Land van melk en piepers (3)

In een voor mijn leeftijd aanzienlijk tempo fiets ik naar de dijk toe. Want – zoals gemeld – ik wil de zon in de Waddenzee zien zakken.

Ik kruis de Hoarnestreek, een weg die zo’n 20 km lang langs de buitenste bebouwing van de provincie loopt. De sloten door het land lijken af en toe de vroegere geulen van de Waddenzee te volgen. Dat weet ik hier niet zeker, ik ken dit verschijnsel vanuit de Kop van Noord-Holland.

Ik ontstijg mijn fiets en zie dan dat de zon helemaal niet in de zee zakt. Laaghangende zeemist maakt dat er een vroegtijdig einde komt aan de zonnestralen. Het wordt meteen ook een stuk frisser.

Bij helder weer kun je hier op de dijk drie Waddeneilanden zien. Ik kan nog wel een eind kijken, maar niet vér genoeg. Dat maakt dat de zee eindeloos lijkt te zijn.

Kijk ik naar het zuiden, dan zie ik de Slachtedyk het Friese land intrekken. Iets meer naar links staat de hoge toren van Oosterbierum fier naar de hemel te wijzen.

Een aantal stenen in de dijk geeft aan hoe deze dijk in de loop van de eeuwen steeds verder verhoogd moest worden, om het zilte water tegen te houden.

Ik stap weer op de fiets en rijd in de nu snel invallende duisternis terug naar Harlingen, waar ik deze week drie dagen aan het werk ben.

Berijpt Friesland

leeuwarden-rijpDe afgelopen dagen werkte ik weer in Friesland. Dat is weliswaar intensief, maar zeker geen straf. Alleen al de Friese taal klinkt mij als muziek in de oren. En veel besprekingen zijn in het Fries.

Deze keer verbleef ik in een bijzonder sfeervol Bed and Breakfast in franeker-stationLeeuwarden.

Iedere ochtend treinde ik na een overvloedig ontbijt naar Harlingen. Dat leverde in de berijpte Friese wereld mooie plaatjes op.

Rondje Leeuwarden (3)

In de Hempensermeerpolder staat geen enkel huis en ook geen boerderij. Maar de koeien willen wel graag droge poten houden (neem ik aan). Deze polder (90 hectare) ligt namelijk lager dan de omringende polders.

poldermolen-bij-leeuwarden-kopieEr staat hier een molen die moet voorkomen dat de polder door vissen en zeilboten beheerd gaat worden. De Hempenserpoldermolen werd geboren in 1863. Hij is nu trouwens met pensioen, dus wie er nu zorgt voor de bemaling is mij niet bekend.

swichum-en-wirdumHet fietspad komt uit op een drukke weg, maar gelukkig kan ik vlak voor het dorp Swichum weer een smal weggetje tot mij nemen. Swichum verdient wel enige aandacht. Hier werd Viglius ab Aytta Zuichemus in 1507 geboren. Dat zou je niet denken van zo’n minuscuul dorpje. Deze meneer heette natuurlijk niet zo, hij had gewoon de Friese naam Wigle van Zwichem, maar vanwege zijn verdiensten als rechtsgeleerde en staatsman werd zijn naam later gelatiniseerd. Een monument in swichum-monument-kopieSwichum herinnert nog aan het geslacht Aytta dat hier een herenboerderij bezat, waar trouwens ook enkele dames woonden. Wigle verhuisde naar Brussel en bracht het daar tot raadsheer van Karel V en Filips II. Toen sprak hij toen nauwelijks meer Fries, maar vooral Spaans en Frans.

swichum-en-wirdum-2-kopieMijn Pake groeide op in het dorp Swichum. Hij werd geboren in de wouden bij Hardegarijp, maar zijn vader verhuisde als landarbeider (bij een boer uit het geslacht Aytta) naar Swichum. Pake begon ook als landarbeider. ’s Avonds ging hij lopend naar de kweekschool en studeerde onderweg de lessen in. In de winter lukte dat niet, dan was het te donker. Maar hij had een ongelooflijk goed geheugen en een sterke fysieke gesteldheid.

koeien-bij-swichumIn Swichum staat de Nicolaaskerk uit de 13e eeuw. De kerk steekt wat minuscuul af bij de fors uitgevallen Nederlands Hervormde dorpskerk van Wirdum. De kleine gereformeerde kerk waar mijn Pake kerkte blijkt inmiddels onderdak te bieden aan auto’s, oftewel heilige koeien.

Ondertussen komt er grondmist opzetten. Dat geeft het land tegen de ondergaande zon een mystieke sfeer. Ik spreek enkele koeien toe en maak een paar foto’s.

Zonsondergang boven de Waddenzee

Waar is de huidige foto boven dit blog genomen?

De afgelopen week werkte in weer een paar dagen in Harlingen.

Harlingen zonsondergang panorama 2Ik krijg er gratis de zee bij. En ik bedenk dat ik best in één van de appartementen bij station Harlingen Haven zou willen wonen. Er staan er nog steeds een paar te koop voor een prijs waar je in de binnenstad van Amsterdam 60 vierkante meter in een smalle straat koopt.

