Molenfietsen (6): Krimpen, Capelle en Rotterdam

avondlucht-bij-krimpen-aan-de-ijssel-kopieVanuit Krimpen aan de Lek fiets ik via een groene buffer Krimpen aan den IJssel binnen. Het zuidelijk deel van de plaats bestaat bijna helemaal uit bedrijventerreinen aan de Lek. Daarna fiets ik langs uitgebreide nieuwbouwwijken.

Krimpen aan de Lek is vanaf de jaren ’70 erg hard gegroeid en telt nu zo’n 30.000 inwoners. Van het oude dorp is weinig meer over.

Voor wie hier op zondag naar de kerk wil: je kunt kiezen uit 14 verschillende kerken. De grootste kerkgebouwen bevinden zich aan de rechterflank van de protestantse kerken: een Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland (bijna 2000 leden) en een Gereformeerde Gemeente (bijna 1500 leden). Die kerken zitten zowel ’s morgens als ’s middags helemaal vol. Geen wonder dat de SGP de meeste stemmen kreeg bij de gemeenteraadsverkiezingen. Alleen verwacht je dat niet in de Randstad.

Tijdens de Watersnood in 1953 bleek het stroomgebied van de Hollandse IJssel bijzonder kwetsbaar te zijn. De Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden waren ook kwetsbaar, maar dit was een wel heel laag gelegen gebied (het laagst gelegen deel van Nederland) met bovendien honderdduizenden inwoners. Daarom werd hier begonnen met de Deltawerken: de stormvloedkering in de Hollandsche IJssel.

stormvloedkering-krimpen-aan-den-ijsselNaast de kering ligt een brug: de Algerabrug. Je hebt namelijk Algra’s en Algera’s. De oorspronkelijke naam is Algera, maar ergens is een foutje gemaakt, hetzij door een dronken ambtenaar van de burgerlijke stand (de ene lezing), hetzij door een vader die een borreltje op had (de andere lezing). Deze brug is naar een minister van Waterstaat genoemd.

skyline-rotterdam-2Op de brug heb je een goed zicht op de hoogbouw van Rotterdam. Vóór me ligt een onafzienbare vlakte aan gestapelde stenen en betonnen kolossen aan bebouwing. Tussen die bebouwing door raast dag en nacht autoverkeer in allerlei richtingen.

Maar ik ben nog niet in Rotterdam. Dit is (pas) Capelle aan den IJssel. Van het oorspronkelijke tuindersdorp is weinig meer over. In veertig jaar tijds groeide het dorp van 10.000 inwoners naar 60.000 inwoners. En toch mocht de plaats zich de Groenste Stad van Nederland noemen.

Ik heb geen idee of ik mij strategisch verplaats door de stad, ik fiets gewoon mijn neus achterna. Inderdaad fiets ik wel over door groen omgeven dreven, al is het niet meer goed zichtbaar in de duisternis.

Uiteindelijk kom ik bij de Kralingsche Plas uit, waar tientallen joggers proberen de conditie enigszins op peil te houden. Ik ben hier in de gemeente Rotterdam aangeland. Ik bel voorzichtig met mijn fietsbel als ik niet zeker weet of iemand mij aan heeft zien komen. Maar deze meneer wordt ontzettend boos. Hoe ik het in mijn stomme kop haal om te bellen als hij mij gezien heeft!!! Tsja, ik kan nu eenmaal geen gedachten lezen.

Door wijken aan de noordkant van Rotterdam fiets ik westwaarts: een schijnbaar eindeloos palet aan woonwijken, bedrijventerreinen, groenstroken en autowegen. Rechts van mij komt even verderop de Rotterdam/The Hague Airport, een volgens mij overbodige luchthaven op minder dan een half uur treinen van Schiphol.

Dan nog even het laatste stukje open land tussen Rotterdam en Delft (met veel lichtvervuiling door de kassengebieden) en dan ben ik weer thuis.

Vleugje rivierenland (1)

Na een halve dag stevig doorwerken is het tijd om de benen te strekken. Dat is (soms) het voordeel van het ZZP’erschap.

