Duits ziekenhuis

De afgelopen tijd wordt er met enige jaloezie gekeken naar de beddencapaciteit in de Duitse ziekenhuizen. Wat is het verschil met de Nederlandse ziekenhuizen?

Inderdaad telt Duitsland aanzienlijk meer ziekenhuisbedden dan Nederland (4,7 per 1.000 inwoners versus 8,3 per 1000 inwoners). Een groot verschil is dat patiënten in Duitsland veel langer in het ziekenhuis liggen, Nederland heeft meer geïnvesteerd in dagbehandeling. In Duitsland liggen vrouwen na een bevalling een week in het ziekenhuis, in Nederland word je geacht om direct na de bevalling weer op de fiets te stappen.

De Nederlandse bevolking betaalt per hoofd van de bevolking iets meer aan de reguliere gezondheidszorg dan de Duitse bevolking. Maar in Duitsland heb je twee typen verzekeringen: er is ook een particuliere verzekering, waarmee je duurdere zorg in kunt kopen.

Unfall in Euskirchen

In februari 2011 werd ik van mijn sokken en mijn Gazelle gereden door een Duitse wegpiraat. Dat gebeurde voor het plaatselijke ziekenhuis in Euskirchen. Mijn voet hing achterstevoren te bungelen aan mijn been. Ik dacht dat dat wel weer hersteld kon worden door er even gips omheen te leggen. Dan had ik voldoende fysieke steun om naar het station te fietsen en met de trein terug naar huis te gaan. Dat bleek wat te optimistisch.

Ik dacht dat ik wel even met een brancard naar het ziekenhuis kon, maar er werd een ambulance uit de kelder van het ziekenhuis getoverd. De rit van twee minuten bleek achteraf 350 euro te kosten. Er werden foto’s gemaakt van mijn been en de Notartz kwam met slecht nieuws. Ik moest direct geopereerd worden. Maar eerst moest ik tekenen dat ik het ziekenhuis niet aansprakelijk zou stellen voor de gevolgen van de operatie. Keus heb je op zo’n moment natuurlijk niet.

Krankenhaus Brühl

Helaas bleek er in het Krankenhaus van Euskirchen geen chirurg aanwezig te zijn die deze operatie uit kon voeren. Daarom werd ik met sirene en zwaailicht vervoerd naar een ziekenhuis in de buurt van Keulen, waar een medisch team klaar stond om mijn been van ijzeren onderdelen te voorzien. De kosten van de ambulance bedroegen weer 350 euro. Kennelijk was dat het instaptarief. Om 23 uur werd ik naar een kamer gebracht in het Krankenhaus. Ik dacht de volgende dag wel naar huis te kunnen, maar dat bleek toch weer wat te optimistisch te zijn.

Het ziekenhuis bij Keulen

Ik deelde de kamer met een man uit Bosnië van wie het been verbrijzeld was als gevolg van een gevalletje dronkenschap. Diezelfde nacht zakte hij met een daverende klap door zijn bed. De nachtzuster kwam langs en wist niet waar een reservebed beschikbaar was. Zijn matras werd op de grond gelegd. Zo kon hij alsnog proberen enige slaap te vatten.

De volgende dag zou mijn buurman geopereerd worden. Hij werd geknipt en geschoren en kreeg pre-medicatie. Daarna werd hij afgevoerd naar de OK. Een uur later was hij weer terug. Het benodigde onderdeel van zijn been bleek nog bij Keulen in een file te staan. Hij was hier zó boos over dat hij met rolstoel het pad verliet en pas ’s avonds laat in kennelijke toestand weer terug kwam in onze kamer. Zijn vrienden legden hem op de grond neer, want er was geen reservebed.

Het personeel van het ziekenhuis was vriendelijk en zorgzaam, maar ook de volgende dag kreeg mijn buurman geen ander bed. De bedden waren in de kelder opgeslagen, maar er was geen bed meer over. De technische dienst kon het bed ook niet maken. Wat ik ook opvallend vond was dat de familie van de buurman het eten bracht en ook schone handdoeken. Dat werd ook aan mij gevraagd, maar ik had geen thuisadres. Tineke zat hoog en droog in de sneeuw in Noorwegen en ik kon moeilijk bij de plaatselijke diaconie aanbellen. De hygiëne in het ziekenhuis was ook niet best. Wij moesten als zieken van hetzelfde toilet en ook dezelfde handdoeken gebruik maken als de vele gasten die mijn buurman de hele dag door ontving.

