Jubileum

Het was weer feest in de kerk. Vijf jaar geleden werd de eerste kerkdienst in ons kerkgebouw gehouden.

Die geschiedenis hebben we niet meegemaakt. We woonden toen in Alkmaar. Maar net als in Alkmaar werd ook dit gebouw (deels eigenhandig door gemeenteleden) verbouwd tot kerkgebouw.

De kerkelijke gemeente was in het bezit van een klassiek kerkgebouw in het centrum van Delft. Het was in meerdere opzichten een onhandig gebouw. Zo was er nauwelijks ruimte om elkaar te ontmoeten. Gewoon een preekzaal met een paar kleine vergaderruimten. Iedereen zat (zo heb ik begrepen) min of meer vast aan zijn eigen plek in de banken.

Zes jaar geleden werd een bibliotheek in een buitenwijk van Delft te koop aangeboden. In die wijk was (zoals in veel nieuwbouwwijken van na 1970) geen kerkgebouw aanwezig. De kerkenraad en de gemeente besloten dit gebouw aan te kopen.

Het is een mooi kerkgebouw geworden, met veel zaalruimte en een grote ontmoetingsruimte. De kerk richt zich ook nadrukkelijk op de wijk. Het gebouw is niet alleen op zondag open.

Het vijfjarig bestaan werd gevierd met een feestelijke tractatie in de vorm van een klein gebakje bij de koffie. En overal hingen slingers. Die blijven nog wel even hangen, want het komende jaar zijn er tal van activiteiten in het kader van dit jubileum.

Het kerkgebouw kreeg de naam het Boek. Met een knipoog naar de vroegere bestemming en haar het huidige gebruik.
Advertenties

Maria van Jessekerk

Delft telt zo'n dertig kerkgebouwen. Twee gebouwen zijn zelfs landelijk bekend: de Oude Kerk en de Nieuwe Kerk (waar de Oranje's worden begraven).

Maar het mooiste interieur is wat mij betreft te vinden in de Maria van Jessekerk. De kerk is rond 1880 gebouwd volgens een ontwerp van een leerling van Pierre Cuypers: Everhard Margry. 

Aan de buitenkant vind ik de kerk niet zo bijzonder, al zijn er opmerkelijke details te vinden. Zo zijn de beide torens verschillend. De ene toren werd geïnspireerd door de toren van de Oude Kerk, de andere toren door die van de Nieuwe Kerk.

Maar de binnenkant, met vele prachtige schilderingen en glas-in-loodramen is echt bijzonder. Daarbij komt ook nog de mooie lichtinval, vooral als de zon schijnt. In de kerk staat een imponerend Maarschalkerweerd-orgel. 

De kerk is een echte binnenstadskerk. Er zijn vele jaren geweest dat het kerkbezoek tanende was, maar toch trekt deze kerk ook weer tal van gasten die op zoek zijn naar verstilling, naar bezinning, of die gewoon een stukje muziek willen beluisteren.

Voor de liefhebbers van kerkelijke architectuur is er een filmpje beschikbaar. Zie: 

Sinificatie (vervolg)

Wat ooit op een lente leek is een kille winter aan het worden. De Chinese overheid treedt steeds driester op tegen godsdienstige groeperingen. Dat alles gebeurt in het kader van de sinificatie: alle godsdienstige stromingen moeten de nationalistische partijlijn van de communistische regering volgen.

Vorige week werd in de Rongguili-kerk in Guangzhou (Zuid China) door de politie bestormd en gesloten. Dat gebeurde tijdens een bijeenkomst voor kinderen ter voorbereiding op het kerstfeest. De politie nam de complete bibliotheek en tal van andere kerkelijke bezittingen mee (4000 boeken). Dat meldt het Nederlands Dagblad. 

Deze kerk (die 5000 kerkgangers per zondag trekt) werd veertig jaar geleden gesticht door wijlen dominee Samuel Lamb Xiangao, die een iconische status heeft binnen de Chinese beweging van ondergrondse huiskerken. Hij zat tijdens het Mao regime 20 jaar gevangen in strafkampen omdat hij voor ging in kerkdiensten.

Er zijn in China door de overheid erkende kerken. Deze moeten 'patriottisch' zijn. Zo heeft de overheid bij de patriottische Rooms-Katholieke Kerk invloed op de benoeming van bisschoppen. Andere niet-erkende geloofsgemeenschappen worden door de overheid als sekte gezien.  "Zoals onze wetgeving voorschrift, houden we elke vorm van godsdienst die niet onder de vlag van de Vaderlandslievende Drie-Zelf-Kerk valt voor een sekte".

