschikken
  2. ze herkennen die vaardigheden niet in anderen
  3. ze hebben geen besef van de ernstige mate waarin zij tekortschieten.

Narcisme en feedback

Kruger en Dunning voegen er nog aan toe dat nogal wat van deze incompetente managers narcistische trekken hebben. Narcistische mensen hebben weinig inzicht in hun eigen functioneren: de fout ligt bij de ander.

Een gevolg daarvan is ook nog eens dat ze weinig open staan voor feedback. Als een medewerker hen aanspreekt is hun vraag waar die medewerker zich mee bemoeit. Zegt een collega manager iets, dan voelt dat aan als een narcistische krenking en zet de manager de hakken in het zand. Er is altijd wel iemand te vinden die het fout heeft gedaan. Het ligt in ieder geval niet aan henzelf.

Competent is onderschatten

Het wonderlijke is daarnaast dat competente personen de neiging hebben tot het onderschatten van hun kennis en vaardigheden. Ze hebben de neiging om anderen hoger in te schatten dan henzelf. Ze gaan- juist in de samenwerking met minder competente mensen – extra twijfelen aan zichzelf.

Dit bracht Bertrand Russell tot de volgende uitspraak: "In de wereld van vandaag lopen de domkoppen over van zelfverzekerdheid, terwijl de slimmeriken een en al twijfel zijn."

Deze onjuiste zelfbeoordeling van competenties werd in studies over management bekend als het Dunning-Kruger-effect.

Niet (in)zien wat er aan de hand is

Eigenlijk stellen Dunning en Kruger dat je van incompetente managers vaak niet kunt verwachten dat ze tot de juiste oplossingen kunnen komen. Er moet bijvoorbeeld een reorganisatie worden doorgevoerd waarbij zo’n manager een sleutelrol vervult. Dat wordt een moeizaam proces, omdat de manager alleen al weinig inzicht heeft in de manier waarop hij (of zij) zelf functioneert binnen de organisatie. Hoe kan die persoon dan anderen beoordelen op hun kwaliteiten binnen het proces van verandering?

Training van competente managers

Toch zijn David Dunning en Justin Kruger niet louter pessimistisch. Want als het allemaal onoplosbaar zou zijn, dan hadden ze ook geen werk (…). Ze ontdekten dat vooral competente managers baat hebben bij goede feedback. Ze leren ervan dat ze het zo slecht nog niet doen, oftewel: dat ze beter zijn dan ze zelf dachten. Daardoor kunnen ze meer ontspannen aan het werk.

Training van incompetente managers

Maar dan die manager die op de inhoud prima functioneerde, daarom in een leidinggevende functie terecht kwam waarbij vervolgens bleek dat het leiding geven niet zijn competentie was: kan die persoon nog iets leren? Kan hij of zij alsnog – naast iemand die de inhoud kent – een goede leidinggevende worden?

Dat is een hele klus. Een incompetent iemand weet niet alleen niet dat hij of zij incompetent is, maar doordat de persoon incompetent is, zal hij of zij de neiging hebben om te volharden in het ontkennen van de incompetentie.

Volgens Dunning en Kruger kun je echter in een niet-competitieve omgeving alsnog de persoon die onvoldoende vaardigheden heeft tot een beter zelfinzicht doen komen.

Dat lukt niet in het dagelijks werk: dan staat er teveel op het spel. Maar via een gerichte training zou hier toch winst behaald kunnen worden. Met als gevolg dat die manager een beter inzicht verwerft in hoe hij of zij functioneert. Dan kan het besluit zijn dat ‘deze baan niet past’ of de persoon groeit in zijn functioneren en kan zijn nieuwe vaardigheden alsnog inzetten binnen de organisatie.

Er zijn ook leidinggevenden die helemaal de zin niet inzien van een training. Het ligt immers allemaal niet aan hen. Mediation of training wijzen ze om die reden af. Ze functioneren prima en hebben dus ook geen begeleiding nodig. Als de zaken er zo voorstaan weet je aan de hand van de theorie van Dunning en Kruger eigenlijk wel hoe de zaken er voor staan.

