Kippige Haan

Ik ben De Haan van Alblasserdam. Waar ik ga of sta, ik heb overal voorrang. Die oude man op de fiets, die moet maar even wachten. Ik moet mijn vrouwen een beetje in de gaten houden.

Wat zegt u? Ben ik kippig? Zie ik het allemaal niet meer goed. Welnee, man, je werkt toch niet bij Specsavers?

Ik ga geen bril op zetten! Ik heb gewoon altijd voorrang. Laat die oude man op die fiets maar even wachten. Daar ben ik De Haan van Alblasserdam voor!

Langs de Alblas

Vanuit Delft naar Rotterdam is het 15 kilometer fietsen. De Fast Ferry brengt mij en mijn fiets vervolgens naar Alblasserdam. Daar bestijg ik mijn Batavus Dinsdag weer.

Alblasserdam brengt mij altijd mijn broer in herinnering. Er was hier een revalidatiekliniek waar mijn broer een tijd gelegen heeft. Dat was zeker in die tijd en als kleine jongen een eenzaam bestaan.

Alblasserdam was destijds een dijkdorp dat leefde van de scheepsbouw (.a. van Verolme en van Smit). Achter de dijk lagen nog een paar straten en dat was het dan. Tegenwoordig heeft de plaats ruim 20.000 inwoners. Veel meer kunnen het er niet worden, want de plaats kan nauwelijks uitbreiden. Aan de noord en oostzijde bevindt zich het Werelderfgoed van de molens van Kinderdijk en aan de west en zuidzijde wordt de plaats begrensd door de rivier de Noord.

Alblas met toren van de voormalige Nederlands Hervormde Kerk in Alblasserdam

Langs het water wordt nog wél gebouwd, deels op voormalige bedrijventerreinen. Daar staan o.a. dure appartementencomplexen. De mensen willen tegenwoordig graag aan het water wonen. Met de boot ben je binnen een half uur in het centrum van Rotterdam.

In de oorlog werd het oude centrum van Alblasserdam, als gevolg van de strijd om de brug over de Noord, grotendeels verwoest. Eerder al liep de plaats maar liefst 32 keer onder water. Dat heb ik allemaal niet meegemaakt. Het staat op internet.

De grootste politieke partij in Alblasserdam is de SGP. Je bevindt je hier dan ook op de Bible Belt. De inwoners kunnen op zondag kiezen uit kerkdiensten in maar liefst 16 verschillende kerkgebouwen. Twee snel groeiende kerken aan de rechterflank van de gereformeerde gezindte tellen beiden zo’n 1500 leden: de Gereformeerde Gemeente en de Gereformeerde Gemeente in Nederland.

Daar heb ik vandaag niet veel mee te maken. Het is dinsdag en ik fiets weer eens op mijn Batavus Dinsdag. Het enige dat me opvalt is dat er veel gerokte meisjes uit school komen.

Langs de Alblas

Ik volg even de dijk langs de Noord en sla dan af richting Oud Alblas. De weg loopt langs het riviertje de Alblas. Dit was vroeger een belangrijke rivier en oude boerderijen hebben daardoor de voorgevel aan de kant van het water en niet aan de kant van de weg.

Oud Alblas

Vlak voor het dorp Oud Ablas maakt het riviertje een scherpe bocht waardoor het net lijkt of je helemaal verkeerd fietst. Maar het komt weer goed. Uiteindelijk kom je netjes in het dorp Oud Alblas uit. Het is opvallend hoe de wereld hier verstild is terwijl nog geen 5 kilometer naar het westen het randstedelijke verkeer dag en nacht voortdendert. Met daarachter de vele bedrijven van Rijnmond en de skyline van de hoogbouw van Rotterdam.

Aan de noordzijde fiets ik Oud Alblas weer uit. Het is vandaag bewolkt en fris weer, maar het zou droog blijven. Mijn regenkleding heb ik thuis laten hangen. Dat was niet verstandig, want ondertussen begint het te regenen...

