Namen (Wallonië)

Ik was met de trein in Namen beland. Het was bijna een halve eeuw geleden dat we daar de vorige keer waren. Op een fiets zonder versnellingen...

Zoals alle stations in West-Europa heeft ook het station van Namen te maken met een permanente verbouwing. Zodra het station ‘klaar’ is worden er alweer plannen ontwikkeld voor de volgende verbouwing. Achter de klassieke voorgevel van het station ligt sinds 2002 een betonnen stationstraverse. Het station is een overstappunt van de internationale lijnen tussen Brussel en Basel en tussen Brussel en Luxemburg met de regionale treinen.

De gids van de Blue Bike leidt mij zonder problemen naar de huurfiets. De fietsen staan in weer en wind buiten. Maar het zijn degelijke exemplaren en zo te zien worden ze goed onderhouden.

Voor het station loopt een drukke weg, met o.a. veel busverkeer. Het is even zoeken hoe ik met de fiets veilig de stad in kan komen. Met een omweg lukt het me om het juiste pad te vinden. Dat wordt echter al snel doorkruist door een kerstmarkt. Een hele reeks van straten wordt gevuld door kerststallen, kerstverlichting en glühwein. Het lijkt Duitsland wel. Dat wordt lopen geblazen. Wat mij o.a. opvalt zijn de vele bedelaars. Maar die was ik in de trein en op het overstapstation van Brussel ook al tegen gekomen.

Namen is een oude en in strategisch opzicht ook van oudsher belangrijke stad. Aan de samenvloeiing van de Sambre en de Maas ligt één van de grootste forten van België. Het gebied van deze citadel heeft een oppervlakte van maar liefst 80 hectare. Maar aan de beklimming heb ik me niet gewaagd, ik daalde af naar het peil van de rivier.

Namen was in de 16e eeuw tijdelijk een deel van Oostenrijk, eind 17e eeuw was het een Franse stad, maar drie jaar later veroverde de Nederlandse Koning Willem III de stad Namen. In 1746 veroverden de Fransen de stad, in 1748 werd Namen weer Oostenrijks grondgebied, in 1792 werden de Fransen hier weer heer en meester, om daarna door de Oostenrijkers verjaagd te worden. In 1794 volgde weer een Franse bezetting. Zowel in de Eerste als in de Tweede Wereldoorlog werd er fel en langdurig gevochten om het bezit van de stad en met name de citadel. Het is een wonder dat er nog zoveel historische gebouwen in Namen te vinden zijn.

Door een wirwar van smalle straatjes loopfiets ik naar de Samber. Het schijnt hier in de zomer in het Maasdal tegen de hellingen behoorlijk heet te kunnen worden. Maar ook nu, op 30 december, laat de temperatuur het bepaald niet afweten. Diverse thermometers geven maar liefst 15 graden aan.

Namen is de hoofdstad van Wallonië (3½ miljoen inwoners). Aan de voet van de citadel zetelt het Waalse parlement. De stad Namen telt 110.000 inwoners.

Het waterpeil van de Samber staat erg hoog, de fietsroute langs het water houdt het nog maar net droog. Een oude boogbrug voert mij over de Samber en brengt mij op de linkeroever van de Maas die vanuit Namen gezien de rechteroever is.