Metalen uitsteeksels op de huid

Het wordt steeds duidelijker: het vaccin tegen corona is levensgevaarlijk. Niet alleen sterven er duizenden mensen na vaccinatie en krijgen zwangere vrouwen massaal miskramen, gevaccineerde mensen krijgen ook metalen uitsteeksels op hun lichaam. 

Mensen die gevaccineerd zijn hebben sleutels en vorkjes op hun lichaam zodat ze overal gevolgd kunnen worden via het 5 G netwerk. En nu wil deze mevrouw van een deskundige van het ‘RIVM’ in Ohio weten welke stof ( welk proteïne) maakt dat zulke metalen onderdelen uit je lichaam kunnen groeien.

De deskundige kan het niet ontkennen, want mevrouw heeft het bewijs overal op internet gezien.

Originally tweeted by The Tennessee Holler

Ik zal mezelf ook dagelijks gaan controleren. Want na vier weken moet er toch iets te zien zijn. Anders ben ik zwaar teleurgesteld over Pfizer. 

Beter een schaap dan een gifslang

Ik had bij de aanvang van de corona-epidemie behoorlijk wat weerstand tegen de maatregelen, vooral als het om de zorg voor kwetsbare mensen ging. 

Ook vroeg ik me af hoe effectief de maatregelen nu werkelijk waren. Aan de andere kant wist ik ook geen goede alternatieven. De situatie was te nieuw en te complex.

Vreemd genoeg is het o.a. het volgen van de site van Viruswaarheid geweest waardoor ik geleidelijk meer loyaal werd naar de maatregelen, ook al blijf ik een kritisch volger en geef ik er ook af en toe mijn eigen invulling aan. Maar de vaak ongefundeerde en uit hun verband gehaalde stellingen die o.a. door Willem Engel naar voren worgden gebracht en zijn gish-gallops hebben mijn kijk op de situatie veranderd. Vaak hoef je maar één of twee spaden dieper te graven om te constateren dat veel zogenaamde ‘ononstotelijke bewijzen’ helemaal niet onomstotelijk bewezen zijn. En soms zelfs pertinent onwaar.

Daar komt nog iets bij. Dat is het dedain, de neerbuigendheid, waarmee op zogenaamde coronasceptische sites over anderen wordt gesproken . Dat varieert van domme platvloerse scheldwoorden tot aanklachten zoals ‘nazi’s’ en ‘massamoordenaars’. Dat gebeurt vooral in relatie tot de oproep tot vaccinatie. In dat kader wordt momenteel het Neurenberg 2.0 proces aangekondigd, waarbij o.a. door sommigen letterlijk wordt opgeroepen tot executie van de verantwoordelijke politici. Dat blijft gewoon op internet staan terwijl de auteurs schrijven dat we in een regelrechte dictatuur leven.

Als je breder kijkt zie je ook dat ‘pro-vaxxers’ er een zootje van kunnen maken met hun gescheld. Maar mij valt toch vooral op hoe mensen die liefde prediken en voorstander zijn van democratie zeer autoritaire uitspraken kunnen doen. Ik ben eens gaan checken op Twitter wat voor gescheld je tegen komt. Ik heb ook gekeken wat er gebeurt als je daar wat van zegt. In veel gevallen word je meteen geblockt. We leven in een dictatuur en er is censuur, maar deze dames en heren kunnen zelf geen enkele kritiek verdragen.

Een rijtje dat ik in tien minuten tegen kwam (over mensen die zich laten vaccineren):

‘Allemaal bang en gehersenspoeld’

‘Stelletje slaafse idioten’

‘Jullie zijn deugers en slaafse volgelingen’

‘Ook in ’40-’45 waren er van die meelopers’

‘Jullie zijn achterlijke psychopaten dat je je laat prikken’

‘Hopelijk zul je je na drie jaar – als je door die prik helemaal niet meer zelf na kunt denken -deze Tweet nog herinneren, achterlijke dombo die je bent’.

