In de bonen

Deze week ben ik nogal eens in de bonen.

Waar komt trouwens dat gezegde vandaan?
Vroeger dacht men dat de bloemen van (grote) bonen tijdens de bloei een bedwelmende geur verspreidden. Als je dan in de buurt van die bloeiende bonen in slaap viel, dan kon je zelfs krankzinnig worden.
Een variant is: “Hij was in de bonen en pakte erwten.”

Voor mezelf vind ik die bonen nog wel meevallen (anderen kunnen daar natuurlijk anders over denken). Het enige dat niet goed gaat is het onthouden van namen. Pincodes en telefoonnummers ook niet, maar dat is redelijk universeel.

Gisteren maakte ik het wél erg bont. Ik liep naar boven om een T-shirt te zoeken, maar ik had het al aangetrokken. Ik vergat uit te checken bij de bus (nooit eerder gebeurd). Ik was mijn fiets kwijt, geen idee meer waar ik hem neer had gezet. Op mijn werk kon ik met geen mogelijkheid het wachtwoord voor de computer meer bedenken. En ik raakte mijn sleutels kwijt, die bleken in een toilet te liggen. Gelukkig niet in de pot…

Ik kan natuurlijk een paar neurologische onderzoeken op mezelf loslaten, maar ik vermoed dat er niets te vinden is. Misschien moet ik even het tempo wat aanpassen…

Advertenties