De daarop volgende dag kwam er een heuse professor naar mijn been kijken. Voorafgaand werd de hele afdeling geschrobd en geboend. De professor had enige aanmerkingen. Zo was een apparaat dat nodig was voor de doorbloeding van mijn been als 36 uur buiten werking.

Ik moest nog een week langer in het ziekenhuis blijven. Zonder TV, want die was stuk en werd niet gerepareerd. Een kleinigheidje natuurlijk, maar zo duurden de dagen wel lang… Aan het eind van de week bleek het carnaval te zijn en zo hoste er een hele vrolijke stoet van de lokale carnavalsvereniging door de gangen van het ziekenhuis.

Met deze ambulance werd ik naar Nederland vervoerd

Nederland

Met de ambulance werd ik na het carnavalsweekend naar Alkmaar gereden. Daar kwam ik in isolatie in het ziekenhuis terecht. Ik kwam immers uit een buitenlands ziekenhuis. Toen ik eenmaal op een ‘gewone’ afdeling terecht kwam wist ik niet wat me overkwam. Wat een goede bedden, wat een luxe met een eigen TV, wat een goede maaltijden.

Maar er waren ook overeenkomsten. Dat waren de verpleegkundigen. Die waren in beide ziekenhuizen even goed en betrokken. 
En ik realiseer me dat het slechts een N = 1 onderzoek is. Op basis van de ervaringen van één persoon...

De K is van Konstanz

Konstanz onveranderd, zit nog altijd in mijn hoofd. Dat waren de waterstanden, voorafgaand aan het nieuws van half één op de radio. Dat Konstanz zo vaak onveranderd bleef ligt aan de enorme wateroppervlakte van de Bodensee: een dag regen doet het waterpeil nauwelijks stijgen. 

De vakantie in Konstanz is gekoppeld aan het herstel van een fietsongeluk. Ik had nog maar een paar weken eerder mijn krukken aan de wilgen gehangen. Het was spannend: kan mijn fietsbeen de vuurproef doorstaan?

We hadden ook om die reden gekozen voor een vlak fietsgebied. De Bodensee is een meer van 63 km lang met als grootste breedte 14 km. Waar je ook fietst, iedere keer weer heb je zicht op de Alpen. Alleen ’s morgens vroeg soms niet, vanwege de nevel. Uiteindelijk zijn we het hele meer rondgefietst. Een voordeel is het uitstekende OV in combinatie met veel veerverbindingen over het meer.

Konstanz is een mooie stad, met zo’n 80.000 inwoners en af en toe een poes. Het is ook de zetel van één van de ‘best presterende’ universiteiten in Duitsland. Het jeugdige elan straalt uit in de stad, waardoor je er veel ijsjes kunt eten.

Buiten het historische centrum zijn rond de eeuwwisseling van de vorige eeuw (net als in Jena) prachtige wijken gebouwd, met tal van neoclassicistische huizen en veel parken.

In onze ervaring is Konstanz een prachtige uitvalsbasis voor een gevarieerde fietsvakantie. Ben je het fietsen zat, dan kun je prima een eindje met de trein rijden en aan de Zwitserse kant met een tandraadbaan tot op grote hoogte een berg beklimmen.

Vanuit Konstanz stroomt de Rijn (die hier Seerhein heet) verder in westelijke richting om bij Schaffhausen een grote duik naar beneden te maken.

Vijfhonderd meter van ons vakantieadres lag de grens met Zwitserland. Ging je die grens over, dan betaalde je meteen een tientje voor Kaffee mit Apfelkuchen. 

De J is van Jena

In de deelstaat Thüringen ligt Jena. Ik wist het niet, maar het blijkt dat het de geboorteplaats is van Bernhard von Lippe-Bisterfeld, de opa van onze huidige koning, Zijne Doorluchtigheid Koning Willem Alexander. 