‘Met de bijwerkingen van die achterlijke prik in je donder kun je natuurlijk helemaal niet meer nadenken’.

‘Hoeveel geld krijg je eigenlijk om reclame te maken voor de prik? Of moet ik zeggen: ‘jullie’? Heb je ook negen miljoen gekregen?’

‘Wat een stel achterlijke domme schapen zijn jullie!’

Op die laatste reageerde ik met: 'Wat hebt u eigenlijk tegen schapen? Beter een schaap dan een gifslang'. Uiteraard werd ik direct geblockt. 

Dokter Jansma revisited

Opeens verscheen dokter Jansma weer op het toneel. Hij had zich twee maal laten vaxxen en de café's gingen weer open. Dus hij vond het tijd om de deur uit te gaan. En hij meende dat ik als semi-collega en fietser hem goed gezelschap kon houden bij deze excursie.

Het was een hele eer. Wij waren de eerste gasten sinds de heropening van een eetgelegenheid aan het strand van Scheveningen. Dokter Jansma was daarheen gefietst op zijn aftandse piepende en knarsende Multicycle. De Multicycle is eigenlijk een soort rijdend gasfornuis, afkomstig uit een fabriek van gasfornuizen in Ulft (DRU) die eens iets anders wilde proberen. Een groot succes werd het niet.

Helaas had de emeritus zielenknijper geen mondkapje bij zich. Dat was geen principe, het was vanwege een gebrek aan gewenning. Hajé was maandenlang in zelfverkozen quarantaine gebleven, samen met zijn huiskater Kees. Ik had verwacht dat de kater naar Freud zou zijn genoemd, maar de naam Kees bleek ook met het werk van een zielenknijper te maken te hebben. De naam Kees verwijst naar de case-study.

Het mondkapje bleek in de andere jas van dokter Jansma te zitten. Hij had vanwege het weer besloten tot een jaswissel, maar zonder mondkapje kwam hij dit etablissement niet in. En ik had deze keer (bij uitzondering) ook geen reserve-muilkorf bij me. We moesten ons dus buiten onderhouden, in de luwte weliswaar, maar danig aan de frisse kant.

Het was Hajé wel tegen gevallen: op de fiets naar Scheveningen. En terug zou hij ook nog eens wind tegen hebben. Hij had mijn fietstochten zo’n beetje gevolgd. Hij vond dat ik menigvuldige risico’s had gelopen door mij bij nacht en ontij op de fiets te begeven terwijl ik niet wist waar de aerosolen met het destructieve virus zich bevonden. Maar nu ik dat gevaar getrotseerd had bleek dat ook een voordeel te hebben: mijn conditie was beter dan die van Hajé, dat moest zelfs hij erkennen.

De rollen bleken weer als vanouds. Dokter Jansma was de spreker en ik was de luisteraar. Hij had in zijn vak bijna een halve eeuw moeten luisteren naar zijn patiënten. Nu werd er naar hém geluisterd. Maar toch was ik degene die als eerste een vraag stelde: ‘Hoe is het met Kees?’

Hajé trok meteen van verbale wal. Over Kees viel heel wat te vertellen. Volgens hem heeft zijn kater een oppositionele gedragstoornis in engere zin. ‘Ik ben twee en ik ben nee’. Hij paste binnen de criteria van de bemoeilijkte opvoedbaarheid.  Maar dokter Jansma wilde niet zover gaan dat hij wilde spreken van een disruptieve, impulsbeheersings- en andere gedragsstoornis‘. Maar wat hem wél opviel was dat Kees op geen enkele manier wilde luisteren naar zijn nieuwe baas. Als Hajé vond dat Kees maar eens gezellig bij hem moest komen zitten ging Kees pontificaal op de kast liggen, en als Hajé geen tijd voor Kees had kwam hij gezellig op schoot liggen.