Ik stap in de trein om onderweg nog enkele stukken tot mij te nemen. Zo combineer ik het nuttige met het aangename.

Bij Rotterdam vind ik dat ik genoeg gelezen heb. Maar wat moet ik midden in Rotterdam? Ik wil ruimte om me heen. Die ruimte is in de Randstad steeds schaarser aan het worden. Maar af en toe vind je nog stukken land waar je toch ruimte ervaart. Daarnaast wil ik weer eens over rivierdijken kunnen fietsen. Henk Marsman die denkend aan Holland brede rivieren traag door oneindig laagland ziet gaan.

 

Hollandse IJssel Panorama

Ik besluit mezelf nog met één overstap te verwennen. Een kwartier later stap ik uit de Sprinter. Dit is Nieuwerkerk aan den IJssel. Voor de mensen die denken dat ik nu in Gelderland of Overijssel terecht ben gekomen: ik heb het over de Hollandsche IJssel. 

Nieuwerkerk aan den IJssel ligt grotendeels niet aan de Hollandsche IJssel. Tussen de autoweg en de spoorlijn naar Gouda zijn uitgestrekte nieuwbouwwijken verrezen. Het oorspronkelijk kleine en overzichtelijke dorp telt nu zo’n 22.000 inwoners. Jammer is dat er langs de oude wegen door het dorp zoveel authentieke woningen worden afgebroken om plaats te maken voor soms protserige villa’s.

Bij Nieuwerkerk aan den IJssel bevindt zich het laagste punt van Nederland: 6.76 meter beneden de zeespiegel. Voor de mensen die nu al nattigheid voelen: die was wel zeer nadrukkelijk aanwezig toen op 1 februari 1953 de dijk doorbrak. Een monument op de dijk langs de Hollandsche IJssel herinnert aan die ramp. Om de kwetsbaarheid te beperken werd later de nabijgelegen stormvloedkering gebouwd.

Hollandsche IJssel bij Nieuwerkerk aan den IJsselIk fiets door het oude dorp om bij het buurtschap Kortenoord op de Groenendijk langs de rivier uit te komen. Het water is glad, het is bijna windstil. Daarna fietst het heerlijk over de dijk in zuidwestelijke richting. Rechts van mij boerderijen, stukjes natuurgebied, vrijstaande huizen en links de vandaag zeer kalme rivier.

Maar wat is de Hollandsche IJssel eigenlijk voor een rivier? Oorspronkelijk was het een zijtak van de Lek (in de buurt van het voormalige Jutphaas, nu Hollandsche IJssel bij Klein HitlandNieuwegein). Deze zijtak werd afgedamd. Zo ging de rivier een eigen leven lijden en stroomt hij fris en fruitig 42 km. naar het westen om bij Kralingse Veer samen te vloeien met de Nieuwe Maas.

In het kwaliteitsplan Hollandsche IJssel (een 75 blz dik rapport over de rivier) staat dat de gemeenten goud in handen hebben. Men pleit voor bebouwing en industrie die passen bij het landschap. Dat is lang niet overal gelukt en het is de vraag in hoeverre lokale overheden dit rapport als uitgangspunt hanteren. Maar het moet gezegd worden dat het Zicht op Ouderkerk aan den IJssellandschap rond de Hollandsche IJssel meer authentiek oogt dan dat langs een aantal andere Nederlandse vaarwegen.

Ter hoogte van het buurtschap Klein Hitland maakt de rivier een scherpe bocht. Aan de overkant van de hier zeer brede rivier liggen de opvallende loodsen van Heuvelman Hout. 

En verder hobbelt mijn Friese Batavus weer door het Zuidhollandse rivierenland. Ik kom door het buurtschap Groot Hitland. In dit buurtschap maakt een klein pontje dagelijks de oversteek naar de Veerpont Ouderkerk aan den IJsseloverkant: Ouderkerk aan den IJssel. De wereld zit weer logisch in elkaar. Als er een Nieuwerkerk aan den IJssel is moet er ook een Ouderkerk aan den IJssel zijn. Dat is dus hier.

En als er ergens een pontje is moet Henk 50 de oversteek wel maken. Hij luidt de veerbel en even later komt het pontje aangetuft.