Voor de rechter

De heer Magadan verblijft drie jaar op de gesloten afdeling van een TBS kliniek. Volgens afspraak wordt de opname in een gesloten afdeling jaarlijks getoetst door de rechter.

Wat opvalt is dat de heer Magadan zo netjes spreekt en buitengewoon beleefd over komt. Hij spreekt de rechter aan met ‘Edelachtbare’ of met ‘Mevrouw de Rechter’.

De heer Magadan geeft ook adequate antwoorden. Hij kan vertellen waar hij mee bezig is, hoe de dagen verlopen en hoe het contact is met het personeel.

Meneer Magadan weet niet waarom hij is opgenomen. Hij vindt dat hij prima functioneert, dat hij met iedereen goed overweg kan en dat hij best buiten de muren van de TBS-kliniek kan functioneren. Hij heeft alleen nog een huis nodig om in te wonen.

De rechter geeft aan dat de behandelaars van de TBS kliniek zich zorgen maken over het functioneren van meneer Magadan. Terwijl ze haar zinnen formuleert valt op dat hij gespannen kijkt en voortdurend wiebelt met zijn voeten.

Meneer Magadan wil weten waar die behandelaars dat op baseren en sinds wanneer hij dan niet goed zou functioneren. Dat kan de rechter niet zeggen, ze is geen dokter. Meneer Magadan zegt dat er één eigenwijze psychiater is die niet naar hem wil luisteren. Die psychiater kan niet samenwerken, meneer Magadan kan dat wel.

De rechter zegt dat een college van behandelaren tot deze conclusie is gekomen. Meneer Magadan bestrijdt deze uitkomst, want hij volgt al lang geen colleges meer: hij is afgestudeerd. Hij kan de stukken aan de rechter overhandigen.

Dan gaat meneer Magadan in de verbale aanval. Hij noemt zijn opsluiting in de kliniek een politieke daad. Net als in Rusland vroeger werken ook hier de politiek en de psychiatrie samen. Wie het niet eens is met het systeem wordt gek verklaard en opgesloten. Meneer Magadan wil weten hoe lang hij nog moet blijven, want er staat hem een taak te wachten. Hij moet een politieke partij oprichten. Dat moet niet te lang op zich laten wachten, want hij heeft een paar medestanders gevonden: ze moeten aan de slag.

De rechter herhaalt nog eens de bevindingen van het college van behandelaars en legt uit wat een college is: dat zijn drie behandelaars die samen tot overeenstemming moeten komen. Volgens meneer Magadan zegt dat helemaal niets, want ze houden elkaar de hand boven het hoofd. Er is natuurlijk niemand die zijn collega tegen wil spreken. De eerste daad van de politieke partij die meneer Magadan gaat oprichten zal zijn dat alle psychiaters worden afgeschaft.

De rechter zegt dat meneer Magadan dat wel kan denken, maar dat zij zich baseert op de stukken van de behandelaars. Ze is geen behandelaar, maar ze moet kijken of de benodigde stukken er zijn.

Meneer Magadan zegt nu dat hij deel uitmaakt van de Drieënheid: zijn vader is zijn vader, hij is de zoon en de geest is de politieke partij die hij gaat oprichten. Als hij binnen wordt gehouden is dat een zonde tegen het Heilige Geest.

De rechter weet niet wat ze met deze opmerking aan moet en herhaalt nog eens wat de psychiaters hebben geconstateerd: het denken van meneer Magadan is dusdanig dat hij nu nog niet buiten de muren van de TBS kliniek kan functioneren.

Meneer Magadan: “Dan wil ik graag dat u de vader belt. Ik heb zijn telefoonnummer. Hij gaat niet over straat, want hij is bang  voor de wet. De wet staat de genade van zijn vader in de weg. Daarom komt hij hier niet op bezoek. Maar hij wil graag dat zijn vader op bezoek komt, met hem in gesprek gaat en ook met hem op stap gaat zodat ze samen mooie dingen kunnen doen.

De rechter gaat hier verder niet op in. Ze zegt dat er voldoende aanknopingspunten zijn om meneer Magadan langer vast te houden.

Wat ik vooraf niet wist is schokkend: meneer Magadan heeft tien jaar gevangenisstraf en TBS heeft gekregen vanwege de moord op zijn vader...