Bollenveld in Delft

Binnenkort wordt hier gebouwd.

Maar dit voorjaar levert een tijdelijk bollenveld een mooi zicht op Delft op.

Bollenveld bij station Delft met zicht op de toren van de Oude Kerk

Op de foto de Phoenixstraat, een rommeltje aan nieuwbouw uit vooral de jaren ’60 en ’70.

Daarachter de toren van de Oude Kerk, midden in het historische en beschermde stadscentrum van de stad Delft.

De foto kan alleen nog dit jaar genomen worden. Volgend jaar is het hier één en al beton...
Advertenties

Toren Nieuwe Kerk

Kleinzoon J. kreeg van zijn opa als kado: het beklimmen van de toren van de Nieuwe Kerk in Delft. Zaterdagmiddag was het zo ver.

In financieel opzicht was het geen handige transactie. Hij kreeg dit kado voor zijn 12e verjaardag. Laat nu net de leeftijdsgrens voor de prijzen van de kaartjes op 12 jaar gesteld zijn. Jonger was goedkoper geweest. We hebben het nog geprobeerd om er als tractatie onderuit te komen, want er stond ‘studenten 12-25 jaar’. En volgens J. is hij nog geen student.

Maar niet getreurd. Het was voor een verjaardag en ik kan het betalen. Na deze gedachten aan de voet van de toren beklommen we de op één na hoogste kerktoren van Nederland. De rugtas moest af & ingeleverd worden, want met rugtas kun je elkaar op de smalle trappen niet passeren.

Nu moet ik zeggen dat het ook zonder rugtas nog ingewikkeld was. De toren is misschien berekend op twee slanke francaises of chinezen, maar niet op overgewichtige Nederlanders en Duitsers. En uitwijkmogelijkheden zijn er nauwelijks. Bovendien raakte er iemand halverwege in paniek. Deze persoon moest door een gids naar beneden begeleid worden.

Maar wij vermaakten ons prima. Na een kwartier hadden we de 376 treden genomen. Dat mag alleen als je in goede conditie bent. Kennelijk verkeren opa en kleinzoon in goede conditie. Overigens stootte opa enkele malen zijn hoofd tegen een balk. Daar heeft ook wel eens iemand een hersenschudding door opgelopen. Maar bij opa viel de schade op een bult na nog wel mee.

Boven (op 85 meter hoogte, exclusief spits) hadden we een prachtig uitzicht op de stad Delft, maar ook over de wijde omgeving. Rotterdam, Den Haag, Zoetermeer en het hele Europoortgebied lagen aan onze voeten.

De afdaling vond ook plaats met enige stremmingen. Voor ons kwamen twee mensen klem te zitten, ze konden elkaar niet passeren. Ik stel voor dat er naast een conditietest ook nog een BMI wordt vastgesteld van iedere klimmer.

Beneden hebben we in een bruin café iets gedronken en een broodje kroket genuttigd. Een grote Duitse herder voegde zich bij ons gezelschap. Hij had ook wel zin in een kroket. Daarna hebben we nog de Oude Kerk bestudeerd en zijn we even in de stadsmolen geweest. Het was dus best een cultureel verjaardagskado...

Kranig (1)

We wonen in een omgeving die permanent verandert. Het is bijna wekelijks een verrassing hoe de fietspaden lopen. Mensen die met een tomtom rijden rijden zichzelf op wonderlijke plekken in doodlopende straten vast of ze rijden een bouwput in.

Het heeft allemaal te maken met de Spoorzone van Delft. De spoorlijn ondergronds en de grond boven de spoorlijn moest vanwege een enorm tekort aan bouwruimte maximaal benut worden. Overal wordt geheid en geboord. Straks gaat er nog een heipaal dwars door het dak van de nieuwe spoortunnel…

Aan de voorzijde van ons huis worden de oevers van de Schie opnieuw ingericht. Aan de zijkant van onze flat wordt een nieuw appartementencomplex gebouwd.

Maar achter ons huis vindt in een strook van ongeveer twee kilometer nieuwbouw en vooral hoogbouw plaats. Er is ruimte voor 1500 woningen. Op de foto zie je een aantal kranen vanaf ons dakterras. Maar elders binnen de bebouwde kom staat nog een veelvoud aan nieuwbouw op stapel.

Dat wordt straks vechten tegen enorme  windvlagen die dwars door de smalle doorgangen tussen de hoogbouw hun weg moeten vinden.

Maar NS heeft gelijk (Journaal, 3 april 2019) : rond de stations is bouwruimte boven het spoor een zeer gewilde locatie. Vanwege de schaarste aan grond en de goede bereikbaarheid een prima plek.

Toren Oude Kerk

"Er zijn meer meisjes dan kerktorens in Nederland" zei de vader van een klasgenoot toen zijn verkering uit was geraakt. Dat was een schrale troost. Deze keer geen meisje, maar één van die schaarse kerktorens op de foto.

Het is de toren van de Oude Kerk in Delft. Ik heb die toren wel vaker op de foto gezet, maar niet bij donker.

