Herder of huurling?

Zo had ik het nog niet bekeken…
De dominee (op TV) preekte over één van de bekendste gedeelten uit de Bijbel: de gelijkenis van de goede herder. Wie is er eigenlijk een goede herder? Dat is iemand die zijn schapen kent.

Nu ken ik deze dominee wel en ik weet dat hij ook op de hoogte is van wat er bijvoorbeeld in de zorg gebeurt. 

“Er zijn teveel mensen die leiding kunnen geven, er zijn te weinig mensen die herder kunnen zijn. Er worden tegenwoordig managers met een missie ingevlogen: zij moeten de tent efficiënt draaiende houden. Maar kennen ze ook de mensen om wie het gaat?”

Ik ken instellingen waar zulke ingevlogen managers – zonder dat ze ooit de mensen hebben gezien om wie het gaat – zeer ingrijpende en schadelijke beslissingen hebben genomen. Hoe groter de organisatie, des te meer kans bestaat dat het op dit punt mis gaat. Een groot hoofdgebouw vér van de cliënten af, waar de beslissingen worden genomen. Sorry, dominee Willem, ik dacht even verder op mijn eigen spoor…

De dominee zei: zulke leidinggevenden zijn geen herders, dat zijn huurlingen. Oftewel om mijn vroegere collega Chiel Egberts te citeren (jn Klik): “Het zijn net meeuwen. Ze pikken weg waar ze iets weg kunnen pikken”. Maar verbondenheid, ho maar!

Tsja, en de dominee nam meteen ook nog een ander thema mee. “En dan heb je goed gezorgd voor iemand, maar nee hoor, je krijgt alsnog op je kop, want je hebt het protocol niet gevolgd…”

Was dat nou vervelend om tijdens de kerkdienst zó aan het werk te moeten denken? Nee, dat was het niet. Ik dacht ook meteen: wat gaat zo’n gelijkenis in de Bijbel diep. Hoe ánders kijkt Jezus naar mensen! Als goede herder die zijn schapen kent!