Rechtsmuis met een staart

In de rechtbank kwam ik niet aan het woord. Terwijl ik toch een heel verhaal had voorbereid.

In de zaal zaten twee advocaten, een deskundige, de klager en de aangeklaagde, een tolk, twee politieagenten, op de tribune zaten twee bezoekers en er was een vrouwelijke rechter die het geheel in de gaten hield.

De tegenpartij kwam met een schikkingsvoorstel waarbij ik voor 70% schuldig zou worden verklaard. Daar ging mijn advocaat niet mee akkoord. Hij had een arrest waarbij een auto van de verkeerde kant kwam op een voorrangsweg. De automobilist die de voorrangsweg op reed werd schuldig verklaard omdat hij niet naar die zijde had gekeken. Volgens mijn advocaat was mijn ongeluk vergelijkbaar, bovendien ben ik als fietser ook nog eens de kwetsbare partij. En tenslotte is er sprake van niet erkende bewegwijzering (een niet rechtsgeldig bord dat ik verkeerd heb beoordeeld).

De deskundige vindt dat het voor beide partijen een vermijdbaar ongeluk was. Ik had niet tegen de richting in moeten fietsen en de automobilist had naar links én naar rechts moeten kijken. Deze deskundige schat in dat de auto met 20 á 30 km. per uur mij geraakt heeft en dat ik 20 km. per uur heb gefietst (volgens mij was mijn snelheid 12 á 13 km. omdat ik eerst remde omdat ik de automobilist niet vertrouwde).

Ik had de neiging om met de schikking akkoord te gaan. Dan ben ik tenminste van al die toestanden af. Maar de advocaat vond het voorstel geen recht doen aan de situatie. Vandaar dus dat deze muis nog een staart gaat krijgen.

De rechter doet op 14 februari uitspraak.

U gaat direct naar de gevangenis…

Dinsdag moet ik mij melden bij het Amtsgericht Euskirchen. Vanwege de reis ben ik daar twee dagen zoet mee. Dát is nog eens efficiënt je vakantiedagen inzetten!

In Euskirchen (Eiffel) wordt een zitting gehouden in het kader van een rechtszaak die een Herr Autofahrer tegen een domme Nederlandse Fahrradfahrer heeft aangespannen.

Toen de Nederlandse fietser op het plaatselijke asfalt in Euskirchen lag was het eerste wat de Herr Autofahrer zei: “U had moeten oversteken!” Die domme Nederlandse fietser reed aan de verkeerde kant van de weg. Daarna wilde de Herr Autofahrer de Nederlandse fietser van het asfalt ophijsen. Dat ging echter niet, want de voet van de Nederlandse fietser zat omgekeerd aan zijn been.

Toen de Nederlandse fietser (volgens de politieberichten: schwerverletzt) in het Krankenhaus lag kwam de eerste rekening al binnen. Betalen graag! De tweede rekening kwam er snel achteraan met het dreigement dat er anders andere zwaardere maatregelen genomen zouden worden.

Nu is het bijna een jaar verder. De Herr Autofahrer wil geld zien. De domme Nederlandse Fahrradfahrer gaat hier niet zomaar mee akkoord. Hij beweert dat de Herr Autofahrer niet gestopt is voor de stopstreep. Ook in Duitsland betekent een stopbord dat je moet stoppen.

De Herr Autofahrer beweert dat hij wél gestopt is en dat zijn motor zelfs is afgeslagen. De vraag van de domme Nederlandse Fahrradfahrer is dan wel hoe het kan dat zijn Fahrrad en zijn been zó hardhandig in de prak zijn gereden als de auto stil stond.

Daar gaat de rechtszaak over. Als de rechter ook oordeelt dat de Nederlandse Fahrradfahrer helemaal in de fout zit kan de beheerder van dit weblog misschien wel een potje GanzenMonopoly spelen: hij gaat direct naar de gevangenis en ontvangt géén 200 euro…Dan verschijnt er later deze week ook geen blogje meer… 

De gevangenis van Euskirchen was onlangs trouwens nog in het nieuws. Er was een gevangene ontsnapt die vervolgens naar de gevangenis opbelde of ze de spullen die nog in zijn cel lagen thuis konden bezorgen…