Land van melk en piepers (3)

In een voor mijn leeftijd aanzienlijk tempo fiets ik naar de dijk toe. Want – zoals gemeld – ik wil de zon in de Waddenzee zien zakken.

Ik kruis de Hoarnestreek, een weg die zo’n 20 km lang langs de buitenste bebouwing van de provincie loopt. De sloten door het land lijken af en toe de vroegere geulen van de Waddenzee te volgen. Dat weet ik hier niet zeker, ik ken dit verschijnsel vanuit de Kop van Noord-Holland.

Ik ontstijg mijn fiets en zie dan dat de zon helemaal niet in de zee zakt. Laaghangende zeemist maakt dat er een vroegtijdig einde komt aan de zonnestralen. Het wordt meteen ook een stuk frisser.

Bij helder weer kun je hier op de dijk drie Waddeneilanden zien. Ik kan nog wel een eind kijken, maar niet vér genoeg. Dat maakt dat de zee eindeloos lijkt te zijn.

Kijk ik naar het zuiden, dan zie ik de Slachtedyk het Friese land intrekken. Iets meer naar links staat de hoge toren van Oosterbierum fier naar de hemel te wijzen.

Een aantal stenen in de dijk geeft aan hoe deze dijk in de loop van de eeuwen steeds verder verhoogd moest worden, om het zilte water tegen te houden.

Ik stap weer op de fiets en rijd in de nu snel invallende duisternis terug naar Harlingen, waar ik deze week drie dagen aan het werk ben.

Advertenties

Slachtedijk

Slachtedyk PanoramaVan Oosterbierum aan de Waddenzee tot Raerd (ten westen van Grou) ligt dwars door het Friese land een 42 kilometer lange dijk. Het is een slaperdijk. Als de zeedijken door zouden breken zou deze dijk de golven alsnog tegen moeten houden. Inmiddels is de dijk een echte slaperdijk. In feite is hij totaal buiten bewustzijn geraakt. Hij ligt er alleen nog als een eindeloos lang natuurmonument.

SlachtedykOorspronkelijk bestond de dijk uit allemaal losse stukken. De eerste delen lagen er al rond het jaar 1200. Die delen werden steeds verder met elkaar verbonden. Zo ontstond er een zeer grillig verlopende dijk van ruim 40 km. lengte.

Een gedeelte van de dijk maakt deel uit van een fietsroute. Daar belandde ik maandag week na mijn werk. Comfortabel is anders. Het is een onverharde dijk, soms fiets je over het gras, soms door de blubber. Je moet goed uitkijken waar en hoe je fietst.

Maar landschappelijk gezien is het een erg mooi stukje van het Friese land. Dat merk je vooral als je even afstapt om van het land te genieten.

Panorama water FrieslandMisschien is wandelen hier trouwens een betere optie. Voor wie van de ruimte houdt is het een prachtig gebied. De dijk kruist het Jabikspaad, dat in Sint Jacobiparochie start. En als je maar stug doorloopt kom je uiteindelijk in Santiago de Compostela (Spanje) uit. Het mag trouwens ook op de fiets. Maar ik moest om half acht bij een volgende Friese bespreking zijn. Dus ik ben niet zo ver gekomen…