Fietsrondje Hagen (3)

Geleidelijk wordt de bebouwing dichter. Ik dacht dat ik hier niet eerder gesijkeld had, maar opeens herken ik tal van gebouwen. Zoals een antiek en leegstaand fabrieksgebouw waarvan ik hoop dat het blijft staan.

Want wat is dat een architectonische ramp: die dozenarchitectuur van hedendaagse bedrijfspanden. Eind 19e eeuw waren fabrieksgebouwen visitekaartjes voor de fabriek. Industriële architectuur was gewoon kunst. Kom daar nu maar eens om!

In Breitenhagen

Het laatste dorp voor Burg Altena heet Breitenhagen. De bebouwing gaat vanzelf over in Burg Altena. Door het stadje stroomt de rivier de Lenne. Die rivier heb ik meerdere malen befietst. Niet op het water, want ik heb geen waterfiets. Op de weg die er aan stuurboord of aan bakboord langs loopt.

Industriële architectuur in Breitenhagen

Burg Altena heet Burg Altena omdat zich hoog boven het dorpje een kolossale burcht verheft, één van de grootste van Duitsland. Het kasteel werd gesticht in de 13e eeuw door Graaf Eberhard de Eerste. Dat wist hij toen nog niet, hij wist niet dat er later een Tweede kwam.

Omdat Duitsland zich in een eeuwenlange toestand van ruzies tussen graven, hertogen en kerkelijke heersers bevond wisselde het kasteel ook regelmatig van eigenaar. De mensen hebben het wel over de 80-jarige oorlog, maar in Duitsland deden ze eeuwen over hun burgeroorlog. De Zweden waren ondertussen verjaagd, maar nu konden de Fransen het niet nalaten om ook nog wat roet in het eten te gooien.

De Lenne bij Burg Altena

Het stadje Altena ligt aan de voet van het kasteel, aan beide oevers van de Lenne. Er zwemt een eendenpaar met zes jongen voorbij. Ik vraag me af hoe ze ooit weer stroomopwaarts kunnen zwemmen. Dat lijkt me een zware klus. Of worden alle eenden stroomafwaarts bij één van de sluizen in de Ruhr verzameld en weer naar de oorsprong van de Lenne getransporteerd?

Burg Altena

Altena is een stadje dat toeristen aantrekt. Bratwurst en Kaffee mit Kuchen (een café met keuken) zijn overal verkrijgbaar. Boven mij betrekt de lucht. Ik kan in een café gaan zitten wachten totdat de dreiging voorbij is. Ik kan ook op de trein stappen. Eerst maar eens naar het Bahnhof. Daar komt de trein al aan. Helaas is het station in toestand van verbouwing en kan ik nergens de ingang vinden. Trein gemist. De volgende trein gaat over een uur.

Ik fiets dus maar verder langs de Lenne, stroomafwaarts. Het begint nu ook te rommelen. In het volgende dorp (Nachrodt) blijkt de weg te zijn afgesloten. Ik moet de heuvels in. Het verkeer staat op de smalle wegen helemaal vast.

En daar begint het te plenzen. Gelukkig vind ik onderdak in een plaatselijk bushokje. Na een half uur is de nattigheid voorbij. Ik fiets via Hohenlimburg verder naar Hagen. Daar hoor ik dat het treinverkeer gestremd is als gevolg van blikseminslag. Soms is de fiets zo gek nog niet...

Holle kies aan de Lenne

Rotte Kies aan de LenneMijn moeder en ik moesten gisteren allebei naar de tandarts.

Dat zit dus in de familie.

We hadden allebei geen gaatjes.

Dat zit dus óók in de familie.

Deze kies aan de rivier de Lenne ziet er wat anders uit. Zelfs als je geen verstand van gebitten hebt zie je toch duidelijk een gat in de kies. Maar of het de bedoeling is dat de tandarts dit gat gaat vullen is nog wel de vraag.

We fietsten het afgelopen weekend langs deze holle kies (onderweg van Burg Altena aan de Lenne naar Schwerte aan de Ruhr). 

De Lenne heeft zijn oorsprong op de Kahler Asten in Sauerland en voegt zich ten noorden van Hagen bij de Ruhr. Gezamelijk lopen ze dan verder westwaarts om bij Duisburg in de Rijn te plonzen.

Fietsfoto (2)

Landschap bij IserlohnDeze groene foto maakte ik in 2005.

Ik ben het dal van de Lenne uitgeklommen. De Lenne ontspringt in Sauerland en voegt zich in de buurt van Hagen samen met de Ruhr en plonst dan uiteindelijk in de buurt van Duisburg in de Rijn.

Die klim was een pittige klus. Uiteindelijk bevond ik mij in een groen heuvelland op ongeveer 350 meter hoogte boven de zeespiegel.  De Lenne ligt op 180 meter boven de zeespiegel. Het lijkt niet zoveel, maar het waren toch bijna twee Martinitorens die ik met mijn fiets en bagage naar boven moest klimmen.   

In deze groene omgeving ligt de stad Iserlohn, een vrij groen gebleven industriestad (100.000 inwoners) met aardige historische gebouwen in het centrum.