Dat moest toch anders kunnen, zo vond Hajé. Hij had nog wel wat mensenpilletjes liggen, maar toen hij de bijwerkingen las wilde hij dat zijn Kees toch niet allemaal aandoen. Ik wilde vragen of hij zijn patiënten die bijwerkingen wél aan had willen doen, maar die vraag slikte ik toch maar even in. Je moet een pensionado niet na zijn carriëre al teveel confronteren met de ellende die hij tijdens het werkzame leven heeft aangericht.

De ober kwam langs in de vorm van een roodharige struise en blozende verschijning. ‘Geef mij maar een dubbele espresso en een lekkerbekje, jongedame’ zei Hajé. En meneer een gewone koffie. Naturlijk wil hij er ook wat bij. Ik betaal uiteraard. Wat zal het zijn, een borrel van Florijn?’ De blozende verschijning interrumpeerde Hajé met feit feit dat de vis pas vlak voor de lunch zou komen, het was nu nog koffietijd. Wat is dat nu? zei dokter Jansma, zitten we hier naast de visserijhaven, is er geen vis. Ik kan er nu wel even naar toe lopen. Ik ben namelijk een dierenliefhebber, daarom eet ik graag vis, mevrouw. En anders vang ik er zelf wel eentje in de belendende wateren. Maar u hebt geen vis en zelfs geen platgeslagen lekkerbek? Hebt u nog wat anders in de aanbieding ter stilling van het hongergevoel van twee zeventig-plussers die een wereldreis op de fiets achter de rug hebben? Mevrouw had appelgebak. ‘Doet u ons dus maar twee appelgebak met slagroom, met uw welnemen, mevrouw.’

Terug naar Kees. ‘Zoals ik eertijds al zei: hij watert op de stoelen en daar ben ik niet zo van gediend. Als het nu bij één stoel zou blijven, maar inmiddels heeft hij meerdere stoelen bewaterd. Daar heb jij als kattengedragsdeskundige inmiddels toch wel een oplossing voor bedacht? Of watert jouw huiskater ook nog steeds alle stoelen onder?’ Inderdaad, ook Ringo houdt van urinale variatie, moest ik erkennen. ‘Ik vermoed’, sprak dokter Jansma, ‘dat er hier sprake is van verzet. Maar de hypothese van de posttraumatische stressstoornis zou ook mogelijk kunnen zijn. Je zult maar van de ene op de andere dag ontmand worden als huiskater, zonder dat je je daar ook maar enigszins op bent voorbereid. Dat wreekt zich later. Alleen, waarom moet een nieuw baasje dan ook gestraft worden? Hij heeft part noch deel gehad aan deze vorm van dierenmishandeling. Maar vindt jij dan dat jouw huiskater een gedragsprobleem heeft?’

Ik zei dat ik onze huiskater een bijzonder vriendelijke en aaibare poes vind, ‘maar af en toe gaat er iets mis’. ‘Ja, ja, ik weet het, vanuit jouw vak keur je alle misdragingen goed, al breken ze de tent af, dan nog is er niks aan de hand, je denkt natuurlijk weer niet in moeilijkheden maar in mogelijkheden, nou moet je mij eens een idee aan de hand doen wat de mogelijkheden zijn bij een huiskater die bij voorkeur de stoelen bewatert. Ik zou maar weer eens geitenwollen sokken aantrekken. Alleen jammer dat V & D failliet is, daar verkochten ze de beste’ aldus dokter Hajé. Hij wachtte mijn antwoord niet af, maar ging verder met zijn eigen verhaal. Kijk, vanuit mijn discipline kijk ik hier toch iets anders naar. Ik geef de moed niet op, maar ik ga de strijd aan. Op ieder potje past en dekseltje en bij elk probleem past wel een pilletje. Bovendien, zegt jouw boek de Bijbel ook niet dat door vol te houden de slak de ark bereikte? En ook hebben de Zeven Verenigde Nederlanden door vol te houden de Tachtigjarige oorlog gewonnen. Wat mij betreft had Noach trouwens eerder met zijn boot mogen vertrekken, dan hadden we niet zo’n last van slakken gehad. Maar dat terzijde. Maar zo’n probleem met dat wildplassen moet behandelbaar zijn. Helaas wil het licht maar niet bij mij maar niet gaan schijnen bij het zoeken naar een antwoord op dit probleem. Kees doet niet wat de baas graag wil. Een hardnekkig oppositioneel gedragsprobleem derhalve. Maar waar blijft de koffie nu? Onze lieftallige bediende was kennelijk eerder gezet dan de koffie. Maar goed, dan krijgen we wel vers gevangen koffie.’

