Woonplaatsen (9)

Na Waardhuizen, Onnen, Borneo, Gorkum, Wormer, Amsterdam, Den Helder en Alkmaar was het tijd voor nóg een verhuizing. Twee jaar geleden verhuisden we naar Delft.

Ondertussen was ook de vraag waar mijn ouders waren gebleven. Want ik verliet het ouderlijk huis in Wormer om mij metterwoon in Amsterdam te vestigen, zoals dat in ambtelijke taal heet. Ondertussen zaten mijn ouders ook niet stil. Ze verhuisden naar Sliedrecht en daarna naar Maassluis. Mijn moeder vond altijd ‘dat we zo ver weg woonden’,  maar nu had ze tevreden kunnen zijn. Alleen heeft ze die laatste verhuizing niet meer mee gemaakt.

Delft had niet mijn voorkeur. Ik houd van ruimte en rust, van Groningen en Friesland vooral. Die rust is hier ver te zoeken en bijna niemand spreekt hier Fries.

Maar we vonden een mooi plekje, een lot uit de loterij volgens sommige Delftenaren. Een ruim appartement met een eigen werkkamer op de begane grond en een parkeergarage zonder dat we een auto hebben. We wonen aan het water en aan een fietsroute. Ondanks de Randstedelijke drukte is het hier goed toeven.

Voor mijn werk maakt de woonplaats niet zoveel meer uit. Ik heb geen vaste baan meer, en als ZZP’er heb ik opdrachten door het hele land. De NS doet ondertussen weer goede zaken…

Of we nóg een keer gaan verhuizen? We dachten ook dat het huis in Alkmaar ons laatste huis zou zijn, maar daar zijn we ook niet blijven hangen. Voordeel van het huis in Delft is dat het meer levensloopbestendig is. En omdat mijn werkkamer voorzien is van douche en sanitair kan ik zelfs nog op mezelf gaan wonen....
Advertenties

Lichtvervuiling

Ik heb begrepen dat Delft de meest verlichte stad is van Nederland. Het heeft de Lichtstad Eindhoven ingehaald.

Als het bewolkt weer is weerkaatsen de wolken de kassen bij Pijnacker. Aan de andere kant zie je de weerkaatsing van de kassen van het Westland. Maar daar hebben we geen raam.

En in het zuiden zie je de weerkaatsing van het Rotterdamse havengebied.

Tineke houdt er van om sterren te kijken, maar die zijn hier meestal onzichtbaar door de lichtvervuling. Het mag best een beetje minder...

Bange Kat

Kater Ringo houdt van voorspelbaarheid. Bovendien is hij auditief bijzonder prikkelgevoelig. Dus alle onverwachtse geluiden die hij niet kan 'plaatsen' roepen veel angst bij hem op. Hoewel hij een kat is gaat hij er dan als een haas vandoor.

Vanmorgen moest er gewerkt worden aan het rookkanaal is onze flat. Dat begrijp ik niet, want we roken helemaal niet. Ook is er in huis geen open haard en geen gasfornuis. Dus hoezo gaat er rook de pijp uit?

In ieder geval had de VVE ontdekt dat je (ook voor de verzekering) je rookkanaal op orde moet hebben en een bepaald type brandwerende bekleding moet hebben aangebracht. Dus dat moest vandaag gebeuren.

Om half acht werd er aan de deur geklopt, hard geklopt, zacht geklopt. Wie zou dat zijn? Het was de chef rookkanaalisolatie. Hij kwam poolshoogte nemen en boorde meteen maar een gat in de muur van de WC. Anders kon hij niet bij het rookkanaal.

Maar het gaat om Ringo. We waren hem de hele ochtend kwijt. Hij bleek zich in de TV-kast te hebben verschanst. Pas toen de mannen vertrokken waren ging hij zeer voorzichtig op onderzoek uit. Maar bij ieder onverwachts geluid dook hij weer de kast in.

Nee, Ringo durfde nog niet echt uit de kast te komen. En om nu te zeggen dat we een stoere kater in huis hebben die het huis bewaakt... Nee, die bewaking kun je nog beter aan een slappe vaatdoek over laten.

Kolk bij avond

Op het wereldberoemde schilderij van Johannes Vermeer zie je (vooraan) de Kolk: een verbreding van het water van de Schie waar schepen aan konden leggen.Dit is ongeveer het perspectief vanuit ons huis. Alleen is er wel wat veranderd...

Aan de Kolk liggen twee poorten: de Schiedamse Poort (links) en de Rotterdamse Poort (rechts). Daar tussen door loopt het vaarwater naar Delfshaven: de haven van Delft.

Vanaf de plek waar ooit de Schiedamse Poort stond maakte ik bij windstil weer deze foto. Op de achtergrond de verlichte skyline van Rotterdam (acht kilometer verderop).

Wij wonen aan de overkant, naast de hoge flat rechts op de foto.

Een mooi en historisch plekje dus…

Ouderenspam

Vandaag kreeg ik in de mailbox een bericht over trapliften, over scootmobiels en een oproep om mee te doen aan een programma om af te  vallen.

De traplift is niet nodig, want we hebben een lift (al nemen we altijd de trap). De scootmobiel schaffen we niet aan, want we kunnen nog fietsen. Wel hebben we een parkeerplek voor de scootmobiel in de garage. Want die hebben we niet nodig, want we hebben geen auto.

En wat dat afvallen betreft: er staat een grote kop boven: “Val 9 kilo af zonder dieet! Kan dat of niet?” Het schijnt alleen te kunnen als je ‘garcinia’ inneemt. Geen idee wat dat is.

Ook ik ben 9 kilo afgevallen. Zonder dieet. En zonder garcinia...

Magnetron

Af en toe stel ik Tineke voor om een magnetron aan te schaffen. Maar zij vindt dat niet nodig. Ik kan immers ook iets warm maken in een pannetje.

Een magnetron leek me echter wel zo handig. Zo’n pannetje moet je weer schoonmaken. Dat kost water én electriciteit (om het water te verwarmen). Maar volgens Tineke kost het verwarmen in de magnetron véél meer stroom. Ik wacht nog op een student aan de Technische Universiteit die de beide opties wetenschappelijk kan onderzoeken. Vooralsnog blijft het een  een magNEEtron.

Op deze manier raak ik gelukkig niet in de war met de televisie. Dat scheelt dan weer in de verwarring die mensen op oudere leeftijd kan treffen.