Na een lange afdaling fietsen we de stad binnen, door een paar mooie straten met huizen van rond de (vorige) eeuwwisseling toen de economie ‘booming’ was.

Straat met veel Jugendstil in Jena

Wat is opvalt is de prettige sfeer in de stad. Het is een ‘kleine Grosstadt’, vergelijkbaar met Alkmaar. De voordelen van een centrumplaats, maar niet de massaliteit van de grote stad.

Opmerkelijk is dat de stad (met ruim 100.000 inwoners) al een eeuw lang een tramlijnenstel heeft. Dat verwacht je niet bij dat aantal inwoners. Maar in de voormalige DDR hebben meer kleinere steden een tram, zoals Halberstadt (met 40.000 inwoners).

In de Tweede Wereldoorlog werd Jena zwaar verwoest door Amerikaanse bombardementen, waarvan het zwaarste enkele weken voor de capitulatie van Duitsland plaatsvond. In 1953 vond er een volksopstand plaats tegen de communistische regering van de DDR. Na die Wende won die Linke (de voormalige communistische partij) bijna alle verkiezingen, maar in 2019 kregen de Groenen evenveel zetels in de gemeenteraad.

Het stadscentrum van Jena

In het centrum is een aantal historische gebouwen herbouwd, maar er is ook veel nieuwbouw.

Wie iets heeft met microscopen, verrekijkers, sterrenkijkers of fototoestellen kent Jena vanwege de optische industrie. De stad is een bekend industriëel centrum door het bedrijf van Carl Zeiss. Ook heeft men hier het pedagogische Jenaplan bedacht.

De stad oogt ruim, mede dankzij parken en pleinen. Het viel ook op hoe stil het er was. Het was zaterdagmiddag en dan zijn in veel Duitse steden de winkels dicht…. Dat heeft ook zijn voordeel….

De omgeving van Jena

Naast de oudere gebouwen vind je in Jena hoogbouw en moderne architectuur. Dat tekent een beetje de stad: in historisch opzicht belangrijk, maar ook van economisch belang. En zelfs met een eigen universiteit.

Bijzonder is dat de stad één van de warmste plaatsen van Duitsland is. De oorzaak is de ligging in het Saaledal, met de stad tegen de op het zuiden gelegen hellingen aan. Eenmaal buiten de stad, dan moet je weer klimmen, tenzij je het rivierdal volgt. Eenmaal boven heb je prachtige panorama’s van de omgeving.

Wij waren op de fiets in Jena. Je kunt er ook met de trein komen via de Saalebahn. Dat gaat sneller. 

De I is van Itzehoe

We waren in 2014 met vakantie in het vlakke land langs de Elbe ten noordwesten van Hamburg. Dit gebied lijkt op het streek langs de Waddenzee in Groningen en Friesland. Er zijn zelfs heuse polders. De eerste fietsdag fietsten we naar Itzehoe, één van de weinige grotere steden in deze zeer dunbevolkte streek.
De stadskerk van Itzehoe

Aan de naam Itzehoe te horen of te zien zou je denken dat je bij de Indianen terecht was gekomen, maar het is een oude Saksische naam, die zoiets zou betekenen als heuvel langs het water. Dat zou kunnen kloppen: het oude centrum van Itzehoe ligt op een heuvel langs de rivier de Stör.

Itzehoe winkelstraat
Het centrum van Itzehoe

In 1627 werd de stad door de Zweden totaal verwoest en platgebrand. Die Zweden wilden de Deense overheersers een lesje leren. De mensen hebben het wel over de Duitsers, maar de Zweden waren ook geen lieverdjes.

Tegenwoordig is Itzehoe een Kreisstad, de hoofdstad van een regio. De stad telt ruim 30.000 inwoners, waarvan 164 huisartsen, 65 tandartsen en 34 dierenartsen. De werkloosheid in de regio bedraagt ruim 11%. Maar ook werklozen moeten naar de dokter of de tandarts en hebben soms een zieke poes.

Een paar statige huizen in Itzehoe

De sfeer van Itzehoe is die van verval, maar nog nét niet van verpaupering. Het gemeentebestuur probeert er iets van te maken, maar het wil allemaal nét niet lukken. En dan komt er in 2013 weer een klap bij: een grote werkgever (1100 werknemers) sluit zijn poorten. Hoe vang je dat nu allemaal weer op?

