Rams Woerthe

Een artikel op 1 februari 2018 in de Volkskrant bracht mij er toe om een bezoek te willen brengen aan de villa Rams Woerthe in Steenwijk. Maar het was vooral Tineke die bijna niet meer weg te krijgen was uit dit huis...

Villa Rams Woerthe is het eerste van 35 nieuwe museumhuizen die Hendrick de Keyser de komende jaren opent. Je kunt er rondlopen, op allerlei plekken gaan zitten, de boeken bekijken. Je krijgt een handige audiotour die per kamer en soms ook per attribuut vertelt wat er te beleven valt. Eén van de kamers is in staat van restaurantie, daar kun je goed zien hoe complex de restauratie is en hoe nauwgezet deze moet worden uitgevoerd. Achter het stucwerk komen allerlei lagen behang tevoorschijn (ook op het plafond).

De schilderingen, maar ook het glas in lood , het houtwerk en het ijzerwerk, de plafonds, de vloeren, dat alles ademt de sfeer van Jugendstil en Art Nouveau.

Het huis werd in 1899 opgeleverd. Het is maar kort bewoond geweest; acht jaar na de oplevering overleed de eigenaar Tromp Meesters. Hij was rijk geworden in de houthandel, doordat hij als één van de eerste industriëlen de houtzaagmolens had vervangen door stoommachines. Die konden 24 uur houtzagen, en daar kon geen concurrent tegenop.

Mevrouw Tomp Meesters vond het huis te groot en verkocht het aan de gemeente Steenwijk. De villa heeft decennia lang dienst gedaan als gemeentehuis.

Helaas kun je op de bovenverdieping maar twee vertrekken bekijken, de rest wordt verhuurd. Het waren de slaapkamers van de familie Tromp Meesters en van het personeel. Ik vermoed dat er nu allerlei bureaus staan. Het zou mooi zijn als op termijn ook één van de slaapkamers in oude glorie kan worden hersteld.

Rams Woerthe staat in de Top 100 van Nederlandse monumenten. Rond het huis ligt een enorm park, dat ook in de stijl van rond 1900 werd aangelegd.

Tijdens je bezoek krijg je ook nog een kop koffie of thee geserveerd, tesamen met een luxe stukje koek en een vers gebakken ‘kniepertje’. Je waant je bijna de eigenaar van het huis als je in de veranda deze lekkernijen krijgt aangeboden.

In de kelder van het huis vind je een uitgebreide tentoonstelling over de Steenwijkse beeldhouwer en houtbewerker Hildo Krop, die decennia lang stadsbeeldhouwer was van Amsterdam. Op veel bruggen en op een aantal gebouwen in Amsterdam vind je zijn beeldhouwwerk terug. Zijn bekendste werk is het Monument op de Afsluitdijk.

Dan nog de vraag waar die naam Rams Woerthe vandaan komt. De eigenaar van het land was boer Ram. Woerthe betekent zoiets als 'uiterwaard'. Dit perceel was dus van oorsprong het land van boer Ram. Vandaar dus...
Advertenties

Vakantie 2018

De vakantie zit er weer op. We hadden twee uitnodigingen voor feesten in de Randstad. Dus bleven we in Nederland. Net als in 2013 verbleven we twee weken op een woonboot in de IJssel tegenover Kampen. We fietsten zo'n 800 kilometer door het weidse land in de Kop van Overijssel.

De woonboot ligt ruim 100 meter buitendijks. Via een lange loopbrug bereik je deze ark van Noach. 

De Kop van Overijssel is erg mooi in mei. De bermen zijn nog nét niet gemaaid. Overal bloeien de veldbloemen. En in en rond het water duizenden watervogels met hun kroost.

Kampen is een monumentale en historische Hanzestad (ruim 500 huizen en gebouwen staan op de Rijksmonumentenlijst). Twee maal fietsten we naar Deventer, ook al een oude Hanzestad. De Hanzesteden Hasselt en Zwolle werden ook twee maal bezocht. Maar ook Steenwijk, Meppel en Vledder werden twee maal met een bezoek vereerd.

De omgeving van Kampen bestaat voornamelijk uit weidse groene weiden. Als het te warm werd zochten we de bomen op: Drenthe en Overijssel. De Veluwe had ook gekund, maar daar kwamen we niet aan toe.

Vakantie 2015

In 2015 zochten we de Elbe weer op. We verbleven in een veerhuis bij de pont van Rogätz. Dat dorp ligt halverwege Dresden en Hamburg in een onbekend gedeelte van Duitsland.

