Avondrondje Midden-Delfland

Vanwege mijn gemoedstoestand moest ik weer even uitgelaten worden. Dus Tineke zette mij de deur uit. Rond half acht 's avonds hees ik mezelf op de Batavus voor een rondje fiets. Ik weet dan nooit waarheen de weg leidt. Maar geleidelijk aan werden de contouren van dit ritje wat meer duidelijk. Via Den Hoorn kwam ik in Schipluiden terecht.

Schipluiden is een aardig plaatsje. Ondanks de import van veel randstedelingen heeft het een dorps karakter weten te bewaren. Schipluiden is de hoofdplaats van de gemeente Midden-Delfland.

Dwars door het dorp loopt de Vlaardingervaart. Over die vaart loopt de Trambrug, een prachtige vakwerkspoorbrug die in 1912 werd gebouwd door Werkspoor. Deze brug vormt tegenwoordig een markant onderdeel in de fietsroute die over dit voormalige spoor is gebouwd. Vanuit Schipluiden kun je vele kilometers lang bijna autovrij richting Maassluis fietsen.

Je kunt echter ook het fietspad langs de Vlaardingervaart nemen. Dat heeft een zeker risico, het pad is smal, loopt af en toe angstig dicht langs het water en soms is het niet verharde deel glibberig na regenval. Ik heb hier wel eens het water in zien storten, compleet met fiets en blaffend hondje.

Ik volg de Vlaardingervaart tot bijna de bebouwing van Vlaardingen. Waarschijnlijk heet de vaart zo, omdat deze naar Vlaardingen leidt. Dat zou tenminste zómaar kunnen. Even voor Vlaardingen is een driesprong aan vaarten. Naar het zuidwesten loopt de brede Middelvliet richting Maasland en Maassluis. Daar maak ik een laatste foto van de bijna windstille avondschemering.

Echt donker wordt het hier nooit, maar dit bedreigde gebied (de laatste groene buffer tussen Rotterdam en Den Haag) wordt al een halve eeuw krachtdadig beschermd door de provinciale overheid. Op één planologische misser na, ook een strijdpunt van decennia: de aanleg van de A vier tussen Den Haag en Schiedam. 

De weg betekent een aantasting van het laatste stuk open natuur in dit meest dichtbebouwde gedeelte van de Randstad. Maar gelukkig merk je op zich niet veel van de weg: hij is half verdiept aangelegd. Je ziet hem pas als je dichtbij bent en de geluidshinder is ook zeer beperkt. Dit vind ik één van de weinige aanvaardbare oplossingen in een landschap dat onder grote druk staat. Het zou ook rond steden moeten gebeuren, vanwege de overlast van het verkeer.

Via Kapel en het Abtswoudse Bos fiets ik weer terug naar onze woonplaats. Eerst de groene wijk Tanthof, met vooral laagbouw en dan de torenhoge hoogbouw uit de jaren ’60 van Delft Zuid. aan de achterzijde van ons huis zien we deze flats, aan de voorzijde het prachtige silhouet dat Vermeer schilderde: Zicht op Delft. 

Advertenties

Midden Delfland (2)

Ik fiets verder langs de rand van Vlaardingen – door de Hoelierhoekse Polder, tot aan de Vlaardingervaart. Het zou wel aardig zijn als hier een fietsbrug bedacht was, zodat ik nog verder door het groen zou kunnen fietsen. Of anders een pontje. Maar hier moet ik een eind naar het zuiden afbuigen. Maar ik moet toegeven: de route is en blijft opvallend groen.

vlaardingervaartIk fiets door tot aan de A 20, de autoweg vanuit Rotterdam door het Westland. Daar fiets ik parallel aan. Het is een aanzienlijk geraas. Je zult maar vlak bij zo’n drukke weg wonen…

Doordat ik nu even op de fietsborden let maak ik een navigatiefout. Ik wilde door de Aalkeetbinnenpolder naar Maassluis fietsen, maar de borden naar Maasluis blijken mij pal langs de autoweg te leiden. En om om te draaien en alsnog onder de snelweg door te duiken, daar kies ik op de korte afstand ook niet voor.

