Station Delft en sneeuw in Noord-Holland

“Vanmorgen te vijf ure opgestaan, de pot niet kunnende vinden het in de haard gedaan…”

Nee, zo gek was het niet. Bovendien hebben we geen haard.

De cursieve zin komt uit een dagboek van een Engelse admiraal die bij Chatham ten onder ging. Dat waren nog eens tijden: de Nederlanders die de Engelsen een lesje leerden (1667). Tegenwoordig hebben de mensen het wel over chatten, maar ze hebben geen idee hoe ze Chatham historisch moeten plaatsen. En bij De Ruyter denken ze aan hagelslag en niet aan een Nederlandse admiraal der zeevarende strijdkrachten.

Goed, we beginnen weer opnieuw. Gisteren stond ik om 5 uur op. Om kwart voor zes bevond ik mij ondergronds. Het station van Delft is namelijk in 2015 ondergronds gegaan. Dat scheelt in de tocht.

Toch was er een probleem. Hoewel het in Delft barst van de architecten hadden ze niet bedacht dat de snel voorbijrazende Beneluxtrein voor een probleem zou zorgen. Hij veroorzaakte zóveel turbulentie dat de draaideuren van het station spontaan gingen draaien. Het risico werd aanwezig geacht dat argeloze treinreizigers door een spontane zwiep van de deuren gelanceerd zouden worden en zichzelf ergens in de binnenstad fysiek zouden hervinden. Sinds die tijd mochten de voorbijrazende Intercity’s hier niet meer harder dan 80 km. per uur rijden.

station-delftMaar nu ben ik nóg niet bij mijn verhaal. Ik bevond mij dus om kwart voor zes op het plaatselijke perron. Toen werd er omgeroepen dat er minder treinen zouden rijden vanwege een seinstoring. Dat ‘minder’ bleek in de praktijk te zijn: ‘helemaal niet’. Niet herwaarts en niet derwaarts, niet naar Den Haag en niet naar Rotterdam. Maar omdat de berichtgeving niet duidelijk was besloot ik niet de tram naar Den Haag te nemen, maar ondergronds te wachten op betere tijden.

Drie kwartier later kwam de eerste trein aangereden: de Intercity naar Amsterdam Centraal, stopt ook in Heemstede-Aerdenhout. Daar ben ik in gaan zitten om er pas in Amsterdam Centraal weer uit te stappen. Daar nam ik de Intercity naar Den Helder. Want ik had ter plaatse om 9 uur een multidisciplinaire afspraak over de gebitsverzorging van een patiënt die niet gepoetst wil worden.

sneeuw-bij-waarlandIn deze trein viel ik spontaan in slaap (Den Helder kun je niet voorbij rijden). Toen ik weer wakker was bleek er sneeuw te liggen. Dat is nog eens een leuke manier van wakker worden. De foto nam ik bij Waarland, een plaats die onder de rook van Broek op Langedijk ligt. Die rook komt van de fabriek van Chips. Niet voor in de PC , maar voor voor de TV.

Amsterdam Light Festival

Dit jaar was ik niet mee.

Tineke is er wel weer geweest.light-festival-biggetjesOp het Light Festival in Amsterdam.

Ze heeft enkele statistische objecten op de foto gezet. Er zijn ook bewegende objecten, maar dat was wat lastiger in het donker.

Het Amsterdam Light Festival is een ‘spel van licht en water’ rond de Amsterdamse grachten. Dit jaar wordt de vijfde editie gehouden, langer dan de voorgaande, want het festival trekt ieder jaar light-festival-vreemde-verschijnselenmeer bezoekers. Wij horen tot de vaste bezoekers, alleen dit jaar was ik dus met kennisgeving afwezig.

Op allerlei plekken (vooral langs de Herengracht, tussen het Rokin en de Stopera en bij de Hortus Botanicus) vind je verlichte objecten die alsmaar van kleur of van intensiteit ‘verschieten’.

light-festival-lichtboxVia internet kun je de wandelroute (Illuminade) traceren. Je vindt er ook een korte beschrijving van de attracties. Sommige verlichte beelden vragen namelijk om ondertiteling. Kunst is soms wat onbegrijpelijk voor de gemiddelde toeschouwer. Zie: https://www.amsterdamlightfestival.com/

Je kunt ook met de boot (deels andere route) of onder leiding van een gids op reis gaan. De wandelroute op zichzelf is gratis. En dat spreekt veel Nederlands aan. light-festival-groene-kas

Op de foto’s zie je een paar voorbeelden van verlichte kunst in het centrum van Amsterdam.