Rond het kasteel van Itzehoe

Omdat Itzehoe een centrumplaats is zijn er naar verhouding veel voorzieningen, zoals winkels. Maar ook daar slaat de kaalslag toe. Er lijkt weinig te worden geïnvesteerd. En de mensen? Die lijken zich bij een gebrek aan perspectief een beetje te hebben neergelegd. Ze helpen de lokale economie vooral door veel te roken en veel worst te eten. Ook de tattoo-shops doen goede zaken.

Het ruime land van Sleeswijk Holstein

Toch ontdekten we in Itzehoe een aardig plekje. Precies achter het winkelcentrum dat maar niet wil floreren. Het oude Klosterhof, met vijver en zicht op de toren van de Sint Laurentius. En in het centrum vind je ook een heel aardig restaurant met slowfood, waar de bediening wordt gedaan door mensen met een verstandelijke beperking. Daar aten we onze smaakvolle Mittagstisch.

Itzehoe, de hoofstad van Kreis Steinburg in het westen van Sleeswijk-Holstein. De stad ligt aan de rivier de Stor en ongeveer halverwege de spoorlijn van Hamburg naar Sylt (vier uur met de trein). Itzehoe telt ruim 31.000 inwoners. 

Kinderen overleden door het dragen van een mondkapje?

Op internet circuleren berichten dat er kinderen in Duitsland overleden zouden zijn als gevolg van het dragen van een mondkapje.

Zo maakt de Stichting Vaccinvrij op de website melding van dit verdrietige feit. “Kinderen overleden als direct gevolg van het dragen van mondkapjes” zo luidt de kop van een blog op deze stite. Op sociale media wordt het aantal van vier kinderen genoemd.

Maar je weet het natuurlijk niet in deze tijd. Zijn die kinderen overleden als gevolg van het dragen van een mondkapje? Waarom lees je dat dan niet in de Duitse kranten en kwam het niet op de Duitse TV? Weet je het antwoord niet? Ben je nog niet wakker? Dat komt natuurlijk door de censuur! Het bericht kwam de overheid niet goed uit, dus mocht het niet gepubliceerd worden.

Een onderzoeksjournaliste (Kathrin Wesolowski) ging op zoek naar de achtergrond van de vier ‘gevallen’.

Het eerste bericht kwam uit Büchelberg in Rheinland-Pfalz. Daar overleed een 13-jarig meisje in een schoolbus. In de sociale media wordt geschreven dat de buschauffeur van haar eiste dat ze een mondkapje op zou zetten in de bus, terwijl ze een medische verklaring bij zich had dat ze géén mondkapje hoefde te dragen.

Eeven later werd er op dezelfde sociale media het bericht verspreid dat het meisje kerngezond was en dat ze dus alleen door het dragen van een mondkapje overleden kon zijn. Het is wel een wat wonderlijke combinatie: een medische verklaring en tóch kerngezond…

Nog voordat er een oorzaak van het overlijden van het meisje bekend was verspreidde een Dr. Birgit Malsack-Winkelmann (volksvertegenwoordiger voor de AfD) al het gerucht dat de oorzaak het dragen van een mondmasker was. Daarmee was de toon gezet. Inmiddels is er obductie gepleegd, maar de artsen kunnen geen oorzaak vinden van het overlijden van het meisje.

Op verzoek van de ouders is er inmiddels een tweede obductie gedaan waarbij de vraag mee is genomen of de dood van het meisje mogelijk verklaard kan worden door het dragen van een mondmasker. Je mag verwachten dat – als het dragen van een mondmasker mogelijk de oorzaak van het overlijden van dit meisje zou zijn geweest – dit inmiddels al (door de ouders) was bekend gemaakt. Het ziekenhuis geeft – vanwege hun beroepsgeheim – géén verklaring aan de pers.

Nieuw bericht: Op 20 oktober concludeerde het Gerechtshof van Karlsruhe dat het overlijden van het meisje niet te maken heeft met het moeten dragen van een mondkapje. De ouders verzoeken de media om afstand te nemen van het bericht dat een mondkapje de doodsoorzaak zou zijn.   

