Neuromaffia

Zo betitelt Elma Drayer in Trouw de invloed van neurologen op visies in de samenleving. Ter relativering: ik zou willen zeggen > neurologen die niet verder kijken dan hun hersenneus lang is. Elma Drayer veegt de vloer aan met deze manier van denken. Ik doe even een beetje mee.

Het probleem met (een deel van) de hedendaagse neuropsychologie is dat er nét wordt gedaan of iedereen nu eenmaal op een bepaalde manier neurologisch gedetermineerd is en dat daar verder helemaal niets aan te doen valt.

Jongens hebben een verschillende neurologische bedrading dan meisjes en daarom moeten ze in het onderwijs maar weer uit elkaar gehaald worden. Wat zo’n model vergeet is de invloed van omgevingsfactoren. Het gaat volgens mij steeds ook slechter met jongens, o.a. omdat er te weinig mannelijke rolmodellen in hun directe omgeving zijn. Waar zijn de mannen in de zorg, de opvoeding en vooral: op school?

Na de euforie over de verschillen tussen jongens en meisjes zijn er inmiddels alweer allerlei tegengeluiden. Veel van dat onderzoek is gebaseerd op drijfzand. Het verschil tussen meisjes onderling is veel groter dan het verschil tussen jongens en meisjes.

“Er is geen enkele reden om ons te bekeren tot het moderne hersenevangelie. Het is gebaseerd op drijfzand.”

Aldus Elma Drayer in Trouw (18 augustus 2011).

Zwarte Donau

De Donau is na de Wolga de langste rivier van Europa.
Het is de meest grensrijke rivier. In maar liefst tien landen kun je pootje baden in het water van de Donau.
Maar er is met de Donau iets bijzonders aan de hand. Ten oosten van het Zwarte Woud verdwijnt de rivier in de zomer gewoon in de grond. Kilometers lang is de Donau compleet zoek. Dat wordt wel de Zwarte Donau genoemd. Minder bekend dan de blauwe Donau, maar minstens zo intrigerend.

De oorzaak voor deze verdwijntruc ligt in het poreuze gesteente. Er ligt een heel stroomgebied van de Donau onder de grond. Momenteel zijn tientallen onderzoekers bezig met het vinden van een weg in deze ondergrondse rivier. Hoe verloopt dat stroomgebied eigenlijk?

Wij bleven bovengronds en maakten daar een foto van de Zwarte Donau.

Pastinakelos Pastanikolos

Die Grieken hebben toch wel mooie namen.
Ik dacht dat de Hongaren vooral uitblonken in lange namen (daarom zijn Hongaarse vrachtauto’s ook zo lang). Maar de Grieken kunnen er ook wat van.

Vandaag las ik een vraaggesprek met een zekere Aggeliki Papathanasopolou. Als je als trotse bezitter van zo’n naam een toets moet maken ben je eerst al twee minuten bezig met het opschrijven van je naam.

De meneer met de titel van dit weblog is kok. Hij maakt bij voorkeur pasta’s waar pastinaken in verwerkt zijn.

Nog wel/niet een minnetje

Al bijna vier weken is mijn web-log nu onbereikbaar.
Wat een operatie van één of twee dagen zou zijn, blijkt nu voor de dames en heren van de ICT van Sanomedia een klus te zijn die op onverwachts veel hobbels stuit. Er schijnen zelfs nog juridische hobbels genomen te moeten worden.

Vandaag zou ik een mail ontvangen dat ik weer kan gaan klussen aan mijn weblog, dat dan wel van een nieuwe layout moet worden voorzien. Dus dat heb ik ook niet zomaar onder de knie.

Die mail is nog niet binnen. Maar de dag duurt nog zeven uur, ik moet Sanomedia een kans geven.

Hoe langer het duurt, hoe groter de kans dat ik toch maar overstap naar een ander blog. Zoals deze, die nog gratis is ook.

Ben overigens benieuwd of ik -zonder er om te vragen- een maand abonnementsgeld van Sanomedia terug krijg.

Bodensee (deel 2)

In de waterstanden op de radio (het meest rustgevende programma dat er was) hoorde ik vroeger vaak: Konstanz onveranderd. Nu begrijp ik ook waarom dat zo was. De Bodensee vangt zóveel water op dat de Rijn stroomafwaarts eigenlijk nauwelijks van peil verandert.

Qua oppervlakte is de Bodensee de helft van het IJsselmeer, maar er kan veel meer water in. Op sommige plekken is de Bodensee meer dan 200 meter diep. Dat resulteert een een waterreservoir van een cijfer met 16 nullen. Ik ben vergeten hoeveel het was, maar je drinkt het meer niet in één keer leeg.

Dat is natuurlijk ook de oplossing voor het risico op overstromingen in Nederland. Maak van het gebied tussen Wesel en de Nederlandse grens een bak met water en je kunt de dijken in Nederland verlagen.

In etappes hebben we rond de Bodensee gefietst, iedere dag weer een stukje van 50 á 70 km. Dan kom je door Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk. Maar we zijn ook op de fiets naar Schaffhausen geweest, hebben een dag langs de Donau gefietst en een stukje extra stroomopwaarts langs de Rijn.

Je fietst met zicht op de Alpen, maar de hellingen rond de Bodensee zijn niet al te heftig. Dat we soms toch een 18% helling moesten nemen heeft te maken met onze neiging om af te wijken van georganiseerde routes.

En dan de natuur…. Af en toe subtropisch, met volop palmen, bananen, canna’s. En ook nog eens duizenden soorten dahlia’s…

 

Het minnetje wil er maar niet af

Het kost veel moeite om het minnetje uit web-log te halen.
Op 19 september zouden de bloggers een bericht ontvangen.
Dat werd twee maal uitgesteld en uiteindelijk uitgesteld totdat er nieuws was.
Vandaag was er nieuws. Alle blogs zouden live staan, op ruim 13.000 na (3%). Daar was geen email-adres van bekend.
Ik dus kijken, maar mijn blog was niet te vinden. Mijn email-adres is wel bekend en ik heb ook al jaren betaald, dan ben ik ook vindbaar.

Nu maar weer afwachten wat de Sanoma-mediakeuken voor mij in petto heeft…

Geld kwijt

Mijn pinpas was gebroken. Mijn hart niet, maar mijn pinpas dus wel.

Een nieuwe aangevraagd. Bij ontvangst werd gemeld dat ik de oude pinpas door moest knippen en in de grijze container moest werpen. Zo opgedragen, zo gedaan.

Een dag later bedacht ik opeens: ‘en het geld van de chipknip dan?’ Tsja, dat ben ik nu ook kwijt. Die chipknip gebruikte ik nogal eens bij NS, omdat de pas het regelmatig niet deed, maar de chip dan nog wel. Er stond nog zo’n 30 euro op. Dat brengt  me op nog enkele financiële missers:

– De OV-chippas is verlopen en vervangen door een nieuwe. Naar het geld dat er nog opstond kan ik flierefluiten, tenzij ik administratieve kosten betaal. Bij minder dan 4 euro krijg je sowieso geen geld terug.

– Er staan nog 16 ongebruikte strippen op mijn strippenkaart. Maar er wordt geen restitutie verleend. Naar dat geld kan ik dus óók fluiten.

Je ziet het niet, maar je bent het geld toch kwijt. Alsof je een paar tientjes gewoon maar even uit je portemonnee weg laat waaien…