Precies op dat moment kwamen de koffie en de appeltaart naar buiten, vergezeld van nog steeds de struise roodharige verschijning. Ze leek opvallend op de vroegere assistente van Hajé, al was ze duidelijk een generatie jonger. Ze zette de bestelling op ons tafeltje neer en zei ‘geniet ervan!’ ‘Kunt u iets duidelijker spreken?’ zei Hajé, ‘mijn gehoor is helaas jammerlijk aan de vergankelijkheid onderhevig’. De dame herhaalde op vriendelijke wijze haar zin en Hajé antwoordde: ‘dankuwel, dat is erg vriendelijk van u, zelfs als het niet smaakt zal de schade dankzij uw vriendelijke woorden toch mee gaan vallen. Maar u ziet er niet uit alsof u uw hele leven op Scheveningse terrassen door zult gaan brengen. Wat doet u verder voor de kost als ik zo vrij mag zijn?’ De ober antwoordde dat het voor haar een vakantiebaantje was en dat ze doorgaans bezig was met een studie. Ik zou wel willen weten wat ze dan studeerde, als het antwoord op die vraag in de prijs inbegrepen zou zijn. Maar ik hoefde de prijs niet te betalen, want dat zou Hajé doen. Dus liet ik hem ook verder aan het woord. ‘Zozo’ zei Hajé, ‘hoor ik dat goed, mijn kalender gaf vanmorgen aan dat het 5 juni is en u viert al vakantie? Dat was in mijn jeugd toch anders. De professoren gingen door tot quatorze juillet. Maar ja, we leven thans in een ander tijdsgewricht. Dus ik zal me inhouden van verder oordeel.’

Zo zaten we een uur op het Scheveningse terras. Een antwoord op het probleem van de vrijpostig waterende Kees werd niet gevonden. Dokter Jansma opperde zelfs de mogelijkheid om electro aversie therapie toe te passen, ‘voor zijn eigen bestwil teneinden verdere teloorgang te voorkomen’. Voor wie zijn bestwil werd niet duidelijk. Het leek mij meer de bestwil van Hajé dan de bestwil van huiskater Kees. Mijn advies was om eerst een uitvoerige gedragsobservatie te doen waarbij o.a. werd beschreven wat vooraf ging, wat de plaats des onheils was en wat de gevolgen waren, maar volgens Hajé was hij met vakantie en waren zulke schema’s meer iets voor geneurotiseerde gedragsdeskundigen die met dat soort rituelen meenden tal van onheilen te kunnen bezweren zonder dat er ooit een oplossing uit voort zou komen.

Toen Hajé wilde afrekenen bleek dat hij zijn pasje niet bij zich had. Het zat in zijn andere jas. Uiteindelijk kwam de rekening dus bij mij terecht. Plaatsvervangend de afwas doen bleek geen optie. Wij waren de eerste gasten en er was dus verder nog geen afwas... 

De poetsontkenner

De man vertelt dat hij nooit zijn tanden poetst. Dat is namelijk een gevaarlijke bezigheid. Het verstoort het ecosysteem in de mond. ‘Kijk eens naar een krokodil’, zegt hij. ‘Poetst die ooit zijn tanden? Toch heeft het dier wel tachtig tanden en ik heb er 32. En bij de krokodil zie je nooit een rotte tand. 