In Schweinfurt zou een 6-jarig meisje om zijn gekomen als gevolg van een CO2 vergiftiging. Dat bericht is gecheckt. De politie meldt dat er de afgelopen tijd géén kind is overleden in Schweinfurt en dat wordt bevestigd door het ziekenhuis, de scholen en de gemeente. De politie heeft een bericht op Twitter gezet: als je deze informatie verspreidt, check dan eerst of het klopt.

Conclusie: er is de afgelopen periode geen meisje overleden in Schweinfurt. 

Ook in Wiesbaden zou een kind zijn overleden als gevolg van het dragen van een mondkapje. Bij noch de politie, noch de brandweer is een geval bekend van het overlijden van een kind in de afgelopen periode. Ook heeft er geen begrafenis van een kind plaatsgevonden.

Conclusie: er is in Wiesbaden in de afgelopen weken geen kind overleden, dus er is geen sprake van een sterfgeval als gevolg van het dragen van een mondkapje. 

Het vierde geval zou zich hebben voorgedaan in het Noorden van Sleeswijk-Holstein. Ook daar zou een kind zijn overleden als gevolg van het dragen van een mondkapje. Onderzoeksjournaliste, Kathrin Wesolowski, kan niemand vinden die deze dood kan bevestigen. De politie in deze regio belt zelfs rond met politiebureaus in de omgeving. Ook is het Gesundheitsambt gevraagd. Niemand heeft weet van het overlijden van een kind in de afgelopen weken.

Ook in Sleeswijk Holstein is in de afgelopen weken geen melding gemaakt van het overlijden van jong kind. Er is wel een 13-jarige jongen overleden, maar in een andere regio en niet als gevolg van het dragen van een mondkapje. Het bericht dat daar een jong kind is overleden als gevolg van het dragen van een mondkapje is onwaar.  

De conclusie van Kathrin Wesolowski is dat bepaalde mensen en organisaties deze berichten kennelijk vanuit het oogpunt van politiek gewin verspreiden. Ook wordt er niet de moeite genomen om de berichten te checken op juistheid.

Eigenlijk zou ik een double check moeten doen. Heeft mevrouw Wesolowski haar onderzoek wel goed uitgevoerd? Maar daarvoor ontbreken mij de middelen. Vooralsnog houd ik het er op dat dit bericht over de kinderen in Duitsland fakenews is.

Ondertussen gaat de Stichting Vaccinvrij vrolijk verder met het verspreiden van dit nepnieuws. Ik heb de Stichting gevraagd om het bericht te rectificeren, maar ik heb geen antwoord gekregen.

In een blog van vorige week schrijft de Stichting dat we door de media bang worden gemaakt, maar dat de wetenschap en de cijfers ontbreken. Volgens mij maakt de Stichting juist mensen bang, namelijk voor het dragen van een mondkapje.

Als je zo zonder feitencheck je berichten blijft verspreiden maak je als Stichting ook andere berichten op je website ongeloofwaardig. 

De F is van Friedrichshafen

We fietsen van het uiterste noorden van Duitsland naar het verre zuiden. De stad Friedrichshafen is de grootste plaats aan de Bodensee. 
De Bodensee bij Friedrichshafen

In 2011 fietsten we de Bodensee rond. Dat ging met enige mankementen gepaard: ik had nog een kruk aan mijn fiets hangen vanwege een ongeluk in februari 2011. Maar gefietst moest er worden…

Friedrichshafen ligt prachtig aan de Bodensee en bij helder weer heb je hier een schitterend zicht op de Alpen aan de overkant van het water. Maar de plaats is moeders mooiste niet. In de Tweede Wereldoorlog waren hier drie belangrijke industrieën gevestigd ten behoeve van de Duitse wapenindustrie en dat hebben de inwoners geweten. Het grootste deel van de stad werd verwoest.

Zicht op Friedrichshafen vanaf de veerboot

Rond Friedrichshafen ligt het minst prettig te berijden gedeelde van de Bodenseeradweg. Het is druk rond de stad en de fietsroute voert hier grotendeels langs en over de drukke verkeersweg. De plaats kun je dus beter niet als uitvalsbasis voor fietstochten gebruiken.

