Er gaat niets boven Groningen (slot)

Om bij een station te komen moet ik de fietssteven zuidwaarts wenden. Ik verlaat de uitgestrekte ruimte van de Noordpolder en ik zet koers naar Usquert.
Usquert, gemeentehuis van Berlage met excursie

Ik heb Usquert altijd een bijzondere plaatsnaam gevonden. Maar toen ik dara voor het eerst was viel ik bijna van mijn Raleigh vanwege het plaatselijke gemeentehuis. Dat is namelijk ontworpen door Berlage. Wel met enige ruzie, maar dat hoorde erbij. Berlage vond de toren te laat en liet er op eigen kosten een stukje bovenop bouwen. Tegenwoordig (maar niet in coronatijd) trekt dit gemeentehuis bussen vol met architectonisch geinteresseerde ouderen aan. Oftewel: waar een klein dorp bekend in kan zijn.

Via Usquert naar Uithuizen

Ik volg de oude Rijksstraatweg door de buurtschappen De Streek en ’t Lage van de Weg. Daarna fiets ik Uithuizen binnen. Met zo’n 5400 inwoners blijkt het dorp toch een centrumfunctie te hebben op het Hoogeland. Er zijn opvallend veel winkels. Op een site worden zelfs mensen uit de stad opgeroepen om een dagje te komen winkelen in Uithuizen. Daar had ik totnutoe nog niet echt aan gedacht. Sowieso aan winkelen niet, trouwens. Dat laat ik graag aan anderen over.

Jacobikerk Uithuizen

Uithuizen oogt redelijk welvarend en dynamisch, maar als je naar de cijfers kijkt is het hier niet allemaal goud wat er blinkt. Het aantal inwoners daalt gestaag en als je ziet dat de grootste bevolkingsgroep 65 plus is hangt dat dus ook samen met de vergrijzing.

De huizenprijs is wel om jaloers op te worden: gemiddeld 148.000 euro (in 2019). In Delft was dat in 2019: 310.000 euro. En dan heb je er in Uithuizen meestal een tuin bij en indien op voorraad een paar aardbevingen.

De inwoners van Uithuizen zijn wel een beetje destructief: het hoogste aantal misdrijven was vanwege vernieling. Wat die vernieling inhoudt weet ik niet. Ik zag wel een omgebogen verkeersbord. Ook worden er nogal eens medeburgers opgelicht. Maar de deur hoeft niet met drie sloten op slot gedraaid: er wordt weinig ingebroken. Misschien ook omdat er niets te halen valt.

Op een gevel in Uithuizen

Het grootste aantal stemmen was in Uithuizen op de Christen Unie, op de voet gevolgd door het CDA. Er zijn zeven brievenbussen in Uithuizen en vier supermarkten.

Ik wilde nog doorfietsen naar het volgende dorp: Uithuizermeeden. Maar dat is nét te krap. Voor 16 uur moet ik in de trein zitten. Gelukkig is er ook hier een station. Een modern station zelfs.

Er staat tien mensen op de trein naar Groningen te wachten. Eén man lijkt zijn hele bestaan aan de fiets te hebben gehangen plus een kolossale meloen onder de snelbinders. Twee heren draaien nog snel een joint en checken niet in. Als je een joint moet draaien heb je natuurlijk geen geld meer voor de trein. Het is ook allemaal best ingewikkeld.

De nieuwe Arrivatrein brengt mij in ruim een half uur naar 'Stad'. Tijd voor verjaardagstaart op tien hoog. 

Vakantie 2012

Er gaat niets boven Groningen. Hoogste tijd dus om weer eens naar deze provincie af te reizen. We verbleven op een boerderij bij Onderdendam.

Onderdendam is een bakermat van de regelarme zorg. Het heeft niet veel effect gehad, want de zorgverzekeraars draaien de financiële kraan dicht als je je niet aan ontzettend veel regels houdt. Maar de bedoeling was goed…

Wat hebben we genoten van de ruimte en de rust op het Groningse platteland! Vanuit de boerderij konden we eindeloos ver weg kijken. Onderdendam ligt is een wat verstild gebied tussen de stad Groningen en het Hoogeland (met een hele rij dorpen langs de spoorlijn naar Roodeschool en sinds dit jaar naar de Eemshaven). 

Bijna alle dorpen hebben een zeer historische dorpskerk, meestal met een hoogbejaard orgel. In de meeste dorpen staat ook een molen. En rond de kerk vaak oude huizen van kenmerkende rode baksteen en veel zogenaamde pastoriewoningen. Fietspaden door de weilanden verbinden de dorpen met elkaar.

We fietsten de hele provincie door, naar het westen (via Lauwersoog en Anjum naar Buitenpost), naar het oosten (tot aan Leer in Ostfriesland), uiteraard naar de Waddenkust (Noordpolderzijl) en naar het zuiden (tot aan Stadskanaal).

Inderdaad: er gaat niets boven Groningen! Al is de rest van Nederland ook mooi...