Kippe(n)vel


Buiten vriest het alweer ruim tien graden.

Binnen zit Henk50 een blogje te typen.

Aan het woord was thermofysioloog Hein Daamen. Ik had nooit van een thermofysioloog gehoord, maar zo’n vak bestaat dus.

Daamen vertelde in Pauw en Witteman dat een mens eigenlijk een tropisch dier is. Hij kan niet tegen de kou, zelfs de eskimo niet.

Een prachtige omschrijving van Daamen over de werking van kippenvel was deze: “Kippenvel is de ultieme poging van de mens om de weinige vacht die hem nog rest overeind te zetten.” Zo had ik het nog niet bekeken.

Volgens Daamen hebben de eskimo’s kortere vingers omdat ze dan minder warmte verliezen. De negers hebben lange vingers omdat ze veel warmte kwijt moeten raken. Dat heeft zich in de loop van vele eeuwen zo ontwikkeld.

Ik heb lange vingers. Eigenlijk moet ik dus verhuizen naar een warmer land…

Brrrr!

         Zo zag vanmorgen de kaart van de gevoelstemperatuur er uit.

Die verschilde overigens niet veel met de kaart van de daadwerkelijke temperaturen. Zo was het in Berkhout (bij Hoorn, en 2 km. van één van mijn werkplekken) op de thermometer min 21,9 (om 8.20 uur). 

Twee jaar geleden viel mij dit verschijnsel ook op. Toen zette ik de vermoedelijke oorzaak op de foto… Het IJsselmeer was bezig dicht te vriezen. Volgens mij veroorzaakt dat zo’n koudeput.

Vandaag ga ik niet naar mijn werk, daar. Er rijden geen treinen, ik vind het nu toch wat te koud om 30 km. te fietsen, mijn been wil ik niet nóg een keer breken en als laatste smoes: ik ben gewoon vrij…

Winterbomen


Vandaag maakte ik een fietstochtje door het grensgebied van Gelderland en Duitsland.
Wat waren ze mooi, al die kale bomen in de winterzon. Met af en toe een buitje tussendoor. Twee keer was dat een reden om even een café in te duiken. Daar scoorde ik iets warms, warme chocomel en erwtensoep met roggebrood en spek…

Op de foto’s twee winterse bomenplaatjes…

Amsterdam in de mist


Vandaag werkte ik in Amsterdam.

De trein boorde zich met hoge snelheid door de mistbanken. Volgens het nieuws stond het autoverkeer op de Ring Amsterdam vast, maar dat kon ik niet zien.

Ik moest met trein & tram naar Osdorp. De mist gaf de nieuwbouw een surrealistisch aanzien. Het kantoor waar ik vandaag aan de slag moest is een etage van het flatgebouw rechts.

Toen ik weer naar huis moest was de mist nóg dichter geworden. Ik moest zo ongeveer raden of de tram in aantocht was. De trein bracht mij weer op hoge snelheid en precies op tijd naar Alkmaar.

Gaat de zon onder in Zeeland?

Ik was twee dagen in Zeeland om daar cursus te geven.

Na afloop van een cursusdag wilde ik wel eens weten of de zon óók in Zeeland onder gaat.

Dus fietste ik naar de Boulevard in Vlissingen.

Daar zag ik wel veel nevel & benevelde mensen, maar ik zag geen zon onder gaan.

Kennelijk gaat de zon in Zeeland niet onder. En vanmorgen zag ik hem vanuit mijn hotelkamer ook al niet op komen…

Herfstsferen

Over een week is het ’s avonds donker als ik uit mijn werk kom.

Maar nu kijk ik vanuit mijn comfortabele zitplaats in de dubbeldekker nog uit over het weidse Noordhollandse landschap in herfsttinten.

Helemaal scherp is de foto niet, maar dat heb je in het schemerlicht vanuit een rijdende trein.

Dit is de Ringsloot van de Berkmeer, tussen Obdam en het snelgroeiende Heerhugowaard…

 

Regenboog


Op het gevaar af dat er gedacht wordt dat ik tijdens mijn werk alleen maar naar buiten zit te kijken plaats ik nóg een foto die ik maakte tijdens mijn werk…

Deze foto maakte ik vanuit het raam op één van mijn werkplekken, aan de rand van Wognum.

De bui was ik op de fiets nét voor geweest. En toen de bui gepasseerd was zag ik een felle regenboog, met rechts nog vaag een tweede regenboog…