Alkmaar Waag

Vandaag bevind ik mij weer eens in Alkmaar.

Onwillekeurig ga ik dan toch vergelijken: Delft en Alkmaar.

alkmaar-waag-kerstDelft heeft zijn grootse plein rond de Nieuwe Kerk. Het is echt een monumentaal plein.

Alkmaar doet het wat kleiner: met het Waagplein. Daar staat ook geen kerk. Vroeger wel. Dat was de Heilige Geestkapel. Maar daar werd later flink getimmerd en gezaagd.

Het is nu de Waag met het Kaasmuseum. Op het plein wordt ook de kaasmarkt gehouden. Daar ben ik een keer wezen kijken. Ik vind het toch wel bijzonder dat zo’n gebeurtenis jaarlijks honderdduizenden toeristen trekt.

En de Waag? Ik zie er geen kapel meer in. Maar het is wel een plaatje. Met een bijzonder carillon. Hoewel: aan dat carillon hangt ook een heel verhaal. De oorspronkelijke klokken klonken volgens een Alkmaarse delegatie te vals om opgehangen te worden. Ze hangen nu op allerlei andere plekken, maar niet in Alkmaar. Kennelijk is men daar minder gevoelig voor valse tonen.

Broek in Waterland

Vroeger fietste ik regelmatig door Broek in Waterland. Dat kwam omdat een deel van mijn werk plaats vond in Monnickendam. Als je daar vanuit Amsterdam naar toe fietst (daar had ik mijn beide werkfietsen geparkeerd) kom je vanzelf door Broek in Waterland. De snelste route gaat eigenlijk net langs het oude dorp (het fietspad langs de drukke Provinciale Weg). Ik moet je aanraden om ook eens een keer het dorp in te fietsen.

Broek in Waterland 001In Broek in Waterland heb ik een keer gigantisch mijn hoofd gestoten toen ik mijn broek uit trok. Nu vragen jullie je vermoedelijk af waarom ik mijn broek uittrok in Broek (uit) in Waterland. Maar de reden was dat ik mijzelf in een plaatselijke bedstede te ruste wilde gaan leggen. Die hadden we legaal gehuurd als overnachtingsplek. De volgende dag fietste ik met een blauwe bult op mijn voorhoofd naar Utrecht.

Nu was ik weer een keer in Broek in Waterland. Ik stapte uit de bus om weer even door het dorp te lopen. Daarna stapte ik weer in de bus om verder te gaan.

Broek in Waterland is één van de duurste plaatsen van Nederland. Maar dat was in vorige eeuwen ook al zo. De woningen in het beschermde dorpsgezicht zijn onbetaalbaar voor de gemiddelde localo. Het dorp met zo’n 2500 inwoners telt zo’n 400 beschermde monumenten.

broek-in-waterlandOp de foto’s zie je het Havenrak in Broek. Hier staan prachtige historische lantaarnpalen.

Ooit heeft Napoleon hier eens zitten bijkomen van een vermoeiende reis. ‘Wat nu? zei Pichegru. Kan niet verrotte, zei Bernadotte.

Als Napoleon  niet samen met Pichegru terug had gemoeten naar Parijs was hij hier blijven wonen.

Zonsopkomst in de Noordkop

zijpepolderDe afgelopen week heb ik veel kilometers getreind. Twee keer moest rond zes uur de deur uit. Ja, de mensen denken wel dat al die 65-plussers geen klap meer uitvoeren, maar soms moet er toch nog geklust worden.

Maar voor de mensen die inmiddels lang uit kunnen slapen: om 6 uur ’s morgens is het nog donker (vanaf volgende week tijdelijks trouwens iets minder).

zijpepolder-zonsopkomstWoensdag kwam pas ter hoogte van Alkmaar de zon op. Even later treinde ik door de Zijpepolder. De ramen van de trein waren niet zo schoon, maar ik deed een poging om een paar foto’s te maken.

veer-kleine-sluisOp station Anna Paulowna huurde ik een OV-fiets. Ik fietste door de Gelderse Buurt naar het pontje dat mij droogvoets over het Noordhollands Kanaal bracht.