Omdat de stad grotendeels werd verwoest is er ook niet veel geschiedenis te vinden: de binnenstad ademt de sfeer van veel Duitse binnensteden die na de oorlog van de grond af aan weer opgebouwd moesten worden: vooral veel beton en af en toe een gerestaureerd historisch gebouw.

Mocht je een bijzondere beleving mee willen maken: vaar of vlieg dan mee met de plaatselijke Zeppelin. Hier stond de wereldberoemde Zeppelinfabriek. Wil je een goedkoper uitje: neem dan de veerpont aan de overkant. Na een uur varen zet je voet op Zwitserse bodem. Daar ben je meteen dubbel zo duur uit, want in Zwitserland betaal je twee keer zoveel voor koffie, rats, kuch en bonen. 

De E is van Eutin

Sommige lezers van dit weblog zijn nog nooit in Eutin geweest. Ze kennen Parijs wel, maar Eutin niet. Dat is een beetje tragisch. Al gaat er geen TGV naar Eutin, het bezoek van deze stad is wel de moeite waard.
Marktplatz Eutin

Eutin ligt in het uiterste noorden van Duitsland, in de dunbevolkte deelstaat Sleeswijk-Holstein. En om precies te zijn: in een streek die de Holsteinische Schweiz wordt genoemd. Het is een gebied met heuvels en meren en veel bossen, zo’n beetje tussen Kiel en Lübeck en in het oosten begrensd door de Oostzee. 

Het barokke kasteel van Eutin

Eutin was zo’n verrassing waar we helemaal niet zo op gerekend hadden. Daarom kocht ik er speciaal voor Tineke een gerbera.

De omgeving is mooi, golvend, met bossen en meren. En dan kom je opeens in zo’n prachtig aan een meer gelegen stad met een historisch centrum en een kasteel aan de rand (met een kasteeltuin aan het water).

De plaats heeft zo’n 18.000 inwoners, maar heeft toch een centrum-functie. Dat komt omdat het gebied dunbevolkt is. Het is voor fietsers prima toeven in deze door Nederlanders nogal vergeten regio.

De A is van Altena

Op mijn computer zitten liggen of hangen duizenden foto's. Wat moet ik daar allemaal mee? Welnu: ik ga er weer eens een paar op een rijtje zetten. Een fietsalfabeth met de eerste buitenlandse plaats die ik tegen kom in de verzameling foto's.

Hoewel ik in het Land van Altena geboren ben is dit niet mijn geboortestreek. Dit is de plaats Altena in Sauer(kraut)land. Ik heb er meerdere malen gefietst. Mijn Batavus Dinsdag is er echter nog nooit geweest. Duitsland is een beetje uit de fietsgratie.

Altena ligt aan de Lenne, zo’n 25 km ten zuidoosten van Hagen (dat ligt aan de rand van het Ruhrgebied). Als je van Hagen naar Altena fietst kom je door het dorp Henkhausen. Daar moest ik natuurlijk ook een keer naar toe.

Altena an der Lenne

Altena wordt gedomineerd door een enorme burcht: de Burg Altena. Het was de eerste jeugdherberg van de wereld.

Het is prima fietsen rond Altena. Tenminste: zo lang je de loop van de Lenne volgt. Als het je teveel wordt kun je ook her en der op de trein stappen, want de trein volgt de loop van de rivier.

Als je het dal wilt verlaten: dat red ik niet op de fiets met hellingen tot meer dan 15%. Ik volgde dus doorgaans gewoon de loop van de rivier. Zo kwam ik twee keer door Altena nadat ik van de Kahler Asten kwam: de hoogste berg van Sauerland. Dat zoeft vooral in het begin behoorlijk naar beneden. Het deel bij Altena is meer gelijkmatig.

Altena telt tegen de 20.000 inwoners en heeft in zekere zin een centrum-functie. Je kunt er dus ook Bratwurst scoren. Het ziekenhuis is verkocht aan een buitenlandse investeerder. Ik weet niet of je je hier nog door de plaatselijke Krankenschwester toe kunt laten dekken.

