Schoon worden of ontmoeten?

Marius ‘moet’  iedere dag onder de douche.

Maar dat ‘moeten’ staat het ‘ontmoeten’ in de weg.

We hebben een video gemaakt van het douchen. Iedere keer weer is de douche een strijd. Marius  ‘daagt’ de begeleiding uit. Voordat je het weet zit je in een strijd. Maar hij moet toch gewassen worden, zegt de begeleiding.

Het is een team boordevol inzet en energie. Als alle teams in de zorg zo zouden werken zou de Nederlandse gezondheidszorg met kop en schouders boven die van andere landen uitsteken. Maar het kost deze betrokken begeleiders heel wat moeite om Marius (en zichzelf) heelhuids door het badritueel te manoeuvreren.

Qua verstandelijke ontwikkeling is Marius ongeveer vier jaar. In sociaal-emotioneel opzicht is hij hooguit een jonge peuter. Zodra de begeleider even wat verder uit te buurt is verliest Marius zichzelf in destructie en zelfverwondend gedrag.

“Hoe doe jij jouw dochter in bad?” vraag ik aan een begeleider. Ze is verbaasd over die vraag. “Gewoon” zegt ze. “Maar moet je dochter schoon worden?” vraag ik. “Daar denk ik niet aan” zegt ze, “dat gaat vanzelf.”  Wat is het belangrijkste als je je dochter in bad stopt? vraag ik. “Dat is het contact” zegt ze. “Dus jullie hebben met elkaar plezier?” vraag ik. “Ja, zéker weten!’ zegt ze. Dát noemt John McGee (Gentle Teaching) nu companionship: het samen delen…

“Wil je dat beeld nu eens naast het baden van Marius leggen?” vraag ik haar. Samen komen we er op uit dat het moeten bij Marius teveel de plaats van het contact heeft ingenomen. Marius moet schoon worden, maar waar is het contact?

Daarna zijn we gaan zoeken op welk moment er goed contact was. Op dat moment zie je (een paar sec0nden maar) een Marius die geniet van het bad. En een begeleider die geniet van het contact. Companionship. Dat kleine moment vormt de sleutel voor het perspectief.

Marius ontmoeten in bad. Daar gaan we de komende tijd aan werken…

 

Advertenties

Zomertijd

Al om 7 uur was Tineke vanmorgen uit de veren van het vierseizoenen-dekbed.

Ze ging meteen voortvarend aan de slag. Met de was en het uitzoeken van papieren.

Op zichzelf is die 7 uur niet zo ongebruikelijk, maar in het weekend mag het wel ietsje later zijn.

Maar al die activiteit om 7 uur ’s morgens, daar had ik toch vooral mijn vraagtekens bij.

Tineke’s reactie was: “Ik wen alvast aan de zomertijd. Dan hoeft dat volgende week niet meer.”

Zo had ik het nog niet bekeken. Hoewel ik gisteren al wel met de zin (of onzin) van de zomertijd werd geconfronteerd.

Op één van mijn woningen was ik in gesprek met drie zeventig-plussers. Eentje zei: “Woensdag begint de lente.”

Ik zei: “En de zondag daarna begint de zomertijd. Dan moeten we de klok weer anders zetten.”

Ik zei bewust niet ‘verzetten’ want dat leidt bij mensen met autisme nog wel eens tot een verbouwing van het interieur (zie het plaatje). 

Zijn reactie: “Wat een onzin. De lente is net begonnen en dan al de zomertijd. Het is lentetijd!”.  

ADHD’er minder snel dement?

Het aantal mensen dat één van de vormen van dementie ontwikkelt neemt sterk toe. Vooral verontrustend is het aantal mensen dat op jonge leeftijd dementie ontwikkelt.

Helaas bestaan er geen medicijnen die dementie tegen gaan. Wel blijkt steeds meer uit onderzoek dat beweging erg belangrijk is bij het afremmen van dementie. En die beweging varieert van het kauwen op bijv. wortels (i.t.t. het gemalen voedsel in de ouderenzorg) tot het traplopen en fietsen.

Een man bij wie op 45-jarige leeftijd dementie was vastgesteld vertelde dat hij ontdekte dat er iets mis was omdat hij opeens niet meer kon rekenen. Maar hij merkte ook op dat hij (als hij drie uur gefietst had) dat hij dan wél opeens weer (een tijdje) kon rekenen.

Nogmaals: dementie voorkom je niet door te bewegen. Maar voldoende beweging heeft wel een remmend effect op het tempo van achteruitgang van een aantal mensen. 

De wereld zit niet logisch in elkaar. Maar stel dat er in dit verband wel een logische conclusie zou kunnen worden getrokken, dan zou je denken dat mensen met ADHD minder snel dement zullen worden. Ze kunnen immers moeilijk stil zitten, oftewel: ze bewegen voortdurend. Dus gaan ze minder snel achteruit als gevolg van dementering (…).

