Lichtjesavond Delft

Tsja, die gekleurde toren van de Nieuwe Kerk (vandaag in de kop van dit blog): waar slaat dát nu weer op?

Het was Lichtjesavond in Delft. Dan wordt er een aantal gebouwen in het licht gezet. Zoals inderdaad de toren van de Nieuwe Kerk. Links vaag zichtbaar ook nog de toren van de Oude Kerk. 

Gids in de Nieuwe Kerk: “Here they have buried the oranges.” Bezoeker vraagt zich af waarom ze in Nederland sinasappels begraven.

De foto nam ik vanaf ons dakterras op een sluitertijd van zes seconden.

Advertenties

Rondvaart

Donderdag was er familie op bezoek. Heerlijk bijgepraat en Friese jeugdherinneringen opgehaald.

En natuurlijk ook Delft laten zien. De laatste keer in Alkmaar maakten we een stadswandeling en een rondvaart. En ook nu kozen ze voor een wandeling met rondvaart. Zoek de verschillen…

Een voordeel van de herfst is dat de bomen kaal worden en je dus de gevels beter kunt zien vanaf het water. Wat er onder water te zien was konden we alleen maar voelen. Twee keer raakte de rondvaartboot vast op een verdronken fiets.

Delft had vroeger tientallen brouwerijen en dertien kloosters. En mensen die creatief met belastingen om gingen. Zo heeft één van de huizen geen voordeur. Hij ging altijd achterom en hoefde daarom weinig belasting te betalen. Er is ook maar één ouder huis met een balkon aan de voorzijde. Dat is een huis in Jugendstil. Vóór die tijd stonken de grachten soms zó erg dat niemand aan de voorzijde wilde zitten. En meer van dat soort anekdotes krijg je te horen als je met fluistermotor door het water glijdt.

Een studenten-schippers kunnen tussendoor nog allerlei verhalen vertellen over het studentenleven, waarin het bier nog altijd een aanzienlijke rol schijnt te spelen. Een kwart van de inwoners van Delft is student, en de Studentenpartij heeft vier zetels in de gemeenteraad. Volgens de schipper telt één van de studentenhuizen telt 29 kamers, maar slechts één badkamer. Maar er is wel een eigen biertap.

Op de foto een paar plaatjes van een rondvaart door Delft.

Achterkant

De mensen vragen mij wel eens: "Henk, hebben jullie ook een achterkant?" Dat komt natuurlijk omdat we alleen onze voorkant op de foto zetten.  Dat was één van de redenen waarom we dit huis kochten. Het zicht op de oude stad van Delft.

We wonen op de hoek en langs ons huis loopt de Laan van Van der Gaag. Mensen die thuis zijn in de spoorgeschiedenis weten dan precies waar het om gaat. Op deze plek wilden grondeigenaren hun grond niet verkopen aan de HSM, waarop deze spoorwegmaatschappij besloot om de lijn in een bocht om het land te laten lopen: de Crommeli(j)n (die parallel loopt aan de Laan van Van der Gaag). Dus dit is een buurt met spoorgeschiedenis.

Aan het einde van de Laan van Van der Gaag liep tot drie jaar geleden de spoorlijn. Die is nu over een lengte van 2300 meter ondergronds gegaan: de spoortunnel van Delft. De vrijkomende ruimte wordt o.a. gebruikt voor de aanleg van een stadspark en ruim 1500 woningen.

En daar is nu weer discussie over. Vanwege de krapte aan bouwruimte wil de gemeente Delft de lucht in. Langs de rand van de binnenstad lage woningbouw, maar in onze wijk tot 15 verdiepingen hoog. De huizen aan de rand van onze wijk komen dan in de schaduw van de hoogbouw te liggen.

Werkzaamheden

Er wordt hard gewerkt aan de weg voor ons huis. De Hooikade en het Zuideinde worden omgebouwd tot fietsstraat.

Dat levert tijdelijk ongemak op. Vandaag drongen er vooral asfaltdampen de kamer binnen. Die vermengden zich met pannenkoekendampen, want Tineke was pannenkoeken aan het bakken voor een week van activiteiten voor kinderen (Joy 4 Kids). 

We wilden de pannenkoeken naar de kinderen brengen toen bleek dat we met de fiets ons huis niet meer konden verlaten. We zaten opgesloten…

Delft van boven

Nog méér Delft.

Vanuit ons huis kijken we uit op de op één na hoogste kerktoren van Nederland: de toren van de Nieuwe Kerk (foto genomen vanuit onze woonkamer). Hij is bijna 109 meter hoog. Een klok hebben we in huis niet meer nodig. Op de torenklok kan ik zien hoe laat het is.

De toren van de Oude Kerk was in de Middeleeuwen veruit het hoogste gebouw in de wijde omgeving. De toren werd rond 1325 gebouwd. Helaas lag de fundering in een gedempte sloot. Daardoor begon de toren al tijdens de bouw te verzakken. Om verdere verzakking tegen te gaan werd de verzakking tijdens de bouw van de hogere verdiepingen gecorrigeerd. Daardoor zit er in de toren een eigenaardige knik. Deze toren is 75 meter hoog. Dat is dus ook niet onaanzienlijk.

Onlangs beklommen wij de toren van de Nieuwe Kerk. Mensen met een te grote omvang of met claustrofobie kan ik deze klim niet aanraden. Het is een smalle en zeer kronkelende torentrap, zonder veel gelegenheid om even ergens uit te blazen. Ga je in een groep mensen naar boven, dan moet je dus filelopen naar boven.

We bereikten de bovenste verdieping (op 85 meter hoogte niet) omdat het jongere deel van het gezelschap niet voldoende conditie bleek te hebben. Maar ook op een lagere verdieping word je beloond met een mooi uitzicht over Orange City Delft. 

Delft is van oorsprong een veenkolonie. Een soort Stadskanaal, maar dan in de Randstad. Parallel aan de oorspronkelijke hoofdvaart (de Schie) werden andere kanalen gegraven en dwars op die kanalen ontstonden weer andere veenvaarten. Doordat er steeds meer bebouwing kwam ontstond er een stad. Die structuur is in de plattegrond van Delft nog goed te zien. Geen rond lopende grachten,  maar een rechthoekige structuur.

Op de foto een parallelvaart in de richting van Rijswijk. Het hoge gebouw op de achtergrond is het nieuwe gebouw van het European Patent Office in Rijswijk. Het is een enorm kantoorgebouw van 107 meter hoog. Gelukkig is de toren van de Nieuwe Kerk nog nét iets hoger…

Schiekanaal

Even wat pauze in de schrijfactiviteiten. Vandaag gewoon maar een plaatje richting de plek waar we deze maand een jaar geleden kwamen te wonen…

Een foto vanaf de plek die door Johannes Vermeer geschilderd werd: Zicht op Delft. Maar nu met de plek waar hij zat te schilderen (achter het plezierjacht met de Nederlandse vlag).

De Delfshavense Poort en de Schiedamse Poort zijn als gevolg van de tand des tijds gesneuveld, maar het kunstgebit in de vorm van een reeks gestapelde stenen met uitzicht in de richting van Rotterdam is er nog wel.