Verwarrend dekbed

De meeste mensen schijnen tegenwoordig onder een dekbed te slapen. Ik heb daar geen bezwaar tegen. Dat moeten die mensen helemaal zelf weten.

Als het dekbed eenmaal ligt, ligt het meestal goed, zo is mijn ervaring. Maar om een dekbed netjes in de hoes te krijgen vind ik best ingewikkeld. Misschien krijgt voormalig burgemeester Onno Hoes dat beter voor elkaar, maar ik mis het overzicht. Een eenpersoonsdekbed is nog te doen, maar bij een tweepersoonsdekbed raak ik echt de weg kwijt.

Tineke niet. Zij weet precies wat er moet gebeuren. Ze valt dat dekbed gewoon aan en nadat de stofwolken weer zijn nedergedaald ligt het allemaal prima. Tegenwoordig is ze uitgeschakeld vanwege een gebroken schouder, daarna een ontstoken vinger en nu weer een gescheurde pees.

Als ik een dekbed tot de orde moet roepen gebeuren er echter vreemde dingen. Zo was ik vorige week verdwenen in de hoes van het dekbed. Ik moest het dek netjes in de hoek zien te krijgen, dus dook ik onder in de hoes en kwam er niet meer uit. Dat deed mij denken aan een oude kinderangst als ik vast kwam te zitten onder de dekens die ingeklemd lagen onder de matras.

Ook was het dekbed een keer verkeerd om gelegd, met de opening bij het kussen. Ik was daarna in het donker in de hoes gestapt. Toen ik de eerste nachtelijke WC-ronde zou gaan maken begreep ik niet meer hoe het in het donker allemaal ook alweer zat met zo’n ingewikkeld bed. Ik had bijna nog het bed bewaterd omdat ik teveel tijd aan het onderzoek van het dekbed moest besteden. Je zal maar oud en dement zijn, dan wordt het een nachtelijke oorlog waarbij zelfs Duitsers verjaagd moeten worden.

Tineke heeft overal het overzicht over. Ze heeft geweldige executieve functies, behalve buiten de bebouwde kom. Dan gaat ze van A naar B via C en D terwijl er gewoon een weg van A naar B loopt.

Zo weet Tineke dat het dek bestaat uit zes vakken en zeven vakken. Dat zijn samen 42 vakken met Texelse schapenwol. Die wol moet een beetje gelijkmatig binnen de compartimenten verdeeld worden, anders schijnt het allemaal niet te kloppen en gaan de schapen mekkeren.

Volgens Tineke moeten er zes vakken in de lengte en zeven in de breedte. Kijk, dat snap ik dus niet. Voor mij is de lengte de lange kant en de breedte de korte kant. Zo heb ik het van juffrouw Blom in de vierde klas geleerd. Maar Tineke heeft nooit les gehad van juffrouw Blom. Ze denkt kennelijk dat de breedte langer is dan de lengte.

De meeste problemen in de samenleving ontstaan doordat mensen elkaars taal niet verstaan. Zo ontstaat er dus ook een huiselijke spraakverwarring die leidt tot een verwarrend dekbed.