Het was 1 april…

Duizend maal werd er de afgelopen dagen een blik geworpen op mijn weblog.

Daarmee naderde het aantal bezichtingen dat van mijn vorige weblog, dat bij weblog.nl als gevolg van technische problemen een voorlopig roemloos einde vond. Kennelijk heb je met een nieuw weblog ruim een half jaar nodig om weer in beeld te komen.

Maar het aantal bezichtigingen blijkt wel een vertekende werkelijkheid te zijn. De toename valt namelijk voor een deel toe te schrijven aan het blog op 1 april.

Een aantal mensen blijkt niet door te hebben gehald dat het een 1 april-grap was. Ze vonden dat ik het verhaal zó had geschreven dat er meteen werd gedacht aan een serieuze optie.

Niet dus. Af en toe moet ik iets uithalen op één april. De Sprintwater is niet op deze wijze in de handel. Maar misschien hielp het blog nog wel even mee om een maatschappelijk ongewenste ontwikkeling aan de kaak te stellen….

Bruidssuite voor één tot drie personen

We wilden een weekendje weg.
Het doel was Barcelona, maar het wordt Nederland.

Op zoek naar bijzondere overnachtingsmogelijkheden zag ik een bruidssuite in een Mongoolse Yurt.

Deze bruidssuite is bestemd voor één tot drie personen.

Dat bracht mij op allerlei overdenkingen.
Een bruidssuite huren voor één persoon: zou dat vaker voor komen?

Of een bruidssuite voor drie personen, omdat je als bruidegom nog niet hebt kunnen kiezen tussen twee dames? Of omgekeerd, natuurlijk…

Zo zie je maar weer: het leven is vol onverwachtse opties…

Deksels nog aan toe!


Volgens mij heeft ze het van Xiwel overgenomen…

Het fotograferen van putdeksels.

Met dat ‘ze’ bedoel ik mijn wettige huisgenote Tineke.

Ze heeft een onwaarschijnlijk aantal hobbies, dat zich ook nog eens steeds verder uitbreidt.

Zoals (dus) het op de foto zetten van putdeksels.

En ik moet toegeven: dit is wel een héél mooi exemplaar.

Op de foto gezet in Wuppertal…

Waarom moet er zoveel?

“Ik kom tien keer in een dienst binnen bij Job.

En alle tien keer was dat omdat er iets moest.”

Aldus Sandra. Sandra is een ervaren en betrokken begeleider met altijd iets ‘over’ voor de cliënten.

Job verblijft veel uren op zijn kamer. Dat is zijn veilige territorium. Job heeft in zijn leven veel meegemaakt. Dat heeft hem ontzettend angstig gemaakt. Begeleiders proberen Job zoveel mogelijk te betrekken bij de buitenwereld. Maar of dat lukt is van allerlei omstandigheden afhankelijk.

Maar opeens realiseerde ze zich: is dit waarom ik dit werk heb gekozen? Eigenlijk stel ik alleen maar eisen aan Job. Ik kom bij hem binnen omdat ik iets van hem gedaan wil krijgen of omdat er iets in zijn programma staat.

Job moet zijn medicijnen innemen, hij moet zijn eten opeten, ik moet zijn televisie aanzetten omdat Sesamstraat begint of omdat het douchetijd is.

Sandra heeft thuis twee jonge kinderen. Ik vroeg aan haar: als je je kinderen naar bed brengt, hoe gaat dat dan? Moet er dan ook zoveel? Daarover hebben we nog verder doorgepraat. Maar dat komt later wel weer. Anders moet er weer zoveel in één blog…

Friese theelepeltjes

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de Friezen gemiddeld 0,82 theelepeltjes per persoon per dag méér in de koffie & de thee doen dan de inwoners van Noord-Holland.

De conclusie van dat onderzoek is dat de Friezen meer zoetekouwen zijn dan de Noordhollanders.
Als Fries in Noord-Holland waag ik die uitkomst te betwijfelen. Want Friezen hebben geen slechtere gebitten dan Noordhollanders.

Een andere conclusie kan zijn dat de Friezen meer koffie en thee drinken dan de Noordhollanders. Dat zou kunnen omdat de Friezen in ieder geval drie van de beste koffiebranders van Nederland binnen hun grenzen hebben.

Het kan ook zo zijn dat de Friezen gewoon vaker naar de tandarts gaan of beter poetsen dan de Noordhollanders, en dat dat de gevolgen van het zoete gedrag compenseert.

Maar de meest aannemelijke verklaring die ik ergens las is de volgende: de Friese theelepeltjes zijn gewoon kleiner….

Brilweg


Volgens Bill Bryson is de grootste loopafstand die Amerikanen afleggen de dagelijkse zoektocht naar de afstandsbediening van de televisie.

Tineke wandelt vele kilometers buitenshuis. Ze verslijt meer schoenzolen dan fietsbanden. Maar binnenshuis zou wel eens de grootste afstand die ze aflegt kunnen zijn: de dagelijkse zoektocht naar de leesbril.
Ze heeft er een stuk of vijf. Maar het lijkt er op dat meer leesbrillen ook leiden tot meer zoektochten.

Ik heb als zestig-plusser nog geen loerprothese. Maar volgens de logopediste van mijn werk ben ik wel aan een gehoorapparaat toe. Ik betwijfel dat. De mensen praten gewoon te vlug. Dat kan ik niet meer volgen…

Er is er één jarig!

Er stond een zwakke tot matige zuidenwind. De zon scheen twee uur, maar er viel ook wat neerslag. Het werd 5 graden. Dat was op 29 december 1951.

Op deze stormachtige dag in 2011 is dit meisje 60 jaar oud (of jong) geworden.

Ze werd in Barneveld geboren, als derde in de rij. Volgens haar vader wist ze al heel snel precies wat ze wilde. Vooral in de eigen veilige omgeving…

Haar vader was boekhouder. Ik zei een keer tegen hem: “Dat was wel handig, een boekhouder. Die geboortedatum was dus goed gepland voor de kinderbijslag.” Waarop hij wat mopperend baste: “Ach man! Daar waren we toen helegaar niet mee bezig!”

Inmiddels vier ik ook al voor de 41e keer de verjaardag van dit meisje mee…