Naar de bollen (5)

Vanaf De Zilk heb ik de wind in de rug. Dat is ook wel nodig, want het is inmiddels al aan het begin van de avond en ik moet nog naar Delft terug fietsen. Dat vind ik altijd een zwaardere klus, want in plaats van het steeds meer onbekende gebied kom je weer op steeds meer bekend terrein.

Voorlopig fiets ik nog tussen de bollenvelden door. Ook op het fiets is er sprake van spitsverkeer. Vooral de buitenlandse toeristen maken er een potje van als het gaat om de verkeersregels. Ze stappen her en derwaarts af en parkeren soms hun fiets midden op het fietspad.

Intercity van Amsterdam naar Vlissingen bij Hillegom

Langs de Oude Hillegommerwetering fiets ik naar Halfweg. In dit geval niet aan de spoorlijn tussen Haarlem en Amsterdam, maar aan de spoorlijn tussen Haarlem en Leiden. Links van mij trekken de NS dubbeldekkers een vertrouwd geel-blauw spoor door het land.

Na Halfweg is er nog meer drukte. Het schijnt dat de Keukenhof de drukte vandaag niet aan kon en dat veel mensen bij de poort hebben moeten staan wachten. Sommigen zijn gedesoriënteerd en gedesillussioneerd huiswaarts gekeerd. Wat vooral opvalt zijn de enorme parkeerterreinen. Wat een ruimtebeslag voor één maand in het jaar in de toch al overvolle Randstad.

Overal bollenvelden

Het land rond Lisse is opvallend beboomd. Dit is duidelijk een oude zandrug waar de bomen welig konden tieren en de bollenboeren wierig konden telen. Tussen de beboste percelen vingen de tulpen minder wind en groeiden ze als kool in Noord-Holland.

Er blijkt tussen de bossen een kasteel Keukenhof te staan. Om dat nader te inspecteren: daar heb ik vanavond geen tijd voor. Ik koers verder in zuidwestelijke richting en fiets zigzaggend over onbekende wegen.

Dorpskerk van Sassenheim

Rechts van mij Noordwijkerhout, links Lisse, beiden uit de kluiten gewassen dorpen. Daar tussen uitgestrekte percelen aan bollengrond, die overigens steeds meer in moeten krimpen vanwege de nieuwbouw. Mensen moeten toch ergens kunnen wonen.

Ook de buurtschap De Engel en het dorp Sassenheim (met het oudste kerkgebouw van Zuid-Holland) laat ik rechts liggen. Via deze route ontdek ik opeens dat een buffer van slechts 500 meter Voorhout scheidt van Sassenheim. De beide dorpen liggen aan verschillende spoorlijnen, dus ik had meer tussenruimte verwacht.

Hier staan nog de resten van een eertijds roemrucht kasteel en rondburcht Teylingen uit de 12e eeuw. De Spanjaarden hebben het kasteel in 1572 verwoest. Sinds die tijd staat hier een ruïne en even verderop een gevangenis die naar dit kasteel is genoemd. Daar zijn de muren steviger van.