Fietsboten

Nog een foto van het water voor ons huis. De Kolk is al sinds de Middeleeuwen de haven van Delft. Vroeger meerden hier zelfs zeeschepen aan. Tegenwoordig voornamelijk plezierjachten.

Voor coronatijd kwamen hier ook dagelijks toeristenbussen met Chinezen een kijkje nemen. Af en toe viel er eentje in het water. Die zien we niet meer. Het is een stuk rustiger geworden.

De Kolk in Delft. Op dit plekje schilderde Vermeer zijn Zicht op Delft.

De drie schepen links zijn fietsboten. Dat is een groeiende trend in het fietsvakantieverkeer. Men neme een blik Amerikanen. Men zoeke er een gids bij. En een kok. Men kope een voorraad identieke E-bikes met toerusting in. Nu nog die Amerikanen op de fietsboot zien te krijgen. En ziedaar: het recept voor een bijzondere vakantie voor de Amerikanen en voor de schipper wordt het nuttige met het aangename gecombineerd.

De toeristen stappen ’s morgens na het ontbijt als file op de fiets, waarbij eerst nog een gezamenlijke groepsfoto wordt gemaakt. Het begin is onwennig en stuntelig. Het verbaast me dat er niet meer ongelukken gebeuren.

Ze fietsen naar Rotterdam (14 km) of naar Den Haag (10 km). Allemaal ‘Amazing’! En ziedaar: even later arriveert de boot ook. Hoe mooi is dat. Ze hebben allemaal – net als de Hollanders – enorme afstanden afgelegd op de E-bike. En ’s avonds krijgen ze een typisch Hollands gerecht in de vorm van ‘stoefpotje’ en eppelmoes.

Op de foto zie je de Kolk, met het karakteristieke en iconische zeilschip dat hier al jaren mooi ligt te wezen. De toren is van de Nieuwe Kerk, met zijn bijna 109 meter hoogte bijna de hoogste kerktoren van Nederland. 

Bui op komst

Ik heb een goedkope telefoon met een simpele camera. Niet afkomstig uit China, want dan word ik afgeluisterd.
Uitzicht vanuit onze woonkamer met een bui op komst

De kwaliteit van de camera lijkt wel wat op die van een speelgoedcamera. Ooit had ik een Lubitel, een Russische camera. Die zorgde ook voor allerlei vertekeningen in het beeld. Je snapt niet dat de Russen daar spionage mee bedreven.

Ook op mijn Sony compactcamera zit een speelgoedfunctie. Gewoon omdat vertekening ook wel eens leuk kan zijn.

Vorige week maakte ik met de telefoon een uitzicht vanuit onze woonkamer. Er kwam een onweersbui aanzetten. Het zicht dat Johannes Vermeer had op Delft, maar dan met donderwolken. En ziedaar, dan vind ik een foto met zo'n camera toch opeens zijn charme hebben...

Zicht op Delft

Dit is het wereldberoemde schilderij van Johannes Vermeer: Zicht op Delft. Hij schilderde dit doek met behulp van nieuwe technieken, o.a. door middel van een Camera Obscura.

Regelmatig worden er busladingen met toeristen uitgeladen voor ons huis. Dat is de plek waar Vermeer dit schilderij maakte. De Kolk (het water op de voorgrond) was toen net gegraven als haven voor Delft.

Omdat er nogal eens musea worden overvallen hangt er nu een replica van het schilderij in het Mauritshuis. Het origineel hangt bij ons in huis. Want dieven verwachten niet dat zo’n beroemd schilderij in een gewoon woonhuis hangt (…).

Deze oplossing scheelt weer in de kosten voor de beveiliging van het Mauritshuis.

Kolk bij avond

Op het wereldberoemde schilderij van Johannes Vermeer zie je (vooraan) de Kolk: een verbreding van het water van de Schie waar schepen aan konden leggen.Dit is ongeveer het perspectief vanuit ons huis. Alleen is er wel wat veranderd...

Aan de Kolk liggen twee poorten: de Schiedamse Poort (links) en de Rotterdamse Poort (rechts). Daar tussen door loopt het vaarwater naar Delfshaven: de haven van Delft.

Vanaf de plek waar ooit de Schiedamse Poort stond maakte ik bij windstil weer deze foto. Op de achtergrond de verlichte skyline van Rotterdam (acht kilometer verderop).

Wij wonen aan de overkant, naast de hoge flat rechts op de foto.

Een mooi en historisch plekje dus…