Op dat pontje staat trouwens de prachtige tekst: “Overdrijven is óók een vak!”

Aan het eind van de middag had ik een afspraak op de VU in Amsterdam-Buitenveldert. Onderweg daar naar toe passeerden er geen spannende landschappelijke vergezichten meer. Het was bewolkt.

En toen ik uit de VU kwam was het al donker geworden. Jullie moeten het dus doen met drie foto’s van de ochtendstond in Noord-Holland.

Maan boven de Zaan

Om nog onopgehelderde redenen belandden mijn Batavus en ik vorige week in de Zaanstreek. Misschien wilde ik wel een treitervlogje maken. Maar ik weet het niet meer precies wat er aan de hand was.

Ik volgde de route die ik vroeger naar school fietste, vanuit Wormer naar Zaandam. Dat betekende dat twee keer de Zaan gekruist moest worden.

maan-boven-de-zaan-2Een groot deel van de route naar school is nog hetzelfde: de kronkelende en hobbelige weg langs de Zaan (klinkers die door het intensieve verkeer niet meer vlak liggen) met oude huizen. En af en toe nieuwbouw, want de ruimte langs de Zaan is een gewilde woonlocatie. Hopelijk sneuvelen er niet teveel van die oude huizen.

Deze foto maakte ik vanaf de Bernhardbrug van de Zaan. Langs dit gedeelte staat aan de Oostzijde veel nieuwbouw. De maan wordt weerspiegeld in het water van de Zaan. Eind jaren ’60 was alle zuurstof uit het water verdwenen en dreven er veel dode vissen. Inmiddels is het water schoner, al zou ik er nog niet in durven te zwemmen.

Helemaal scherp is de foto niet geworden, want uit de hand in het donker is een spannende opdracht. Maar de foto geeft in ieder geval de sfeer weer.

Alkmaar in beeld

Nee, nu geen foto van Delft in de ‘header’: dit is Alkmaar. Het is de stad waar we 13 jaar geleden gingen wonen. ‘Metterwoon gevestigd hebben’ leerde ik van juffrouw Top op de HBS.

alkmaar-bij-accijnstorenAlkmaar, Leiden en Delft hebben veel overeenkomsten. Een oude historische binnenstad met veel monumenten, een vaarwater dat in het verleden een belangrijke aanvoerroute was, een centrum dat aan het eind van de 19e eeuw uit zijn voegen barstte, een schil van 19e eeuwse wijken net buiten de omwallen en uitgestrekte nieuwbouwwijken.

En een station op enige afstand van de binnenstad. Twee gloednieuwe stations (Leiden en Delft) en één gerenoveerd station (Alkmaar). Alle drie de steden hebben rond de 100.000 inwoners. De drie steden hebben overeenkomsten met Haarlem, maar die stad heeft toch een net iets andere uitstraling.

alkmaar-zeglisTerug naar Alkmaar. We (mijn fiets en ik) bevinden ons hier aan het Groot Noord-Hollandsch Kanaal, dat op dit punt een scherpe bocht maakt. Het kanaal volgde hier de loop van een riviertje, het Zeglis. De stad Alkmaar was tot in de 16e eeuw omgeven door water.

alkmaar-nieuwbouw-langs-het-waterLangs het Zeglis groeide in de 17e eeuw de bedrijvigheid. Er kwamen zoutziederijen, brouwerijen en kalkovens. Op ditzelfde gebied ontwikkelt zich nu een nieuwbouwproject: de Schelphoek. Want mensen willen tegenwoordig graag aan het water wonen.

Aan de overkant bevindt zich de Accijnstoren, waar de gemeente Alkmaar belasting inde van de schepen die de stad binnen voeren. De toren werd in  1929 een eindje verplaatst om meer ruimte te creëren voor het verkeer (toen dus al!).

alkmaar-panoramaDe foto in de header maakte ik vanaf de Eilandswal.