De oude PC

De computer die ik dagelijks gebruik is zo'n tien jaar oud. Voor mensen is dat jong, voor poezen is dat van middelbare leeftijd en voor PC's is dat hoogbejaard.

Ooit is het geheugen van de PC uitgebreid. Dat geldt ook voor het opstartgeheugen. Ik weet niet of ik de goede termen gebruik, ik ben niet zo van de ICT. Zoiets moet het doen, maar ik moet er niet teveel over na moeten denken.

Bron: Freshgadgets (internet)

Mijn schoonvader was één van de eerste programmeurs van de NMB (tegenwoordig de ING). Zijn computer was drie klaslokalen groot, maar kon minder dan de hedendaagse PC die mensen thuis hebben staan. Hij spuugde dagelijks de halve Veluwe aan papier uit in de vorm van ponskaarten.

Het geheugen van mijn PC is destijds uitgebreid. Maar verder is er niets aan veranderd. Toch wordt hij steeds langzamer. Dat is niet zo erg, want ik word ook steeds langzamer.

Het langzame tempo merk ik vooral bij het opstarten. Dan schijnen er allerlei onderdelen wakker te moeten worden en die programma’s moeten elkaar niet in de weg lopen, want dan loopt de computer vast. Als ik het opstarten wil versnellen heb ik mezelf daarmee. Ik verstoor het begin van de dag voor mijn computer. Er is dan zelfs een kans dat hij vastloopt.

Wachten duurt altijd lang. Dus als ik ga zitten wachten totdat de PC is opgestart heb ik de neiging om alsnog een toets in te drukken om het proces te versnellen. Tegenwoordig loop ik eerst de trap af naar mijn werkkamer, daar start ik de PC op, dan ga ik weer naar boven om mijn tanden te poetsen, een paar spullen in de vaatwasser te zetten en koffie te zetten. Als ik daarmee klaar ben ga ik weer naar beneden en ziedaar: de PC is opgestart. Ik moet me dan alleen nog het wachtwoord zien te herinneren voor de laatste stap. Dan duurt het starten nog twee minuten, maar in die tijd geef ik de planten water of leeg ik een prullenbak.

Het geheugen van de PC is niet minder geworden. Er is nog altijd veel restcapaciteit. Wat opvalt is dat het werkgeheugen veel trager is geworden. de programma’s moeten één voor één in hun eigen tempo worden opgestart. Dat proces moet je niet willen versnellen, want dan raakt de PC in de war,

Zo is het ook met oudere mensen. Hun geheugen heeft nog genoeg capaciteit, maar het heeft meer tijd nodig om tot actie te komen. De activiteiten kunnen niet meer tegelijk, ze worden veel meer na elkaar gedaan. Als oudere mensen meerdere dingen tegelijk willen doen loopt het systeem eerder vast. Geef ze dus de tijd door informatie één voor één aan te bieden. Of door handelingen ná elkaar te doen.

Zo begon ik gisteren een cursus over de gevolgen van het ouder worden. Overigens passen mijn leeftijd en die van mijn PC prima bij elkaar. Een te snelle PC kan ik niet meer volgen.