Het is de kerkleden verboden om nog de diensten te bezoeken. Dat is omdat de kerkleiding de boodschap niet wilde aanpassen aan de communistische leer. Het wordt op deze manier voor de kerkgangers een allerminst vredige kerstfeest. Hoewel het echte kerstfeest natuurlijk niet aan de buitenkant zit, maar in de boodschap van kerst.

Ook de Rooms-Katholieke kathedraal in Peking is door de overheid gesloten. Officieel is dat wegens verbouwingswerkzaamheden. Maar dat laatste is fakenews. 

Dat het in China beter zou gaan is uiterlijke schijn. Er is een groeiende kloof tussen zeer rijken en veel arme mensen. De rijken zijn de toeristen in Nederland. De armen hebben geen geld om hun dorp te verlaten. Dat is een thema dat door kerken aan de orde wordt gesteld.

Er is is in China geen enkele persvrijheid. Gelovigen in China verwachten dat hun leven steeds moeizamer zal worden. Door middel van moderne technologie wordt iedereen in de gaten gehouden. Veel mensen communiceren (weer) met kladblaadjes omdat de overheid iedereen bespionneert.

Voor veel christenen is kerst 2018 geen vredig kerstfeest. Althans, wat het vieren van kerst in de kerk betreft. Ze verkeren in onzekerheid wat de overheid gaat doen met hun kerkgebouw.

De Chinese overheid is bezig met een programma van sinificatie waarbij religieuze bijeenkomsten de lijn van de communistische overheid moeten volgen. Dat betekent dat boodschap en liturgie moeten worden aangepast volgens de lijn die de communistische partij aangeeft. Er worden berichten gemeld over situaties waarbij tijdens het Heilig Avondmaal verplicht het Chinese volkslied gezongen moet worden.

En dat terwijl de Chinese overheid van mening zegt te zijn dat kerk en staat gescheiden moeten zijn. Dat is dan wel eenzijdig bedoeld: de kerk mag zich niet met de staat bemoeien, maar de staat wel met de kerk.

Orthodoxe doop

Midden tussen de hoogbouw in Rotterdam staan twee kleine orthodoxe kerken: een Russisch orthodoxe kerk en een Grieks orthodoxe kerk. De Grieks orthodoxe kerk staat bijna in de tuin van de Kunsthal.

Vandaag waren we in de Griekse Orthodoxe Kerk Heilige Nikolaos. Daar werd een zoon van vrienden gedoopt.

De Grieks Orthodoxe kerk kent veel meer rituelen dan wat wij in de protestantse kerken in Nederland gewend zijn. De doop is een ritueel dat meer dan een uur in beslag neemt. Gelukkig (voor ons) werd de liturgie ‘ondertiteld’ waardoor we beter de betekenis van de vele rituelen begrepen.

De doop begint met de uitbanning van de duivel (uit het westen) en het zicht richten op het licht, op het oosten. Daarna wordt de geloofsbelijdenis opgezegd en door prachtig zingen beaamd.

Er staat een bad klaar. Het water wordt vermengd met olie. De olie wordt in de vorm van een kruis in het water gegoten. De doop kan niet zonder het teken van het kruis: de afwassing van de zonden.

De baby wordt uitgekleed en in een wit kleed gewikkeld. Dan volgen er weer rituelen en gezongen muziek (alles is acapella). Vervolgens gaat de baby helemaal kopje onder in het met olie en kruiden vermengde water.

Daarna wordt de baby weer in het kleed gewikkeld en volgen er weer gesproken woorden en gezongen liederen. Dan wordt de baby gezalfd.

Er volgen nog tal van andere rituelen, boordevol symboliek. Uiteindelijk gaan de doopouders met de baby voorop in een stoet door de kerk, als symbool van de gemeenschap van gelovigen.

Aan het eind van de dienst krijgen alle bezoekers een cadeautje mee als herinnering aan de doop van het kind.

Het was bijzonder om de dienst mee te mogen maken. De symboliek achter de rituelen had een diepe betekenis die bijna steeds terug te voeren was op een diep doorleefd gedenken van teksten uit de Bijbel.

Rituelen kunnen uitgesleten raken als ze te gewoon worden, waardoor je niet meer 'ziet' wat de betekenis is. Maar voor ons gaf deze dienst een nieuwe dimensie aan bijbelteksten waarmee we al lang geleden in ons leven vertrouwd waren geraakt.

