Lege ziekenhuisbedden en arsenica

De man was één van de eersten in Nederland die twee keer corona had gehad.  Maar ze geloofden hem niet.

De eerste keer was het helemaal mis gegaan. Toen hij de huisarts belde vanwege zijn klachten kon hij daar niet terecht. De huisarts zou naar hem toe komen. Maar hij was er zó erg aan toe dat hij per direct naar de huisarts wilde. Dat kon niet.

Nu is er – zo heb ik begrepen – een bepaald protocol voor corona-gerelateerde klachten. Het is niet de bedoeling dat je de wachtkamer en alle medewerkers meteen ook maar besmet. Maar dat wilde de meneer niet horen. Om het met één van de lezers van dit blog te zeggen: “Kennelijk had de meneer geen coronatest nodig, maar een IQ-test”.

De situatie was die dag zó ernstig geworden dat de man bewusteloos was geraakt. Maar gelukkig was daar net toevallig op dat moment een vriendin die net toevallig zijn huissleutel had binnen gekomen en zij had 112 gebeld. 112 kon niet meteen komen want alle bedden in het ziekenhuis waren bezet en ze waren door heel Nederland patiënten aan het bezorgen.

Maar net toevallig kende deze vriendin een bekend longarts en die had naar het ziekenhuis gebeld en dankzij de opgevoerde druk van de kant van deze longarts was de man alsnog opgenomen in het plaatselijke ziekenhuis.

Tot zijn verbazing lag het ziekenhuis helemaal niet vol. Op zijn afdeling van twaalf bedden waren maar vier bedden bezet. En de beide genabuurde afdelingen stonden allebei leeg. Hoezo: vol ziekenhuis? Door deze ervaringen was hem duidelijk geworden dat er helemaal geen groot probleem was met corona.

Een paar maanden later kreeg de man weer corona. De huisarts geloofde hem niet. Corona kreeg je maar één keer. Wéér kon hij niet terecht bij de huisarts. Ik dacht: dan moet hij maar zijn vriendin bellen, die kent net toevallig een landelijk bekend longarts. Dat helpt misschien.

Gelukkig had de meneer inmiddels via internet zelftesten gekocht. En ja hoor, de meter sloeg rood uit. Het bewijs was geleverd: hij had dus écht corona. Ik wilde nog vragen of het geen zwangerschapstest was. Maar het leek me niet zo’n aardige vraag. De man wilde immers vertellen over zijn ernstige psychische nood.

Dankzij een andere huisdokter bleek de ernst van zijn toestand. Hij moest naar het ziekenhuis. Thuis blijven met corona is immers geen pretje. En dat al zeker niet als je vriendin niet elke dag langs komt voor een knuffel en een biefstukje. Hij kon echter niet weer in het plaatselijke krankenhuis terecht maar werd met gillende sirenes aangetekend naar Leeuwarden verzonden. Daar kreeg hij zelfs een VIP-behandeling, want hij bleek net toevallig de enige op de afdeling te zijn. De rest van de afdeling stond leeg. Het bekende verschijnsel bij corona: lege ziekenhuisbedden en veel tamtam op de televisie.

De dokters in Leeuwarden zeiden dat het kantje boord was geweest. Later had hij gebeld naar de vriendin om te weten te komen of er misschien plek was in zijn woonplaats. De vriendin was het ziekenhuis binnen gelopen. Ze zag voornamelijk lege bedden. Maar hij kon niet terug, want het ziekenhuis lag vol. Volgens hem werd de zorgverzekering een poot uitgedraaid. Allemaal volle bedden met coronapatiënten declareren terwijl er niemand in ligt.

Inmiddels was de man hersteld. Viel heel erg mee. Al hadden de dokters het in het ziekenhuis gehad over kantjeboord, het was gewoon een griepje. ‘Maar voor een gewoon griepje hoef je toch niet naar het ziekenhuis?’ wilde ik weten. ‘Nee, dat hoeft ook niet’ zei de man, ‘ze nemen je gewoon op als je een gewoon griepje hebt om nog maar een paar bedden te kunnen vullen. Dan ben je gewoon het decor van het ziekenhuis.’ ‘Maar u was toch bewusteloos?’ zei ik. ‘Weet jij het, weet ik het?’ zei de man, ‘ik ben geen dokter, ik weet niet wat er aan de hand was’.

‘Weet u’ zei de man, ‘ze zeggen dat je lang ziek blijft van corona, maar een week later zal ik alweer op de fiets. Zo fris als een hoentje. Niks aan het handje. Maar nu wil ik een volkstuin, maar alles zit vol.

Gelukkig zijn ze hier nu de zeventig plussers aan het prikken. Dus die zijn er over drie jaar niet meer. Dat Astra Zenica is eigenlijk Arsenica. Dus plek zat. Ik moet alleen even geduld hebben, dan heb ik alle ruimte.'