De O is van Oupeije

Deze keer blijf ik vlak bij Nederland. Je fietst vanuit Maastricht tien kilometer stroomopwaarts langs de Maas of langs het Alberkanaal en je bent in Wallonië. Alors, aujourd'hui nous sommes encore á Wallonie. Net zoals als gisteren. 

Je bent dan al snel in de voorsteden van Luik.

Oupeye industrie
Staalindustrie in Oupeye

Eén van die voorsteden is Oupeye, (25.000 inwoners) dat helemaal vastgegroeid is aan buurgemeente Herstal (60.000 inwoners). Je hebt dan samen een middelgrote stad, maar de plaatsen doen dorps aan. Hun geschiedenis wordt gekleurd door de opkomst en ondergang van de staalindustrie. Af en toe staat er nog iets te roken of te sissen, maar de meeste industrie is vergane glorie.De werkloosheid bedraagt in sommige plaatsen in de regio Luik zo’n 25%.

De doorgaande weg richting Luik

Er zijn in Oupeye 19e eeuwse wijken, afgewisseld door 20e eeuwse hoogbouw. De sterkste groei van het aantal inwoners deed zich voor tussen 1950 en 1980. Dat verklaart die 20e eeuwse hoogbouw. Vooral in die hoogbouw slaat de verpaupering toe. Mensen met een eigen huis en tuintje zijn toch wat zuiniger op hun omgeving.

Tussen de dichte 19e eeuwse bebouwing bevindt zich af en toe een blokje nieuwbouw. Ik vind die 19e eeuwse woonwijken altijd wel hun eigen charme hebben. Oupeye is zeker geen no go area voor fietsers.

Herstal straatbeeld
Straatbeeld in Oupeye

Ik kies mijn eigen fietsroute door een wirwar van straten. Fietsborden zul je hier niet aantreffen.  

Ik weet ook niet waar de gemeente Oupeye over gaat in Herstal. Alles is hier qua bebouwing aan elkaar geklonterd en dat gaat nog vele kilometers lang zo door, tot vér voorbij Luik.

Doordat de Maas een scherpe bocht maakt raak je gemakkelijk je oriëntatie kwijt. Als je de rivier volgt fiets je eigenlijk deels de verkeerde kant uit. Laat je hier niet in de war brengen. Fiets gewoon je neus achterna. Dan kom je vanzelf ergens uit.