De beroemdste inwoner van Duitsland die in Altena werd geboren was staatsman Otto von Bismark. Hij hield van orde en netheid. Dat het stadje wat verrommeld is geraakt zou hem een doorn in het oog zijn geweest. Gelukkig hoeft hij dat allemaal niet meer mee te maken. 

De X is van Xanten

En toen viel er echt niet aan te ontkomen. De Q was beschikbaar in Nederland. Maar de X komt niet voor aan het begin van een Nederlandse plaatsnaam. Ergens in de naam nog wel: Exloo, Exloeërmond en Eext. Maar van die dorpen heb ik geen foto. Dus moet ik uitwijken naar de deelstaat Nordrheinland Westfalen.

Xanten is een zeer oude plaats. De Romeinen bouwden hier een grote stad: Colonia Ulpia Traiana. De plaats lag aan een toenmalige loop van de Rijn. De Rijn heeft in de loop der tijd allerlei wandelingen gemaakt. Inmiddels ligt de rivier een aantal kilometer naar het Noorden en is Xanten geen havenstad meer.

In Xanten bevindt zich een groot archeologisch themapark, gebaseerd op de Romeinse geschiedenis. Daar ben ik nooit in geweest, ik fietste regelmatig dóór Xanten. Wat ik van de Romeinen weet komt uit Asterix en uit de Bijbel.

De stad heeft een historisch centrum met de Xantener Dom. Op het plein wordt jaarlijks een kerstmarkt gehouden. Daar kun je veel Glühwein drinken, maar dat kan ik je niet aanraden als je nog een eind wilt fietsen. Je kunt ook op de trein stappen, maar Duitse treinen rijden weinig en maken vaak veel omwegen. Wil je van hier uit naar Nederland, dan moet je eerst naar het Ruhrgebied treinen (Krefeld).

Xanten heeft een mooie weidse omgeving (de vlakten langs de Rijn) met af en toe een rij heuvels als overblijfselen uit de IJstijd.

Xanten was voor mij regelmatig een tussenstop bij fietstochten vanuit de Achterhoek richting Limburg of vanuit Nijmegen richting Ruhrgebied. Tegenwoordig kom ik er nauwelijks meer: de blik is meer verlegd naar België. En dit jaar gooit de corona-dreiging roet in het eten. Je fietst naar Xanten en vervolgens kleurt het gebied oranje en moet je in quarantaine....

De hagelslag om Berlijn

Vandaag 75 jaar geleden begon de Slag om Berlijn: de laatste aanval om Hitler-Duitsland op de knieën te krijgen.

De Russen maakten extra haast. Ze wilden zo snel en zo ver mogelijk naar het westen oprukken om te voorkomen dat de westerse geallieerde troepen te ver naar het oosten op zouden trekken. Daarbij vormde Berlijn de hoofdprijs.

Daarbij hadden ze – naast politiek en strategisch gewin – twee bijzondere doelen voor ogen:

  • Ze wilden Adolf Hitler gevangen nemen
  • Ze hoopten het kernwapenprogramma van de Duitsers in handen te krijgen.

De Duitsers bezaten al voor de Tweede Wereldoorlog kennis over de mogelijkheid van het ontwikkelen van een atoombom. Zou het hen zijn gelukt om deze bom inderdaad te ontwikkelen, dan zou de oorlog nog veel catastrofaler zijn verlopen.

Er wordt beweerd dat de Duitsers toch uiteindelijk onvoldoende kennis in huis hadden om de bom te ontwikkelen. Anderen beweren dat de belangrijkste ‘wetenschapper’ die betrokken was bij de bouw van de bom doelbewust de ontwikkeling zou hebben getraineerd omdat hij bang was voor de gevolgen.

Wat er allemaal gebeurd is rond de ontwikkeling van de atoombom in nazi-Duitsland blijft toch voor een groot deel een puzzel.

Het maken van een legpuzzel van Duitsland bracht mij op het idee om de hagelslag om Berlijn in kaart te brengen. Met ten zuidwesten van Berlijn de Hagelberg. Rechts de Russische (en Poolse) troepen als pure hagelslag en links de Amerikaanse en Canadese troepen aan de linkeroever van de Elbe als chocoladevlokken. Onderwijs moet in deze tijd namelijk veel meer beeldend worden gebracht.