De K is van Konstanz

Konstanz onveranderd, zit nog altijd in mijn hoofd. Dat waren de waterstanden, voorafgaand aan het nieuws van half één op de radio. Dat Konstanz zo vaak onveranderd bleef ligt aan de enorme wateroppervlakte van de Bodensee: een dag regen doet het waterpeil nauwelijks stijgen. 

De vakantie in Konstanz is gekoppeld aan het herstel van een fietsongeluk. Ik had nog maar een paar weken eerder mijn krukken aan de wilgen gehangen. Het was spannend: kan mijn fietsbeen de vuurproef doorstaan?

We hadden ook om die reden gekozen voor een vlak fietsgebied. De Bodensee is een meer van 63 km lang met als grootste breedte 14 km. Waar je ook fietst, iedere keer weer heb je zicht op de Alpen. Alleen ’s morgens vroeg soms niet, vanwege de nevel. Uiteindelijk zijn we het hele meer rondgefietst. Een voordeel is het uitstekende OV in combinatie met veel veerverbindingen over het meer.

Konstanz is een mooie stad, met zo’n 80.000 inwoners en af en toe een poes. Het is ook de zetel van één van de ‘best presterende’ universiteiten in Duitsland. Het jeugdige elan straalt uit in de stad, waardoor je er veel ijsjes kunt eten.

Buiten het historische centrum zijn rond de eeuwwisseling van de vorige eeuw (net als in Jena) prachtige wijken gebouwd, met tal van neoclassicistische huizen en veel parken.

In onze ervaring is Konstanz een prachtige uitvalsbasis voor een gevarieerde fietsvakantie. Ben je het fietsen zat, dan kun je prima een eindje met de trein rijden en aan de Zwitserse kant met een tandraadbaan tot op grote hoogte een berg beklimmen.

Vanuit Konstanz stroomt de Rijn (die hier Seerhein heet) verder in westelijke richting om bij Schaffhausen een grote duik naar beneden te maken.

Vijfhonderd meter van ons vakantieadres lag de grens met Zwitserland. Ging je die grens over, dan betaalde je meteen een tientje voor Kaffee mit Apfelkuchen. 

Vakantie 2011

De vakantie van 2011 was aanzienlijk vertraagd. Pas in de herfst gingen we op reis. In de voorafgaande winter was ik door een wegpiraat gelanceerd. De Mercedes en mijn been hadden aanzienlijke schade opgelopen.

Omdat een herenfiets nog niet te bestijgen viel had ik een damesfiets met lage instap gekocht. Die namen we mee naar Konstanz aan de Bodensee. Ons vakantiehuis had zicht op de hier diepblauwe Rijn. 

Ondanks nog steeds fysieke beperkingen werd er best veel gefietst in een erg mooie omgeving. Regelmatig staken we de Bodensee over met één van de vele veerponten om weer een nieuw stukje landschap tot ons te nemen. En steeds weer zagen we vanaf het water de hoge bergtoppen van de Alpen.

Uiteindelijk hebben we op deze manier in stukjes de hele Bodensee rondgefietst, door drie landen: Zwitserland, Oostenrijk en Duitsland.

Fietsfoto (4)

Bregenz kabel (18)In 2011 fietsten we een rondje Bodensee.

Doordat we nogal afweken van de route bleek het rondje uiteindelijk 1100 fietskilometers te omvatten.

Meestal gaan we in het voorjaar met vakantie, maar deze vakantie was uitgesteld. In februari had ik mijn been gebroken. Dat been zat vol ijzer en de orthopeed vond het niet verstandig als ik zou fietsen. Zo zit mijn wereld echter niet in elkaar. Ik fietste al volop, alleen een echte fietsvakantie over bergen en door dalen leek ons wat ongepast.

Uiteindelijk werd het september. Het was nog wat passen en meten, maar we zijn een heel eind gekomen.

Hier worden onze fietsen schoongespoeld vanwege de niet altijd verharde fietsroutes rond de Bodensee. Soms moesten we een tijdje door de blubber baggeren.