Stoom in Haaksbergen

Haaksbergen Station2Na het gefluit van de blokfluiten was het tijd voor een andere fluit: de stoomfluit.

Vanuit Haaksbergen rijdt af en toe een stoomtrein naar Boekelo toe.

Dit stukje spoorlijn resteert uit de tijd dat de Achterhoek en Twenthe  een dicht net van buurtspoorwegen kenden (de Geldersch Overijsselsche Spoorwegmaatschappij). Knooppunt was het station van Neede, waar de spoorlijnen uit Hellendoorn, Winterswijk, Doetinchem en Winterswijk samen kwamen. In Neede is nu geen trein meer te zien, wel staan er mooi gerestaureerde arbeiderswoningen voor het spoorwegpersoneel.

Haaksbergen stoomtreinDankzij de inzet van veel vrijwilligers wordt er voor toeristen nog een verbinding onderhouden tussen het historische station van Haaksbergen (een mooi onderhouden stationscomplex met bijgebouwen) en het station in Boekelo. Vroeger reed de trein daarna door naar de industriestad Enschede. Maar van dat laatste gedeelte valt slechts af en toe nog een spoortje te bekennen…

Haaksbergen


Het was weer eens zo ver.
Henk vertrok met de eerste trein met onbekende bestemming vanuit Alkmaar.
Uiteindelijk stapte hij in Goor uit de trein. Ook daar had hij nog geen enkel idee waar zijn Gazelle hem zou brengen.
Hij fietste over de brug over het Twenthekanaal en belandde een uur later in Haaksbergen.

Het was lang geleden dat Henk 50 in Haaksbergen was. Dat was op de terugweg van een fietstocht naar Denemarken vice versa in 1972. We gingen heen zonder versnellingen en met nieuwe fietsbanden en kwamen terug zonder versnellingen en met dusdanig versleten fietsbanden dat we ze met repen canvas moesten versterken.

Haaksbergen heeft een eigen station, maar is niet aangesloten bij de Nederlandse Spoorwegen. De spoorlijn loopt namelijk dood. Maar je kunt er wel in de zomer een treinrit maken met de Stichting Museum Buurtspoorweg, naar Boekelo en weer terug. Ik ben echter veel te vroeg, de trein wordt wel gepoetst, maar is nog niet van plan om te gaan rijden.  

Daarom fiets ik maar weer verder door het centrum. Haaksbergen heeft de voordelen van een plaats met tegen de 20.000 inwoners: voldoende voorzieningen, een aardig winkelbestand en toch kleinschalige afmetingen. Bovendien ontdek ik dat je hier voor één euro kunt ontbijten… Ik ga echter niet naar Haaksbergen verhuizen, want zonder NS gaat Henk op de fles.

Haaksbergen is een kerks dorp. Op het marktplein staat de historische Sint Pancratiuskerk. Even verderop de Nederlands Hervormde Kerk met een bijzondere vormgeving. Het blijkt een kerk te zijn die werd ontworpen door een ingenieur van Rijkswaterstaat (dat was rond 1850 gebruikelijk, maar deze ingenieur had originele gedachten).

Het ontstaan van de protestantse kerk in Haaksbergen kent overigens nog een bijzonder detail. De plaatselijke pastoor werd verliefd op zijn huishoudster. Dat kon natuurlijk niet. Op een zondagmorgen preekte hij ’s morgens nog gewoon als pastoor in de Rooms-Katholieke Kerk. ’s Avonds preekte hij in de Nederlandse Hervormde Kerk. Hij was toen dominee geworden en zijn vrouw mocht blijven…

Enschede laat ik links liggen: de Gazelle hobbelt mij over de Duitse grens heen. Drie uur later ben ik in Coesfeld.