Kijk eens naar mijn tanden’ vervolgt de man. ‘Zie je bij mij rotte tanden en kiezen?’ Dat kan ik niet goed beoordelen, want ik ben geen tandarts. Bovendien heeft de man een opvallend grote snor die het zicht op zijn tanden belemmert. In tandheelkundig opzicht zou het een verdachte snor kunnen zijn omdat de omvangrijke haargroei op de bovenlip het zicht op een slecht gebit camoufleert.

De man gaat verder met zijn college. Als je vaak je tanden poetst moet je ook vaak naar de tandarts. Door het poetsen raakt het immuunsysteem ontregeld. Dan krijgen de bacteriën een kans en die eten het glazuur op. Dan krijg je dus gaatjes.  Sterker nog, je krijgt ook eerder de griep en tegenwoordig ook corona als je je tanden poetst. Hij is echter al jaren niet ziek geweest. Daarmee is het bewijs geleverd. Wie niet zijn tanden poetst heeft een beter immuunsysteem. Aan vaccinatie tegen corona begint de man ook niet. Is niet nodig met zijn immuunsysteem.  

‘Hoe weet u dat u geen gaatjes hebt?’ wil ik weten. ‘Wat denk je zelf?’ antwoordt  hij. ‘Je kunt het wel raden, toch?’ ‘Omdat u niet poetst’ zeg ik als een goede leerling. ‘Precies!’ zegt de man: ‘Je begrijpt het. Als je niet poetst hoef je ook niet naar de tandarts, want je krijgt geen gaatjes’.  Ik stel de man toch een controle voor. ‘Nee, nee, daar begin ik écht niet aan’ reageert de man verschrikt. ‘Als de tandarts in je mond kijkt gaat hij meteen boren. Dat leren ze op de tandartsenschool. En als je gaat boren verstoor je het ecosysteem van je gebit. Dan is al mijn werk voor niks geweest. ‘Welk werk?’ vraag ik. ‘Nou, dat ik al tien jaar niet mijn poets’.

Thuis bestudeer ik op internet de kenmerken van de krokodil. Het dier heeft tachtig tanden die tot vijftig keer verwisseld kunnen worden. Een heel verschil met mensen die maar één wissel meemaken. Dus ik blijf ondanks het advies van de man dagelijks poetsen en ik ga regelmatig naar de tandarts.

Over de werking van het immuunsysteem worden tegenwoordig via internet al genoeg fabeltjes de wereld in gegooid. Die neem ik maar met een flinke korrel zout. 

Doodgeschoten na vaccinatie

Er zijn enkele sites die beweren dat er momenteel ruim 12.000 doden in West-Europa te betreuren zijn als gevolg van vaccinaties tegen het corona-virus. 

Dat is natuurlijk een ernstige zaak, waar deze sites terecht aandacht aan besteden. Ze voegen er aan toe dat daaruit blijkt dat het vaccin veel dodelijker is dat het griepje dat covid-19 wordt genoemd. Want lang nog niet iedereen heeft zich laten vaccineren. Er gaan nog veel meer doden vallen.

De getallen die deze sites noemen zijn niet ten onrechte. De cijfers komen ergens vandaan. Het wordt triomfantelijk gemeld op tal van sites. ‘Ze’ hebben het zélf gezegd. Die ‘ze’: dat is het Europees Geneesmiddelenbureau EMA, dat de bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccinaties registreert.

Dat cijfers die genoemd worden en die o.a. Willem Engel en Ab Gietelink maar al te graag overal verspreiden, inclusief de vraag bij welke vaccinaties je extra risico loopt, zijn dus niet uit de duim gezogen. Er staat op de site dat 5757 mensen zijn overleden na de prik met Pfizer. Tsjongejonge, ik mag blij zijn dat ik nog leef!