De ruim 75 meter hoge toren helt vervaarlijk over naar het westen. Maar dat ontdekten de bouwers al tijdens de bouw. Dus toen hebben ze de overhelling naar boven toe gecorrigeerd. Maar daarmee heeft deze toren dus wel een forse bouwkundige scoliose opgelopen.  De oorzaak is dat de toren deels in het water van de Oude Delft werd gebouwd. Dat was niet handig en het was dan ook de oorzaak van de verzakking van de toren.

De toren werd gebouwd tussen 1325 en 1350. Er hangt één van de grootste klokken van Nederland in: de Trinitatisklok weegt maar liefst 9000 kilo. Heb je een zwakke rug, moet je ook nog eens zo’n zware klok tillen.

Vanwege de zwaarte van de klok wordt hij hoogstzelden geluid. Men is namelijk bang voor schade aan de toren als deze klok geluid wordt.

Maria van Jessekerk

Delft telt zo'n dertig kerkgebouwen. Twee gebouwen zijn zelfs landelijk bekend: de Oude Kerk en de Nieuwe Kerk (waar de Oranje's worden begraven).

Maar het mooiste interieur is wat mij betreft te vinden in de Maria van Jessekerk. De kerk is rond 1880 gebouwd volgens een ontwerp van een leerling van Pierre Cuypers: Everhard Margry. 

Aan de buitenkant vind ik de kerk niet zo bijzonder, al zijn er opmerkelijke details te vinden. Zo zijn de beide torens verschillend. De ene toren werd geïnspireerd door de toren van de Oude Kerk, de andere toren door die van de Nieuwe Kerk.

Maar de binnenkant, met vele prachtige schilderingen en glas-in-loodramen is echt bijzonder. Daarbij komt ook nog de mooie lichtinval, vooral als de zon schijnt. In de kerk staat een imponerend Maarschalkerweerd-orgel. 

De kerk is een echte binnenstadskerk. Er zijn vele jaren geweest dat het kerkbezoek tanende was, maar toch trekt deze kerk ook weer tal van gasten die op zoek zijn naar verstilling, naar bezinning, of die gewoon een stukje muziek willen beluisteren.

Voor de liefhebbers van kerkelijke architectuur is er een filmpje beschikbaar. Zie: 

Woonplaatsen (9)

Na Waardhuizen, Onnen, Borneo, Gorkum, Wormer, Amsterdam, Den Helder en Alkmaar was het tijd voor nóg een verhuizing. Twee jaar geleden verhuisden we naar Delft.

Ondertussen was ook de vraag waar mijn ouders waren gebleven. Want ik verliet het ouderlijk huis in Wormer om mij metterwoon in Amsterdam te vestigen, zoals dat in ambtelijke taal heet. Ondertussen zaten mijn ouders ook niet stil. Ze verhuisden naar Sliedrecht en daarna naar Maassluis. Mijn moeder vond altijd ‘dat we zo ver weg woonden’,  maar nu had ze tevreden kunnen zijn. Alleen heeft ze die laatste verhuizing niet meer mee gemaakt.

Delft had niet mijn voorkeur. Ik houd van ruimte en rust, van Groningen en Friesland vooral. Die rust is hier ver te zoeken en bijna niemand spreekt hier Fries.

Maar we vonden een mooi plekje, een lot uit de loterij volgens sommige Delftenaren. Een ruim appartement met een eigen werkkamer op de begane grond en een parkeergarage zonder dat we een auto hebben. We wonen aan het water en aan een fietsroute. Ondanks de Randstedelijke drukte is het hier goed toeven.

Voor mijn werk maakt de woonplaats niet zoveel meer uit. Ik heb geen vaste baan meer, en als ZZP’er heb ik opdrachten door het hele land. De NS doet ondertussen weer goede zaken…

Of we nóg een keer gaan verhuizen? We dachten ook dat het huis in Alkmaar ons laatste huis zou zijn, maar daar zijn we ook niet blijven hangen. Voordeel van het huis in Delft is dat het meer levensloopbestendig is. En omdat mijn werkkamer voorzien is van douche en sanitair kan ik zelfs nog op mezelf gaan wonen....

Ontsteigerd

Een jaar lang was de toren van de Oude Kerk in Delft onzichtbaar. Hij werd van top tot teen (er werd bij de tenen begonnen) gerestaureerd. Nu ziet hij er weer prachtig uit.

De toren staat enorm scheef. Dat merkte men al tijdens de bouw. De fundering was onvoldoende, de fundamenten liggen in een gedempt deel van de Schie. Dat was niet zo handig. Omdat men bijtijds het euvel ontdekte werd er een bouwkundige correctie toegepast. Dat verklaart de knik in de toren.

Het stadsbestuur van Delft was niet zo blij met deze toren. Daar konden ongelukken van komen. Het onderhoud was ook nogal duur. In de 19e eeuw was men van plan om de toren af te breken. Maar er brak een volksoproer uit en de toren is behouden gebleven.

De toren werd tussen 1325 en 1350 gebouwd in de zogenaamde Vlaamse stijl. In Vlaanderen zie je tal van vergelijkbare torens, zoals in Poperinge. De toren van de Oude Kerk in 75 meter hoog.

Op de voorgrond links de toren van de Lutherse Kerk. Lutherse kerken zijn te herkennen aan de zwaan op de toren.