Na 5 km. ben ik aan de rand van Maasland, een dorp met een verrassend mooie historische kern en veel omringende nieuwbouw.

Even verderop fiets ik langs de Middelvliet de geboorteplaats van de volgende schrijver binnen: Maassluis, geboorteplaats van Maarten ’t Hart. Drie schrijvers op een rij van wie ik veel gelezen heb: Maarten Biesheuvel (Schiedam), Levi Weemoedt (Vlaardingen) en Maarten ’t Hart (Maassluis). ’t Hart is bij de plaatselijke bevolking doorgaans niet zo populair.

Een andere bekende Maassluizer was Abraham Kuijper, die hier in 1837 werd geboren. Zij standbeeld staat tegenover de Maranathakerk. Maar vraag je tegenwoordig aan jongeren wie Abraham Kuijper was, dan hebben ze doorgaans geen idee. Wie Peppi en Kokki waren (hier ook geboren) weten ze ook niet meer. De enige hedendaags nog landelijk bekende Maassluizer is misschien wel weerman Marco Verhoef. 

zicht-op-maassluisAan de Middelvliet (een vroegere Trekvaart) staat de Wippersmolen, die ooit vereeuwigd werd door de schilder Jongkind. Temidden van de verrommelde nieuwbouw staat hij er wat verloren bij.

Maassluis is een uit de kluiten gewassen plaats met uitgestrekte nieuwbouwwijken, maar ook weer met een historisch centrum. De plaats puilt uit zijn voegen: de laatste stukken groen in de Dijkpolder worden inmiddels bebouwd.

Langs het Nieuwe Water, parallel aan de voormalige zeedijk, loopt een smal fietspad. zicht-op-maassluis-2Dat pad brengt mij tot aan de Westgaag, een water dat de grens vormt met de Glazen Stad, het uitgestrekte kassengebied van het Westland.

Achter mij ligt de hoogbouw van Maassluis, inclusief enkele recent gebouwde woontorens met panoramisch uitzicht op de Nieuwe Waterweg en bij helder weer op de Noordzee.

zicht-op-maaslandRechts heb ik zicht op de (toch nog) weidse polder rond Maasland met twee kerktorens en twee poldermolens.

De Westgaag is een polderwater, dat bij Schipluiden over gaat in de Oostgaag en in Delft bekend staat als de Buitenwatersloot. Parallel aan het water liep vroeger een trambaan die westgaagtegenwoordig een zeer gewild fietspad is, met als hoogtepunt de trambrug in Schipluiden.

Maar zo ver kom ik niet. Ik maak nog even een ommetje rond Maasland om vanuit het zuidoosten richting Delft te kunnen fietsen. De kortere route over het tramspoor heb ik al tientallen malen gefietst, op weg naar familie in Maassluis.

noordvliet-bij-maaslandDe route via de polders ten zuiden van Delft ken ik nog niet goed. Het is altijd plezierig om nog weer nieuwe ervaringen op te doen. Ik steek de Noordvliet over en kom in een rustiek veengebied met honderden watervogels. De zon is inmiddels onder gegaan. De laatste foto van de dag maak ik van het verstilde water van de Noordvliet.

Midden Delfland (1)

Vroeger maakte ik twee keer in de maand een fietstocht over de grens. Met de eerste trein naar Verweggistan (Duitsland of België) en dan een hele dag fietsen. Tegenwoordig kom ik bijna de provincie niet meer uit. Het verslag van een middagtochtje vanuit huis.

Delft ligt ingeklemd tussen stedelijke bebouwing, bedrijventerreinen, autowegen en een kassengebied. Het is het dichtst bevolkte deel van Nederland. Maar al ruim een halve eeuw geleden werd besloten dat er een buffer moest blijven tussen de regio Den Haag en de regio Rotterdam. Dat is Midden-Delfland.

