Kerstactiviteit en -passiviteit

Ik hoef er niet bang voor te zijn dat ik ga verhongeren.

Vandaag had ik drie kerstlunches op dezelfde tijd in mijn agenda staan. Ze liggen geografisch nogal ver van elkaar verwijderd, dus het lukte me niet om me drie keer achter elkaar tegoed te doen aan allerlei lekkernijen.

Dat is natuurlijk wel wat jammer. Nu moest ik maar raden waar het meeste te halen viel. Dan ben je bij de één en je vraagt je af of er bij de ander niet nét nog iets lekkerders te scoren was. Het leven is dus best wel ingewikkeld!

Amsterdam Centraal met kerstboomEigenlijk heb ik het trouwens niet zo op kerst. Want als het perse gezellig moest zijn wordt het waarschijnlijk niet gezellig. Dat is hetzelfde als wanneer je de opdracht krijgt dat je spontaan moet zijn. Maar in die kerstallergie ben ik zeker niet de enige…. Wat hebben kerstlunches trouwens met kerst te maken? En er stond zéker geen kerstboom in de stal waar Jezus geboren werd…

Een eindje hardlopen is er deze kerst trouwens ook niet bij. Ik ging nog wel eens even mij fysiek een eindje ‘vertreden’. Je kunt wel de hele tijd in gesprek zijn, maar je moet de spieren ook onderhouden. Zo heb ik eens met kerst even 60 km. gefietst. Toen kon ik er weer tegen.

Maar deze keer heeft de dokter mij verboden om met kerst te sporten. Ook een sprintje trekken voor de trein mocht niet. Ik moet me voortbewegen in een tempo dat bij mijn leeftijd past. Een sprintje hoort natuurlijk ook niet meer bij mijn leeftijd…Het is gelukkig slechts tijdelijk: er moeten een aantal hechtingen in mijn arm en been op hun plek blijven zitten. Als ik er teveel spierspanning op zet gaat het niet goed.

Het schijnt dat je met de afwas ook je armen en benen in moet zetten. Ik denk dat dat nu ook even niet meer kan…