Chinees station

Nu we het toch over China hadden... Dit bord hangt niet op een Chinees station, maar op het station van Steenwijk. Oftewel het station van Si téng wéi ke. 

Ik heb gekeken of er een camera met gezichtsherkenning hangt, maar die heb ik niet gezien. Maar mogelijk zit die camera verstopt in een plaatselijke plant.

Chinese tekst op station Steenwijk

Tot vorig jaar stroomde de trein naar Leeuwarden op toeristentijden voor een groot deel leeg in Steenwijk. In het kader van de spreiding van het toerisme hadden de Chinezen namelijk Giethoorn ontdekt als ‘typical Dutch’.

Maar ja, als je in Steenwijk bent ben je nog niet in Giethoorn. Daarom was er een speciaal Chinees toeristenbureau gevestigd in het station van Steenwijk. Vanwege corona vermoed ik dat dat bureau momenteel gesloten is. In ieder geval komen er veel minder toeristen naar Steenwijk. Daar werd namelijk door de middenstand van Giethoorn over geklaagd.

Selfies in Giethoorn

De Chinese toeristen werd de weg naar Giethoorn gewezen. Ze konden met de bus (dagkaart voor 10 euro). Met je eigen OV-chipkaart is dat voor minder dan de helft van de prijs, met dezelfde bus.

Ze konden ook een fiets huren. Dat leidde tot gevaarlijke taferelen, want China is geen fietsland meer. Fietsen door Giethoorn vraagt om veel behendigheid, regelmatig plonzen er fietsers in het water. Ze konden ook een taxi nemen.

Spitsverkeer in Giethoorn

En in Giethoorn moet er dan natuurlijk gevaren. In het drukke seizoen leek het meer op botsbootje spelen.

De oorspronkelijke punters zie je trouwens eigenlijk niet meer. De Chinezen huren massaal elektrieke fluisterboten met gezichtsherkenning.

Wij hebben ooit een punter gehuurd. Dat valt niet mee. Vooral niet als de stuk in de blubber blijft steken. We kregen toen ook een aanvaring met de plaatselijke rondvaartboot. Gelukkig wist iedereen het hoofd boven water te houden. 

Oud wijf in Giethoorn

Volgens diverse media wordt Giethoorn overgenomen door 'de' chinezen. na ADO Den Haag kopen chinese beleggers nu huizen in 'het Venetië van het Noorden'. En dan hebben we het nog niet over de duizenden chinese toeristen die dagelijks Giethoorn bezoeken.

Maar ook wij bezochten Giethoorn tijdens onze vakantie. We kwamen er min of meer per ongeluk doorheen, onderweg van Blokzijl naar Meppel. Fietsen door Giethoorn geeft dezelfde kick als fietsen door het centrum van Amsterdam. Hordes toeristen die niet ingesteld zijn op fietsers, hoge bruggetjes en veel vertier op het water. Echt doorfietsen is er dan niet bij…

Toen Giethoorn nog vrij rustig was huurde ik een koeienpraam om met familie en vrienden een tocht door het dorp te maken. Ik wilde niet meedoen aan de dieseldampen van bootjes die het dorp doorkruisten. Om de praam te bedienen moest er geboomd worden. Je steekt dan de stok in het blubberige bodem en zo duw je de boot iedere keer een eindje verder.

Het was geen eenvoudige opgave, maar ik had ook geen enkele ervaring met het vervoer van koeien. Het gevolg was o.a. een stevige aanvaring met een plaatselijke rondvaartboot. Ook bleef de stok een keer in de blubber steken. Dat werd een variant op het polsstok hoogspringen: nu was het polsstok hangen.

Dat alles zie je niet meer in Giethoorn. Wel zie je een file aan elektrisch aangedreven bootjes passeren. De toeristen hebben vaak geen enkel idee hoe je een elektrisch bootje aanstuurt, of je links of rechts moet houden en of verkeer van bakboord of van stuurboord voorrang heeft. Bovendien zijn ze meer bezig met het maken van selfies, dan met het daadwerkelijk besturen van de boot. Daardoor vinden er voortdurend aanvaringen plaats. Maar de bootjes kunnen een stootje hebben. Ga je naar Giethoorn, bekijk dan eens wat voor taferelen zich afspelen op het water. Een uur filmen levert fraaie beelden op voor een programma als ‘Home Videos’.

Dan nog die smalle paadjes en die hoge bruggetjes. Ik kan voorspellen dat er af en toe iemand te water geraakt, al heb ik dat niet met eigen ogen gezien. Bij veel bruggetjes staat uit voorzorg dat je af moet stappen, maar dan blijf je aan de gang.

Op een gegeven ogenblik was een bruggetje zó steil en de oprit zó oneffen dat Tineke toch maar besloot om af te stappen. Een langgerokte oudere mevrouw met onmiskenbaar kleding en haardracht vanuit de Bible Belt roept haar vervolgens toe: "Je bent toch geen oud wijf ofzo? Ge kunt gewoon fietsen hier!"