Kerkpostzegel

Op veel postzegels stond de koningin of staat de koning. Of het cijfer 1. En voor de verzamelaars zijn er dan ook nog bijzondere postzegels.

Koningin Wilhelmina met 2½ cent, Koningin Juliana met 4 cent, Koningin Beatrix met 12 cent en Koning Willem Alexander met een 1. Want we mogen niet meer weten hoe duur de postzegels zijn geworden.

Ik wilde wel eens wat anders. Maar om nu mijn eigen hoofd op de foto te zetten… Ik maakte een postzegel met een foto van onze kerk.

Het kerkgebouw werd ooit gebouwd als bibliotheek en werd vijf jaar geleden aangekocht en verbouwd tot kerkgebouw. Naast de kerkdiensten en de kerkelijke activiteiten door de week is het gebouw op twee dagen in de week opengesteld voor mensen uit de wijk.

Vanwege het vijfjarig jubileum vinden er de komende maanden nog een aantal extra festiviteiten plaats.

Synagoge Enschede

In Enschede staat een indrukwekkende Synagoge. Niet alleen de buitenkant maakt indruk, ook het interieur roept bewondering op.

In Twenthe groeide de Joodse gemeenschap gestaag en een eeuw geleden telde de Nederlands Israëlitische Gemeente van Twenthe meer dan duizend leden. Om die reden werd besloten om een nieuwe grote Synagoge te bouwen. Deze zou plaats moeten bieden aan zo’n 600 mensen.

Zoals de Gereformeerden in de jaren ’20 en ’30 grootse kerkgebouwen lieten bouwen, waarbij architectuur en kunst hand in hand gingen, zo werd ook deze Synagoge gebouwd als eenheid. Alle uitingen die het geloof moeten verbeelden passen in de stijl waarin het gebouw is ontworpen. Ook over het meubilair is goed nagedacht evenals over de gekozen kleuren.

Er is niet alleen een grote ruimte waar de gemeente op de Sabbath bijeen komt, en zijn tal van ontmoetingsruimten, leslokalen en een feestzaal.

Het meest indrukwekkend in het gebouw is de enorme koepel in de ruimte waar op Sabbath de bijeenkomsten plaats vinden. De ruimte zit vol met symboliek, die je leert begrijpen als je hier begeleid (audiotour) rondloopt.

Dat de Synagoge onder de nazi’s behouden is gebleven is te danken aan een bizarre samenloop van omstandigheden: de Sicherheitsdienst nam het gebouw in 1941 in dienst als hoofdkantoor. Veruit de meeste leden van de Joodse gemeenschap hebben de bezettingsjaren niet overleefd.

Er rest een kleine gemeenschap in een bijzonder mooi gebouw. De bijeenkomsten op de Sabbath vinden plaats in een kleine ruimte, alleen op feestdagen is de grote ruimte in gebruik.

Startdag

De scholen zijn weer begonnen. Nu de kerk nog...

Hoewel: veel werk in en voor de kerk ging in de zomer gewoon door, zowel door de week als op zondag.

Maar gisteren was de ‘officiële’ aftrap voor het nieuwe seizoen. Die aftrap begint ieder jaar met een ontmoetingsdag op zaterdag. De meeste gemeenteleden, maar ook een flink aantal gasten uit de wijk, deden mee aan tal van activiteiten.

Er was een quiz waar iedereen aan mee deed. Daarna konden de startdaggangers kiezen uit tal van activiteiten. Zoals het maken van kaarten, het meedoen van oudhollandse spelletjes, of een fietstocht door het landelijke gebied van Midden-Delfland.

Voor de jongeren was er een sport en spelprogramma. Het leek wel of de energie oneindig was, want ook na twee uur aan bezigheden zat het tempo er nog stevig in.

Veel kinderen deden mee aan een ontdekkingstocht in een sloot achter de kerk. Wat vallen er voor planten en dieren te vinden in die sloot? Er waren allerlei instrumenten beschikbaar om de planten en de beestjes beter te kunnen bekijken.

Ondertussen werd er binnen voor de doordenkers een simultaan wedstrijd schaken gehouden. In tegenstelling tot het jongerenprogramma was het hier heel erg stil. Op de foto ziet het er nóg stiller uit, maar dat was voor het begin van de wedstrijd.

Na afloop was het tijd voor een groepsfoto met een 360 graden camera. En daarna een gezamelijke maaltijd in allerlei variaties en tenslotte een grote afwas…

Als ad-hoc-fotograaf kon ik gewoon mijn eigen gang gaan. Wat rondjes lopen en van alles bekijken.