Öp de foto het uitzicht vanuit ons vakantieadres. Om vier uur kwam de zon op en zag de wereld er zo uit…

Maar ook verder viel er genoeg te zien. Rogätz ligt in de deelstaat Sachsen-Anhalt. De dichtstbijzijnde grote stad is de hoofdstad van de deelstaat: Magdeburg. Sachsen Anhalt heeft de hoogste dichtheid aan Unesco werelderfgoed van de hele wereld. Overal vind je vaak onverwachts stukken architectonische  geschiedenis terug.

Verwacht geen spectaculaire landschappen in deze streek. Het is een vriendelijk zachtglooiend gebied met veel akkerbouw en af en toe percelen bos.

Het is ook een dunbevolkt gebied. Sinds die Wende daalt het aantal inwoners nog verder. Ondanks de economische problemen wordt er fors geïnvesteerd in het herstel van de oude dorpen en steden, die in de DDR-tijd zwaar in verval waren geraakt.

We fietsten zo'n 800 kilometer door de streek en namen toen weer de trein terug naar Nederland. Een kwestie van één keer overstappen en verder blijven zitten.

Vakantie 2013

Altijd dat water... Ook dit jaar weer. Nu zelfs helemaal omringd door water. Op een woonboot op de IJssel tegenover Hanzestad Kampen. Met vaak een prachtige zonsondergang.

Het water steeg, het water steeg steeds meer. De veerponten over de IJssel raakten uit de vaart. Maar de woonboot steeg mee. Wij hielden droge voeten.

In het water meerkoeten en futen, de laatsten met hun jongen op de rug. na een tijdje vonden de moeders dat de jongen het zelf maar moesten proberen. Maar iedere keer weer wilden ze op de rug van hun moeder. Het valt niet mee om groot te groeien…

We maakten lange fietstochten, tot Heerenveen in het noorden en tot Zutphen in het Zuiden, naar Enschede en door de Flevopolders. De routes langs de IJssel waren deels geblokkeerd door de hoge waterstand. Maar we hebben veel gezien in een land van melk, honing en ontzettend veel veldbloemen.

En ditzelfde adres bood ons ook in de afgelopen twee weken weer onderdak. Daarover komt vast nog wel weer een blogje.

 

Vakantie 2008

In 2008 hadden we een gebroken vakantie. De eerste week waren we in Lübeck, de tweede week in Kopenhagen.

De bedoeling was om vanuit Lübeck de boot te nemen naar Malmö en dan over te steken naar de Deense hoofdstad. Maar in de eerste week van onze vakantie overleed Tineke’s moeder. Dus gingen we terug naar Nederland en daarna alsnog weer met de (nacht)trein naar Kopenhagen. We hadden een appartement gehuurd met uitzicht op de Oostzee. 

In 1974 waren we door Denemarken gefietst, maar we vonden het allemaal wat teveel van hetzelfde. Nu waren we op het eiland Sjaelland. Daar is wat meer te beleven. Bovendien kun je ook gemakkelijk de oversteek naar Zweden maken.

De stad Kopenhagen is een prachtige en afwisselende stad. Veel water, veel historie, mooie parken en paleizen, maar ook indrukwekkende architectuur uit de 19e en 20e eeuw.

Kopenhagen is vooral een echte fietsstad, zelfs als het regent. En zonder al die turborijders van andere Europese hoofdsteden. We voelden ons er prima thuis…

Vakantie 2007

Vroeger was dit gebied voor ons als fietsers onbereikbaar. We kregen geen visum om op de fiets de DDR te doorkruisen.

Nu waren we met vakantie aan de Duitse oostzeekust. Stralsund is een indrukwekkende Hanzestad, boordevol ‘Backsteingothik’. De stad was nog volop in restauratie, na het verval in de DDR-tijd.

Tegenover Stralsund ligt het enorme eiland Rügen, waar we ook heel wat kilometers op de fiets hebben afgelegd.

Vakantie 2006

In 2006 huurden we een appartement bij een landhuis aan de Overijsselse Vecht bij Berkum (bij Zwolle).

Deze keer waren we in het najaar met vakantie. Met af en toe behoorlijk herfstig veer.

Er werden heel wat kilometers gemaakt door de kop van Overijssel. Met soms bijzondere pontjes, zoals het Haersterveer over de Vecht bij de Agnietenberg in Zwolle. Midden in de drukte van de Overijsselse hoofdstad vind je deze oase van rust: het laatste handgetrokken veerpontje van Nederland.