Maar we weten nog onvoldoende over de effecten op de hersenfuncties op lange termijn van het gebruik van Ritalin…

Caloriepad


Gisteravond had ik een afspraak in de weidse polder ten noorden van Anna Paulowna.

En ziedaar: in plaats van de gebruikelijke route bleek er een alternatief mogelijk. Dwars door de bollenvelden waar nog bijna geen bloemen in bloei staan.

Dit pad dat van de dorpskern van Kleine Sluis naar de Meerweg loopt heet het Caloriepad. Waarom het zo heet heb ik niet kunnen achterhalen. Is dat omdat je hier als fietser calorieën verbrandt?

In 1972, toen ik hier voor het eerst fietste, werd ik meteen verliefd op dit gebied vanwege de ruimte en de stilte om mij heen. En ook nu was het weer genieten.

Op de Meerweg was het inmiddels bijna donker. In de verte rechts zie je de oranje gloed van de lichtvervuiling van Den Helder.

Een kwestie van temperament (2): activiteit

Bij ‘A’ staan voorbeelden van veel activiteit, bij ‘B’ van weinig activiteit. Maar, let op: dat wil niet zeggen dat het kind niet actief is, het is mogelijk op een andere manier actief (bijv. niet met doen, maar met kijken). Het accent ligt bij dit onderdeel op lichamelijke, ‘motorische’ activiteit.

A. In bed moet ik hem altijd weer onderstoppen, alle dekens liggen los.
B. Zoals ik hem ondergestopt heb, zo blijft hij vaak uren liggen.

A. Hij is altijd aan het rennen, klimmen, vliegen
B. Hij vindt het prima om een dag binnen te blijven, te kleuren, een spelletje te doen.

A. Zelfs al ze op de stoel zit is ze één en al beweging en gaat ze er ook steeds weer vanaf.
B. Als ze op haar stoel blijft ze daar ook zitten. 

A. In de vakantie moeten we altijd bezig zijn, er op uit trekken.
B. Ze kan uren in de bibliotheek bezig zijn, op zoek naar informatie over een bepaald thema.

A. Op school vindt ze sport één van de leukste vakken.
B. Ze is vaak met rustige activiteiten bezig, zoals kleuren, tekenen, puzzelen.

A. Hij doet steeds andere dingen, dan zit hij hier, dan weer daar, dan gaat hij weer naar boven, dan is hij weer in de tuin.
B. Soms heb je niet eens in de gaten dat hij in de kamer is.

Ruhrfietsen

De mensen denken nog steeds dat de Ruhr één van de meest vervuilde rivieren van Europa is.

Daar hebben ze géén gelijk in. De Ruhr is een opvallend schone rivier, boordevol vis en met allerlei bijzondere vogels en dieren in de directe omgeving. Veel vervuilende industrieën zijn verdwenen en de Duitse milieu-eisen zijn nog strenger dan die in Nederland.

Langs de Ruhr loopt de 230 kilometer lange Ruhrtalradweg. Nu ben ik niet van de fietsroutes, maar af en toe heb ik een stukje befietst. Eén keer met een bijzonder gevolg: de weg was ondergelopen en ik verdween tot boven mijn trappers onder water.

Op het bijgevoegde filmpje ben ik in Mühlheim an der Ruhr, in het hart van het Ruhrgebiet. Net als in andere steden in het Ruhrgebiet is het fietsbeleid in de stad erg rommelig. Er is nauwelijks sprake van doorgaande fietsroutes (behalve als er toevallig een oude spoorlijn lag, die inmiddels is omgebouwd tot fietspad). Maar eenmaal bij de fietsroute langs de Ruhr aangekomen kun je weer groen doorfietsen…

De fietstocht over de brug in Mühlheim en direct daarna de groene rust van de fietsroute langs de Ruhr vind je op dit filmpje: http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=qbw84v8QdE4

Je zult zelfs ontdekken dat ik een keer door rood fiets (foei!), ik kon niet op tijd remmen met in mijn hand de camera. Het wordt tijd voor een andere constructie…

Fietspad waar je niet mag fietsen

Soms fiets ik ergens voorbij en dan denk ik ‘dat moet ik op de foto zetten’.

Vervolgens denk ik: ‘moet ik weer afstappen, ik fiets maar gewoon door’.

Om daarna weer te bedenken: ‘Waarom ben ik doorgefietst? Nu heb ik geen foto’.

Om tenslotte maar weer speciaal naar die plek terug te gaan om de situatie op de foto te zetten.

Ik weet het, dat is allemaal best neurotisch. Maar om met mijn vroegere en inmiddels 101-jarige professor Van Hulst te spreken: “99% van de Nederlandse bevolking is neurotisch en die ene procent die het niet is, die liegt.”

In ieder geval heb ik nu tóch de foto. Een fietspad waar je niet mag fietsen…. Volgens mij is het dan gewoon een voetpad. Dit voetpad bevindt zich in ’s Heerenberg.