Achterkant

De mensen vragen mij wel eens: "Henk, hebben jullie ook een achterkant?" Dat komt natuurlijk omdat we alleen onze voorkant op de foto zetten.  Dat was één van de redenen waarom we dit huis kochten. Het zicht op de oude stad van Delft.

We wonen op de hoek en langs ons huis loopt de Laan van Van der Gaag. Mensen die thuis zijn in de spoorgeschiedenis weten dan precies waar het om gaat. Op deze plek wilden grondeigenaren hun grond niet verkopen aan de HSM, waarop deze spoorwegmaatschappij besloot om de lijn in een bocht om het land te laten lopen: de Crommeli(j)n (die parallel loopt aan de Laan van Van der Gaag). Dus dit is een buurt met spoorgeschiedenis.

Aan het einde van de Laan van Van der Gaag liep tot drie jaar geleden de spoorlijn. Die is nu over een lengte van 2300 meter ondergronds gegaan: de spoortunnel van Delft. De vrijkomende ruimte wordt o.a. gebruikt voor de aanleg van een stadspark en ruim 1500 woningen.

En daar is nu weer discussie over. Vanwege de krapte aan bouwruimte wil de gemeente Delft de lucht in. Langs de rand van de binnenstad lage woningbouw, maar in onze wijk tot 15 verdiepingen hoog. De huizen aan de rand van onze wijk komen dan in de schaduw van de hoogbouw te liggen.

Advertenties

Werkzaamheden

Er wordt hard gewerkt aan de weg voor ons huis. De Hooikade en het Zuideinde worden omgebouwd tot fietsstraat.

Dat levert tijdelijk ongemak op. Vandaag drongen er vooral asfaltdampen de kamer binnen. Die vermengden zich met pannenkoekendampen, want Tineke was pannenkoeken aan het bakken voor een week van activiteiten voor kinderen (Joy 4 Kids). 

We wilden de pannenkoeken naar de kinderen brengen toen bleek dat we met de fiets ons huis niet meer konden verlaten. We zaten opgesloten…

Augurkenlamp

Bij een aanpalend restaurant zag Tineke een aanzienlijke glazen pot liggen. Zij sprak en zeide: “Daar kan ik wel wat van maken!”

Dus ik viste deze pot uit de ter plekke verzamelde wegwerpproducten en overhandigde de pot aan haar.

Tineke boorde een gat in het deksel en legde enige snoeren aan. Enkele dagen later was het wonder geschied. Waar zich ooit augurken in het zuur hadden verzameld brandt nu een spaarlamp…

Delft van boven

Nog méér Delft.

Vanuit ons huis kijken we uit op de op één na hoogste kerktoren van Nederland: de toren van de Nieuwe Kerk (foto genomen vanuit onze woonkamer). Hij is bijna 109 meter hoog. Een klok hebben we in huis niet meer nodig. Op de torenklok kan ik zien hoe laat het is.

De toren van de Oude Kerk was in de Middeleeuwen veruit het hoogste gebouw in de wijde omgeving. De toren werd rond 1325 gebouwd. Helaas lag de fundering in een gedempte sloot. Daardoor begon de toren al tijdens de bouw te verzakken. Om verdere verzakking tegen te gaan werd de verzakking tijdens de bouw van de hogere verdiepingen gecorrigeerd. Daardoor zit er in de toren een eigenaardige knik. Deze toren is 75 meter hoog. Dat is dus ook niet onaanzienlijk.

Onlangs beklommen wij de toren van de Nieuwe Kerk. Mensen met een te grote omvang of met claustrofobie kan ik deze klim niet aanraden. Het is een smalle en zeer kronkelende torentrap, zonder veel gelegenheid om even ergens uit te blazen. Ga je in een groep mensen naar boven, dan moet je dus filelopen naar boven.

We bereikten de bovenste verdieping (op 85 meter hoogte niet) omdat het jongere deel van het gezelschap niet voldoende conditie bleek te hebben. Maar ook op een lagere verdieping word je beloond met een mooi uitzicht over Orange City Delft. 

Delft is van oorsprong een veenkolonie. Een soort Stadskanaal, maar dan in de Randstad. Parallel aan de oorspronkelijke hoofdvaart (de Schie) werden andere kanalen gegraven en dwars op die kanalen ontstonden weer andere veenvaarten. Doordat er steeds meer bebouwing kwam ontstond er een stad. Die structuur is in de plattegrond van Delft nog goed te zien. Geen rond lopende grachten,  maar een rechthoekige structuur.

Op de foto een parallelvaart in de richting van Rijswijk. Het hoge gebouw op de achtergrond is het nieuwe gebouw van het European Patent Office in Rijswijk. Het is een enorm kantoorgebouw van 107 meter hoog. Gelukkig is de toren van de Nieuwe Kerk nog nét iets hoger…

Schiekanaal

Even wat pauze in de schrijfactiviteiten. Vandaag gewoon maar een plaatje richting de plek waar we deze maand een jaar geleden kwamen te wonen…

Een foto vanaf de plek die door Johannes Vermeer geschilderd werd: Zicht op Delft. Maar nu met de plek waar hij zat te schilderen (achter het plezierjacht met de Nederlandse vlag).

De Delfshavense Poort en de Schiedamse Poort zijn als gevolg van de tand des tijds gesneuveld, maar het kunstgebit in de vorm van een reeks gestapelde stenen met uitzicht in de richting van Rotterdam is er nog wel.

 

Fietskaravaan in Delft

Het zicht vanuit ons huis heeft precies wat we altijd al wilden.

Geen verkeerslawaai, maar wel veel levendigheid. En als bonus zicht op het water waar ieder uur wel een paar schepen passeren.

Binnenkort wordt onze straat ingericht als fietsstraat. Auto’s mogen er wel komen, maar ze moeten zich aanpassen aan de snelheid van de fietser. De straat vormt dan een onderdeel van de snelfietsroute naar de Technische Universiteit en de Haagse Hogeschool.

Op dit snelle filmpje (vanuit onze woonkamer gemaakt) zie je honderden fietsers passeren, onderweg van het station naar Universiteit en Hogeschool.

Storm en kater

De eerste herfststorm deed Ringo verbijsterd vluchten naar veiliger beschutting. De wind floot om ons huis en de windtunnel tussen onze flat en het hoge flatgebouw aan de overkant van de straat maakte dat ik maar een andere uitgang naar mijn werk heb genomen. Ik wil niet door de wind opgetild en twintig meter verder neergekwakt worden.

Buiten op het dakterras hing nog één appel aan de boom. Na de storm hing er géén appel meer aan de boom. Van de andere appels had Tineke appelmoes gefabriceerd.

Op mijn bureau zat Ringo het weer ondertussen te bestuderen. Hij vond het allemaal maar niks. Maar in huis brandde voor het eerst de kachel. Dat maakte het leven van een kater toch nog wat meer aangenaam.

Als je goed kijkt zie je dat Ringo zijn staart in bedwang houdt met zijn poot. Dat is meestal de door hem gekozen houding. Want zo’n lange staart die alle kanten op kan gaan is eigenlijk best lastig.

Maar dan hebben we het nog niet over kater Cynus, een Main Coon. Zijn staart is bijna een halve meter lang… Dus Ringo mag nog blij zijn.