Alblasserdam en verder

Na bijna 20 km. polderfietsen langs de Alblas maakt de weg een scherpe bocht naar her noorden. Het lijkt of het land ons via deze omweg nog even wil laten genieten, voordat we de stedelijke bebouwing van Alblasserdam (door mijn vader steevast Blassallerdam genoemd) binnen fietsen.  De plaats roept bij mijn altijd herinneringen op aan de tijd dat mijn broer hier in een orthopedische kliniek  lag en wij af en toe met de bus op bezoek kwamen. Wat zal hij zich alleen hebben gevoeld.

Alblasserdam NoordDe kliniek is niet meer en verder ligt er hier van alles overhoop. Straten zijn opgebroken, huizen worden verbouwd, er zijn wegomleggingen en zelfs de stedenband met Sered (Slowakije) is door de gemeenteraad opgezegd. Je kunt dus wel zien dat dit een dynamische plaats is.

De 20.000 inwoners kunnen op zondag kiezen tussen 20 kerken en door de week uit zeven zangkoren. De gemeenteraad bestaat uit zes fracties. Opvallend is dat er maar twee vrouwen in de raad zitten, terwijl er 500 meer vrouwen dan mannen in Alblasserdam wonen. Dat hebben wij allemaal niet ter plaatse onderzocht, want dan zouden we te laat thuis zijn gekomen.

De oude dijk langs de rivier de Noord is onherkenbaar door alle veranderingen en sloop van oude woningen. De grote autoweg duikt sinds een aantal jaren onder de Noord door, wij moeten de brug beklimmen om aan de overzijde te komen. Daar is weinig groens meer te vinden. Deze streek bestaat uit uitgebreide nieuwbouwwijken, terwijl de laatste stukken open land  (meestal akkerbouw) worden doorkruist door autowegen.

Alblasserdam brug Noord 2We kunnen nog doorfietsen naar Delft (waar zoon woont), maar we besluiten onze toch te beëindigen met een gezamenlijke maaltijd in Barendrecht. We zwaaien nog naar een kennis die ons niet herkent. Daarna fietsen we naar het station dat zich tegenwoordig onder de grond heeft verstopt.

In de trein zit een bijzondere dame die zich helemaal heeft ingepakt en een gasmasker draagt om besmetting te voorkomen. Wij voelen ons echter nog gezond. De fietsteller heeft er bijna 100 km. bij opgeteld.

Langs de Alblas

Ottoland kerkEn verder gaan vader en zoon weer. Langs de Alblas ligt een lint van dorpen: Ottoland, Laag Blokland, Vuilendam, Molenaarsgraaf, Gijbeland, Bleskensgraaf, Hofwegen, Oud-Alblas en Alblasserdam. Die rijtjes leren ze tegenwoordig niet meer op school. Wel Citotoetsen moeten maken en geen rijtjes leren? Dat is een gemis in de opvoeding.

Eens kijken wat deze dorpen ons te brengen hebben. Ondertussen trekt de lucht dicht en waait de wind uit verschillende richtingen. We trekken vol goede moed westwaarts en zien Bleskensgraafwel wat we tegen komen. Dat is een kilometerslange rij aan gevarieerde bebouwing, zowel boerderijen als woonhuizen en in ieder dorp één of twee kerken en af en toe een fraaie molen, een winkel, een bankje, een wandelende poes of een brievenbus. Dit is weer de bible belt: de kerken zijn niet omgebouwd tot woonhuis, supermarkt, antiekhandel of witte tapijthal. Iedere zondag zijn er twee kerkdiensten en ook door de weeks zijn er ook volop activiteiten.

Bleskensgraaf De VriendschapVanaf dit jaar vallen alle plaatsen in deze streek onder de gemeente Molenwaard (tegen de 30.000 inwoners). De kerkelijke ligging komt ook tot uiting in de politieke samenstelling van de gemeenteraad: de SGP kreeg de meeste stemmen, direct gevolgd door CDA en Christen Unie.