Wat Engel en Gietelink er niet bij vertellen is hoe die cijfers tot stand zijn gekomen. Als hij slim waren konden ze dat weten, want het staat óók op de site van de EMA. Als ze het niet weten zijn ze niet slim. En als ze die informatie bewust achter houden zijn ze frauduleus. Een goede onderzoeker gaat toch wel even op onderzoek uit. Dat heb ik zelfs gedaan – en ik ben bepaald geen goede onderzoeker. Er is namelijk een stevige bijsluiter beschikbaar bij die meldingen bij de EMA. Zoals het gegeven dat de meldingen allemaal worden opgenomen. Er staat geen vinkje waar/ niet waar bij. Je kunt dus van alles bedenken of verzinnen.

Waarom was er een piekje in Noorwegen bij het begin van de vaccinaties? Noorwegen besloot eerst de alleroudsten te vaccineren. Maar de alleroudsten gaan vaker dood dan minder oude mensen. Als de cijfers werden gecorrigeerd naar leeftijd en de maand januari bleek dat piekje er elk jaar te zijn, ook zonder vaccinatie. Maar het bewijs werd toen al rondgebazuind. Honderden ouderen in Noorwegen overleden na vaccinatie.

Marten Keulemans van de Volkskrant heeft het ook allemaal nog een keer op een rijtje gezet (de Volkskrant, 1 juni 2021). Zo blijken er twee mensen door een hond te zijn gebeten na vaccinatie. Zou die hond dat dan ruiken? Honden zijn wel gevoeliger voor gevaar. Ruikt de hond 5 G?

Er blijkt zelfs iemand te zijn overleden als gevolg van een pistoolschot na vaccinatie. Kun je nagaan. Doordat je je met Pfizer laat inenten val je vervolgens dood neer. Toch niet door een pistoolschot, Ook niet door onderliggend lijden. Het was allemaal het gevolg van die vaccinatie.  

Vaccinatiedoden

Er circuleert een filmpje op internet dat volgens de verspreiders bewijst dat er duizenden doden vallen door de vaccinatie tegen covid-19.

De opzet van het filmpje is dat je per land 5 seconden de tijd krijgt om te zien hoe erg het allemaal is. Het is dan ook duidelijk volgens de verspreiders, dat daarmee onomstotelijk het bewijs wordt geleverd dat er meer doden vallen door het vaccin dan door covid 19, nog steeds ‘een onschuldig griepje’. Alleen mensen met een slecht werkend immuunsysteem lopen enig risico. Hadden ze maar beter op hun immuunsysteem moeten letten.

Ik heb het filmpje stil gezet en bij drie landen – aan de hand van de oorspronkelijke gegevens – gekeken hoe de cijfers zijn. Interessant was dat het aantal doden als gevolg van vaccinaties al begon op te lopen toen de eerste prik net wél of net nog niet was gezet. Mensen kunnen dus al overlijden van de prik, voordat ze de prik krijgen. Zelfs met het ontvangen van de brief loop je al risico.

Het tweede opvallende verschijnsel is dat in die landen de afgelopen zes weken het aantal doden een dalende lijn vertoont. Dat is opmerkelijk: naarmate het vaccinatietempo opgevoerd wordt daalt het aantal doden.

Ik ben drie keer voor mijn statistiek-tentamen gezakt, maar volgens mij kun je dan niet ‘onomstotelijk’ bewijzen dat de vaccinaties leiden tot een groot aantal dodelijke slachtoffers.

Maar de opzet is dus weer gelukt. Een klassieke gish-gallop. Je beweert in razendsnel tempo iets (vijf seconden) zodat de ander niet de moeite neemt om het verhaal te controleren.

Dat bericht vespreidt je dan als trol ook zo snel mogelijk binnen een zo groot mogelijke groep. En daarmee is vervolgens het onomstotelijke bewijs  geleverd.