Fietsen naar de Ruhr (2)

Ik ga gewoon weer verder mijn neus achterna. Vanuit Hinsbeck moet ik even klimmen. In dit gebied zijn her en der langgerekte glooiingen opgeworpen. Niet zo gek hoog, maar van boven heb je een mooi uitzicht op het lager gelegen land. Dat was vroeger vooral moerassig gebied. De mensen zochten dan ook droge voeten op deze heuvelruggen.

Op het hoogste punt staat een kruiswegkapel. Rond de kapel zijn statie├źn aangebracht: afbeeldingen van de laatste weg die Jezus liep naar het kruis.

Even verderop staat een molen. Die is ook strategisch gebouwd op deze heuveltop: er is bijna altijd wind.

Vanaf deze heuvel daal ik met gezwinde vaart af naar het dal van Niers. Mijn teller geeft een snelheid van tegen de 40 kilometer per uur aan. Ik moet hier geen loslopende hond of schaap of een verdwaalde tak tegen komen.

De volgende plaats is Grefrath. De plaats heeft toebehoord aan de Spaanse Koning, maar is ook onderdeel van het Franse rijk geweest. Het hele gebied vormt in geschiedkundig opzicht een wonderlijke lappendeken van losse stukken land met allerlei heren en minder dames die er de lakens uitdeelden en vervolgens door conflicten, bezettingen, kinderloosheid en huwelijken weer aan andere eigenaren werden doorgegeven.

Tegenwoordig is Grefrath een door de deelregering erkende groene gemeente, met veel mogelijkheden tot het beoefenen van allerlei sporten. In de plaats zelf wonen zo’n 7500 mensen. Helaas bevindt het stadsplein zich in een toestand van verbouwing, waardoor ik het niet ‘helemaal mooi’ op de foto krijg. De vorige keer was er net een kermis aan de gang en de keer daarvoor was er een kerstmarkt. Het licht is rood en het licht is groen, op het marktplein van Grefrath is altijd wat te doen…

Advertenties