Anna Paulownapolder (3)

We hadden met vier inmiddels bejaarde collega's een reünie aan de Meerweg in Anna Paulowna. 
Meerweg ten oosten van Breezand

De Meerweg is een kaarsrechte weg door de Anna Paulownapolder. Her en der in het land zie je hier nog de restanten van een vroegere zwin, een diep het land inlopende geul die inmiddels is droog gevallen. Wat houd ik van dit weidse land. Er ligt wel een dijk omheen, maar je proeft als het ware nog de zee.

Aan het eind van de avond fietste ik via het Caloriepad terug naar station Anna Paulowna. Waarom dat pad zo heet weet ik nog steeds niet. Dit fietspad trekt een hoekig spoor door de polder, vanaf de Meerweg naar de Molenvaart. Dat is eigenlijk de hoofdweg door het dorp. Een molen heb ik hier nooit aangetroffen.

Caloriepad bij Anna Paulowna

De plaats Anna Paulowna is eigenlijk een verzameling aan lintbebouwing langs de Molenvaart, vanaf het Oude Veer (ook al een zwin) naar het Noordhollands Kanaal. Het dorp bestaat uit Kleine Sluis (het oostelijke deel met veel nieuwbouw), de Stationsbuurt en de Gelderse Buurt, waar zich ooit veel liefhebbers van Gelderse rookworsten vestigden.

De trein brengt mij in 2½ uur terug naar onze huidige woonplaats Delft. Maar na een halve eeuw Noord-Holland mis ik die provincie nog steeds...

Noordkop

Mooi zijn die foto's niet met mijn telefoon. Ze komen een beetje over als foto's met een speelgoedcamera. Een telefoon is om te bellen en niet om te fotograferen. Dus daar heb ik mijn geld ook niet in gestoken.
Callaveld in Kleine Sluis

Toch een paar foto’s van het land rond Anna Paulowna en Breezand. Elke keer als ik daar ben voelt het als ‘thuis’. Dat begon al in 1973, toen we een fietstocht maakten vanuit Amsterdam naar Den Oever. Ik zei tegen mijn toen al wettige echtgenote Tineke: “Hier zou ik best willen wonen.” Tineke was toen nog behoorlijk volgzaam, dus we zijn er inderdaad gaan wonen.

Langs het Caloriepad

Het aantal inwoners van de Noordkop daalt. Desondanks is het ook hier in de Noordkop (beter bekend als de Kop van Noord-Holland) aanzienlijk drukker geworden. Toch ademt het land nog steeds de weidsheid die me destijds zo aansprak.

Meerweg in Breezand

Elk jaar hebben we met vier ex-collega’s (inmiddels pensionado’s) een ontmoeting in het huis van de oudste van deze collega’s. Hij woont op het platteland ten oosten van Breezand. Zijn huis dateert uit de jaren ’20, maar op het erf heeft hij eigenhandig een zelf ontworpen huis gebouwd. Dat doet dienst als ruimte voor de jaarlijkse reünie.

Zonsondergang langs het Caloriepad

Om er te komen neem ik de trein naar Anna Paulowna. Tenminste: zo heet het station. In werkelijkheid heet het hier Kleine Sluis. Daarna fiets ik in tal van haakse bochten over het zogenaamde Caloriepad naar het huis van onze ex-collega. De bollen zijn inmiddels uitgebloeid, het zijn o.a. de calla’s en de freesia’s die nu in bloei staan.

Volgens één van mijn collega's ruiken freesia's naar stroopwafels. Ook nu heb ik weer geprobeerd om te ontdekken of dat werkelijk zo is. Ik heb nog geen geurige overeenkomsten gevonden. 

Caloriepad

Eén van de oplettende lezers van dit blog vroeg zich af waar de foto is gemaakt die deze week de kop van het blog siert.

Welnu: deze foto is gemaakt op het Caloriepad, in de polder ten noorden van Kleine Sluis, de dorpskern van Anna Paulowna. Het pad begint aan de Molenvaart (daar staat geen molen) en eindigt op de Meerweg (daar is geen meer te vinden).

Al eerder heb ik me (op dit blog) afgevraagd waarom dit pad het Caloriepad heet. Nog steeds heb ik op die vraag geen antwoord.

Als ik hier fiets ben ik meestal op weg naar een vroegere collega die hier in de polder woont. Daar eet ik dan ook (teveel) en die calorieën moeten er ook weer afgefietst worden. Misschien daarom dus.

Pontveer Gelderse Buurt

Groot Noordhollandsch Kanaal bij Geldersche BuurtDit is het Groot Noordhollandsch Kanaal ter hoogte van de Gelderse Buurt.

Het kanaal werd van 1819 tot 1824 met de schop gegraven door 9000 zwaar onderbetaalde arbeiders. Ze behoorden 1,30 gulden per dag te verdienen, maar ze kregen van de aannemers maar ongeveer 50 cent per dag. Bovendien moesten ze zelf vaak voor hun onderdak zorgen, terwijl de aannemers hadden moeten toezeggen het onderdak van de werknemers te zullen regelen.

Toen het kanaal klaar was, was het het breedste en diepste kanaal ter wereld. Het eerste zeeschip voer in 1824 van Den Helder naar Amsterdam. Tegenwoordig vaart er voornamelijk pleziervaart en af en toe een binnenvaartschip (meestal olie- of zandvervoer).

De naam Gelderse Buurt is ontleend aan een project van Ds. Otto Heldring. Hij haalde arme Betuwse boeren naar de pas ontgonnen Anna Paulownapolder.

Gelderse Buurt VeerpontBij de Gelderse Buurt ligt een pontveer over het kanaal. Toen ik hier werkte op een nabijgelegen instelling nam ik vaak het pontje, omdat ik dan het snelste bij een station was.

Tot mijn verbazing bestaat deze pont al meer dan 150 jaar. Ik kwam hem namelijk tegen op een stafkaart uit 1877!