Politieseries

Ik ben geen filmkijker. Misschien schiet daar mijn fantasie voor tekort. Het moet wel allemaal waar gebeurd zijn. Dus documentaires vind ik veel interessanter.

Toen ik nog jong was, ongeveer een halve eeuw geleden, was ik wel fan van Duitse crimi’s. Ik zag nu dat Tatort helemaal op You Tube is verschenen. Die rechercheur vond ik altijd een aparte man, met gevoel voor humor. Het was fantasie, maar het werd behoorlijk echt gespeeld.

Een paar jaar geleden was op de Nederlandse TV-zender de Engelse serie over ’24 uur in de politiecel’. Die serie volgde Engelse rechercheurs na een misdrijf. Als er binnen 24 uur niet voldoende bewijs was, dan moest de betrokken worden vrijgelaten. Ook de politieverhoren werden in beeld gebracht. Je zag de betrokkenheid van de rechercheurs en soms ook hun emoties. Wie was er tijdens dit onderzoek ‘de boef’? Vaak zat ik er naast. Ik ben niet geschikt voor dat werk.

Helaas is die serie verdwenen, maar tegenwoordig volg ik een serie over Amerikaanse agenten die een moord moeten oplossen. Omdat veel sporen na 48 uur zijn uitgewist zetten de teams alles op alles om binnen die tijd de zaak in principe rond te krijgen, althans, voor een periode van voorlopige hechtenis. Uiteindelijk moet de rechter een uitspraak doen, vaak ik combinatie met een complexe jury-rechtspraak.

De serie volgt rechercheteams in o.a. Tulsa en New Orleans. Wat je ook vaak ziet is hoezeer de Amerikaanse samenleving ontregeld is geraakt, o.a. vanwege het grootschalige wapenbezit en vanwege het drugsgebruik. Ogenschijnlijk ‘nette wijken’ ziin gevaarlijke buurten geworden waarbij regelmatig een bendestrijd wordt gevoerd.

Er is ook sprake van een andere vorm van ontworteling. Je ziet regelmatig jonge (vooral) vaders die zijn omgebracht of die dader zijn. Het zijn vaders van 21, 22 of 23 jaar, met vaak al drie kinderen. De moeders zijn nog jonger. Er wordt steeds gezegd dat het een liefhebbende vader is, maar als de vaders daders zijn zien ze er dus geen probleem in om een andere jonge vader met één haal aan de trekker overhoop te schieten.

Het gevolg is dat kinderen uit twee gezinnen hun vader hun leven lang gaan missen. In het ene gezin is de vader dood geschoten, de andere vader (de dader) verdwijnt levenslang in de gevangenis. Want dat laatste lijkt bijna de standaard te zijn. Wie een gevaar is voor de samenleving krijgt levenslang. En soms verdwijnt de moeder vanwege medeplichtigheid ook achter de tralies.

Dan worden de kinderen door hun grootouders opgevoed of door een oom of tante opgevoed. Om vervolgens al in de puberteit vaak in hetzelfde gedrag te vervallen.