Er werd enkele dagen geleden ook nog gemeld dat het noorderlicht zichtbaar was geweest aan de Friese waddenkust. Dat begon er op het moment dat ik deze foto nam wel een beetje op te lijken.

cropped-friesland.jpgHeb ik tijd over tussen de afspraken, dan fiets ik graag een rondje door het weidse Friese land. Hoewel ik er nooit gewoond heb ik Fryslan wel mijn Heitelan: het land van mijn ouders. Dat blijft in de genen zitten. En dat een deel van de gesprekken in het Fries is vind ik ook hélemaal niet erg!

Harlingen zonsondergangVraag je mij waar ik het liefste zou willen wonen, dan is dat de weidsheid van het noorden van Friesland of Groningen. Maar er zitten zeker voor 65-plussers ook nadelen aan het wonen in die ruimte. Het land loopt leeg en de voorzieningen worden schaarser. En we hebben geen auto en geen rijbewijs. Dus het blijkt wat ons betreft bij dagdromen en af en toe een vakantie. Of een paar dagen werken, natuurlijk.

Maan boven Friesland

Maan bij Wijnaldum 4Ik werkte weer drie dagen in Friesland.

Omdat het mooi herfstweer is kon ik mezelf ’s avonds trakteren op een fietsrondje.

Geleidelijk ging de zon onder en achter me kwam de maan op. Eerst als een grote gele bol en naarmate hij verder boven de horizon kwam werd hij wat kleiner.

Maar het bleef een mooi gezicht. Dankzij de erg heldere lucht werd het Friese platteland behoorlijk verlicht. Soms had ik bijna de verlichting van mijn fiets niet nodig.

Op de foto het landschap ten oosten van Wijnaldum.

Pietersbierum

Pieterburum TsjerkhofpaedDe mensen vragen mij af en toe: “Henk, kom jij wel eens in Pietersbierum?”

Dat zal ik jullie zeggen. In Pietersbierum kom ik regelmatig. Dat komt omdat ik nogal eens in de omgeving van Pietersbierum aan het werk ben. Eén van mijn fietsen staat zelfs in de buurt geparkeerd.

Op deze dag had ik tot 17 uur besprekingen en daarna moest ik om 20 uur een huisbezoek afleggen. Tussendoor had ik besloten om de tijd te gaan Pietersburum tsjerkedoden. Eén van de manieren waarop je de tijd kunt doden is: een eindje gaan fietsen.

Ik fietste onderlangs de dijk van de Waddenzee. Meestal snap je niet waarom die dijk zo hoog is. Het water van de Waddenzee stelt niet zoveel voor. Maar soms kan het hier behoorlijk spoken. Vandaag is dat echter allerminst het geval: de wind waait de zee zelfs weg van het land. Nog even en ik zou droogvoets naar Terschelling over kunnen steken.

Rond Pietersbierum bevinden zich imposante kop-hals-rompboerderijen. Het lijkt allemaal ontzettend rijk. Maar de schijn bedriegt. De meeste boeren moeten alle zeilen bijzetten om financieel niet in de problemen te raken. Er staan heel wat boerderijen te koop. En alleen al het repareren van een groot dak van zo’n boerderij kost soms al meer dan het aankoopbedrag van het pand zelf.

Pietersburum WalburgastrjitteBij de kerk van Pietersbierum staat een aardig huis te koop voor ongeveer 60.000 euro. Af en toe wil ik naar Friesland verhuizen en dit lijkt me een leuk optrekje. Maar ja, dan denk je dat je dicht bij de kerk woont, zijn er geen kerkdiensten meer. De kerk is nu eigendom van een kunstenaar. Ook een winkel of een café zijn hier niet te vinden. En vanaf morgen heeft het dorp zelfs geen brievenbus meer. De brievenbussen worden volgens TNT-post op centrale plekken opgesteld. Kennelijk heeft het dorp geen centrale plek. Dan maar een postduif aanschaffen.

Pietersbierum is genoemd naar de Heilige Petrus. De kerk werd gebouwd in de 19e eeuw, maar in de kerk bevinden zich zeer oude grafzerken (uit de Middeleeuwen). Het schijnt dat hier al in de 8e eeuw mensen woonden. Het dorp is gebouwd op een terp. Als ze daar nog een keer gaan graven vinden ze vast heel veel oude voorwerpen.

Pietersburum muziek op het grasveldAan de oostzijde van het dorp staat een mooi herenhuis. In de tuin hebben zich drie muzikanten opgesteld. Als je goed naar ze luistert zich er toch nog muziek in Pietersbierum. Mét of zonder brievenbus…

Daar komt weer een bui!

Daar komt weer een bui (2)Het voordeel van het weidse Friese land is dat je een bui aan kunt zien komen.

Het afgelopen weekend fietsten we voortdurend ‘tussen de buien door’. We probeerden te berekenen waar het ongeveer zou gaan regenen en waar het droog zou blijven. Omdat het weliswaar heftige, maar ook zeer plaatselijke buien waren, wisten we veel nattigheid te vermijden.

Hier is in de omgeving van Beers een bui in aantocht. Tegen de tijd dat het nat werd waren we in Leeuwarden.