Even Tineke uitlaten (2)

We bevonden ons op de Maasboulevard in Spijkenisse. Omdat veel mensen aan het water willen wonen wordt daar torenhoog gebouwd. Het internationale forum 'skyscraper-city' heeft zelfs Spijkenisse op de site gezet. Oftewel: waarin een boerendorp hoog kan zijn.

Dat voormalige boerendorp bestaat niet meer. Spijkenisse is een soort Purmerend, maar dan in Zuid-Holland. Een plukje oud (in dit geval een zich krommende dijk met een paar zijstraten) temidden van eindeloze bloemkoolwijken. De plaats telt ruim 70.000 inwoners.

De belangrijkste OV-verbinding zijn de beide metrolijnen naar Rotterdam. Je kunt links om en rechtsom. In beide gevallen kom je uit op het Centraal Station. Linksom is goedkoper.

Na onze lunch op de Maasboulevard leid ik Tineke gewoon op mijn richtinggevoel zo groen mogelijk door de stad. Gelukkig loopt er een oude dijkweg al kronkelend tussen de eindeloze nieuwbouwwijken door. We kijken neer op eindeloze rijen pannendaken van eengezinswoningen die kris-kras lijken te zijn neergezet in het land. Als je op leeftijd bent loop je de kans om je huis niet meer terug te kunnen vinden waarna je gedwongen wordt opgenomen op een gesloten afdeling van huize Avondlicht, waar de cliënt zoals gebruikelijk helemaal centraal staat en geen bezoek mag ontvangen vanwege corona. Maar dit terzijde.

Uiteindelijk komen we prima uit waar ik naar toe wilde: het veer van Hekelingen (links onder op de kaart). De Queen Jacqueline maakt tientallen malen per dag de overtocht naar Nieuw Beijerland. Het is één van de drukte veerponten van Nederland.

De Queen jacqueline tussen Hekelingen en Nieuw -Beijerland

Opvallend is dat mondkapjes niet verplicht zijn terwijl je het veer van Rozenburg niet op komt als je geen mondkapje draagt. Je moet hier contant betalen, terwijl je in Rozenburg alleen maar vooraf en digitaal een kaartje kunt kopen. Het veer van Rozenburg is de helft duurder dan dat van Hekelingen en vaart veel minder vaak. Zoek de verschillen.

Molen in Nieuw Beijerland

We zijn door onze watervoorraad heen. Soms lijk ik wel een kameel. Dan rijd ik door de fietswoestijn op 2 liter water. De frisdrank heb ik afgeschaft sinds ik gehoord heb dat je er niet alleen dik van wordt, maar dat de tanden dan ook vanzelf uit je mond vallen. Ik sta liever met mijn mond vol tanden. Zonder omwegen leid ik Tineke naar de plaatselijke kraan. Dat is ook weer handig, een echtgenoot die plaatselijke kranen weet te vinden.

Landschap in de Hoekse Waard

In Nieuw -Beijerland lopen veel dames in rokken en zo de wind waait zo waaien hun rokken, maar het is vandaag windstil en er is geen sprake van opwaaiende zomerjurken. Dat kan ook niet, want de herft is begonnen. We fietsen het dorp uit langs een kolossaal nieuw kerkgebouw en daarna de rechte polder in.

De Hoekse Waard bestaat uit een bonte verzameling van zo'n zestig polders die bijna allemaal in de loop van een lange reeks van jaren na de Sint Elisabethsvloed in 1421 op de zee herwonnen waren. Elke polder kent zijn eigen wegenstructuur. Het grootste deel van het land wordt gebruikt voor landbouw.