De druk om hier tóch te bouwen is aanzienlijk en soms sneuvelt er een ideaal. Toch wekt dit gebied nog altijd de illusie van een agrarisch gebied met veel ruimte. Vooral als het wat mistig is. Als het helder is zie je overal om je heen in de verte hoogbouw en industrie.

Woensdag was de laatste zonnige dag van de week. Om twee uur had ik zoveel werk verricht dat ik besloot dat ik een fietsrondje verdiend had. Dus besteeg ik het zadel van mijn Batavus en besloot een rondje in de omgeving te gaan fietsen. Eerst tegen de wind in, zodat de beloning aan het eind van de rit kon volgen.

delftse-schieWe wonen aan de Delfste Schie, ook wel het Schiekanaal genoemd, en je kunt vanuit ons huis bijna autovrij naar Schiedam fietsen.

De eerste kilometers fiets ik gelijk op met een vrachtschip dat net een lading had gelost. Aan de overkant zie je op de foto een scheepsreparatiewerf. Ik wil nog altijd een keer kijken als er een schip te water wordt geladen. Dat is een jeugdherinnering van de scheepswerf Bijker in Gorkum.

broertjespadVoor de buurtschap Zweth sla ik rechtsaf. Het oorspronkelijke weidegebied is hier veranderd in een parkachtig bosgebied: het Abtswoudse Bos. 

Parallel aan de spoorlijn, maar op een kilometer afstand, loopt het Broertjespad tot aan de Noordelijke bebouwing van Schiedam. Fiets je die plaats door vanaf de Noordrand tot aan de Nieuwe Waterweg, dan ben je 6 km verder. Maar ik fiets net buiten de stedelijke bebouwing verder in westelijke richting.

midden-delfland-bij-schiedam-noordIk kruis de nieuwe autoweg van Rijswijk naar de Beneluxtunnel waar een halve eeuw discussie over is geweest. De weg ligt verdiept onder het maaiveld, zodat geluidsoverlast en horizonvervuiling beperkt blijven.

vockestaertpolder-bij-vlaardingenVoorbij deze autoweg ligt de bebouwing van Vlaardingen, die ook al heel ver de polder in reikt. Vlaardingen is bekend vanwege twee zaken. In de eerste plaats kocht ik van mijn eerste vakantiegeld hier een fiets (een Benzo, die hier gemaakt werd, hij kostte 160 gulden oftewel ruim 60 euro). Op die fiets (zonder versnellingen) reed ik o.a. naar door Belgie, naar Frankrijk, naar Denemarken en door de Eiffel. 

reigerIn de tweede plaats komt één van mijn favoriete schrijvers hier vandaan: Levi Weemoedt. Volgens Levi kan het nooit goed met je aflopen als je in Vlaardingen geboren bent. Hij is ondertussen naar Assen verhuisd. Dat lijkt mij nu juist weer een probleem. Daar heeft de plaatselijke zilverreiger dan weer geen boodschap aan.

Hoewel Vlaardingen (net als Schiedam en Maassluis) een aardig historisch centrum heeft geef ik er de voorkeur aan om langs groene dreven verder te fietsen.

Zuid-Holland: Schipluiden

Vergeleken met Noord-Holland is Zuid-Holland een (nog) vollere provincie. Maar de drukte is ongelijk verdeeld over de provincie. De polders in het oosten en de Zuid-Hollandse eilanden zijn nog redelijk groen en naar verhouding dunbevolkt.

Rond Den Haag en Rotterdam zijn de groene gebieden min of meer reservaten geworden: de laatste stukjes landelijk gebied. Hier een foto van Maassluis Delft 013de trambrug over de Vlaardingervaart bij Schipluiden. Vroeger reed hier de tram overheen die landbouwproducten naar Den Haag vervoerde.

Helaas heeft de aanleg van een nieuw stuk autoweg (van Den Haag naar de Beneluxtunnel) geleid tot nog meer versnippering en verrommeling van het schaarse open land. Maar over deze brug leidt tegenwoordig een aardige fietsroute door het land van Midden-Delfland.