Even de grens over (slot)

Ik wist het niet, maar vanuit Nijmegen loopt een snelfietsroute naar Arnhem. Ideaal voor speed-pedelecs. Maar die zijn er vanavond niet. Ik ben alleen met mijn ruisende Batavus. 
Rheden-Doesburg-Doetinchem-Elten-Nijmegen-Arnhem-Rheden

Die snelfietsroute gaat buiten Elst om, zodat ik niet in aanvaring kom met de fabriek van Heinz-Ketchup. Eigenlijk heeft deze fietsroute een surrealistisch karakter. Dat wordt nog eens versterkt doordat het gaat regenen. Dat is in strijd met de weersverwachting, maar dat is ook slechts een verwachting, maar geen voorspelling.

Spoorbrug in Nijmegen over de Waal

Het zeer brede fietspad voert door grootschalig omgeploegd landschap, er staan weinig bomen en bijna geen huizen. Het is af en toe alsof je door een onbewoond landschap fietst als enig overgebleven fietser nadat de 5G alle gevaccineerden heeft getroffen.

Hoewel volgens de planologie Arnhem en Nijmegen aan elkaar groeien is hier nog een stuk van zo’n 10 kilometer open land. Dan fiets ik de uitgestreke buitenwijken van Arnhem binnen. Het zijn vooral bloemkoolwijken uit de jaren ’70. Ook hier weer een wonderlijke ervaring. Dwars door die wijken loopt een oude en kronkelende dijk. Alsof je in vroeger tijden fietst, met zicht op een eindeloos aantal kris-kras verlopende rijen pannendaken.

En de regen blijft maar neerstromen en mijn voeten worden nat. Mijn poncho doet het goed tijdens korte buien (als het niet waait), maar op den duur helpt dat allemaal niet meer. Niet alleen mijn voeten zijn nu nat.

De Rijn bij Arnhem vanaf de verkeersbrug

Ik kan de laatste 25 km met de trein doen, maar dat is mijn eer te na. Aan de oostkant van Arnhem fiets ik over een hoge brug die over de Rijn voert, met rechts de afsplitsing van de IJssel. Ook hier ben ik de enige fietser. Zo langzamerhand vraag ik me toch af of ik geen bericht heb gemist dat fietsen na 18 uur verboden is.

En later op de avond is het weer helemaal droog (zicht vanaf de woonboot)

Ik heb geen zin om nóg een keer over de oude Rijksstraatweg door Velp en Rheden te fietsen. Dus neem ik allerlei zijpaden, zoveel mogelijk in de buurt van de spoorlijn. Ondertussen wordt het toch weer droog. Veel naaktslakken kiezen het hazenpad en steken de weg over. Een deel overleeft dat niet. Wat is er toch véél ellende op de wereld.

Om half negen meld ik mij weer aan bij het gastenverblijf op de woonboot in De Steeg. Hoewel ik al nat ben geworden van de regen adviseert Tineke mij toch om een douche te nemen. Ik begrijp dat niet. Als je nat bent moet je alleen jezelf maar afdrogen. Maar ik ben volgzaam en neem een douche.

De Batavus Dinsdag heeft er op deze laatste vrijdag van de vakantie bijna 120 fietskilometers bij opgeteld.