Van Brilon naar Soest (2)

Door een stadspoort verlaat ik Rüthen. De lucht is blauw met mooie wolken, het glooiende land is groen, wat zou ik hier nog voor wensen willen doen?
Lanschap ten noordwesten van Rüthen, in het dal ligt Rüthen

De weg kronkelt zich op onvoorspelbare wijze tussen de heuvels door. Het is zacht klimmen en zacht dalen door een vriendelijk landschap. Af en toe passeert er een auto. Wel wordt het landschap soms ontsierd door kolossale windturbines en door loodsen midden op het open veld. Die onttrekken zich kennelijk aan het werk van de plaatselijke welstandscommissie.

Van Brilon naar Rüthen (zuidoost op de kaart) en verder

Zoals ik al schreef: ik heb geen idee waar ik uit ga komen. Ik fiets tegen een zwakke wind in in noordelijke richting. Af en toe staat er een bord richting Paderborn of Soest, maar er staat geen afstand achter. Dan weten de Russen ook niet hoe ver het is.

Dan wordt de weg opeens rechter en voert geleidelijk een dal in. De snelheid van de Batavus stijgt tot boven de 40 kilometer per uur. Hoogste tijd om me weer eens af te vragen of ik niet een valhelm op mijn hoofd had moeten zetten.

Steengroeve ten zuiden van Erwitte

De weg wordt steeds witter. Iemand heeft hier poedersuiker gestrooid. In de verte is het land ernstig aangetast. Er staat een grote fabriek en er wordt stevig gegraven. Vrachtwagens rijden af en aan. Ik ken de bruinkoolmijnen ten westen van Keulen, maar hebben ze die hier ook.

Met piepende remmen maak ik een stop op een plek waar ik de kuil nader kan bestuderen. Het blijkt een kolossale steengroeve te zijn. Aan de oostzijde van de weg wordt inmiddels ook al steen gebikt. Je moet wel een bikkel zijn om hier zo langdurig te kunnen hakken. Een deel van het gebied is in ontwikkeling als natuurgebied. Dat vind ik altijd wat ingewikkeld: gaat zoiets vanzelf of zet de mens de ontwikkeling van een natuurgebied naar zijn hand?

De kaarsrechte weg duikt verder naar beneden, onder een snelweg door en daarna moet er weer een beetje geklommen worden. Totdat ik in Erwitte ben. Dat is ook weer een plaats waar ik nooit eerder van had gehoord. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: