Weer op de fiets (3)

Dordrecht is een prachtige oude stad, maar de oostelijke wijken, zoals de jaren '50/'60 wijk De Staart, zijn niet om over naar huis te schrijven. Daarnaast is hier erg veel industrie langs de Merwede, zoals een zeer vervuilend chemisch bedrijf.
Zicht op Dordrecht

Deze keer mijd ik de wijk en neem de Fast Ferry door naar de Baanhoekbrug. Dit is een antieke spoorbrug waar men een fietspad aan heeft gehangen. Zolang de brug het houdt storten de fietsers niet in het water.

Baanhoekbrug vanaf de Fast Ferry

De oude brug werd van 1882 tot 1885 gebouwd. Daarbij werd stevig gefraudeerd. De bouw liep aanzienlijke vertraging op, waarvoor de aannemer een boete moest betalen van 50 gulden per dag. Pas later werd duidelijk dat de concurrerende Nederlandsche Rhijnspoorweg Maatschappij diezelfde aannemer 100 gulden betaalde voor elke dag dat de brug later open ging.

Van Dordrecht via Sliedrecht naar Hardinxveld

De brug werd in 1940 opgeblazen door de Nederlanders en in 1945 door de Duitsers. In 1947 kwam er een voorlopige brug die twee maal werd gereviseerd met onderdelen van andere bruggen. Pas in 1983 kwam de nieuwe en huidige versie van de brug klaar. Tot acht maal per uur rijden er treinen over de enkelsporige brug. In de tijd dat ik hier woonde was het nog een uurdienst.

De mensen vragen mij wel eens: “Henk, heb jij hier dan gewoond?” Dat zal ik jullie zeggen. Tijdens de lagere schoolperiode woonde ik in Gorkum. Dat ligt aan dezelfde spoorlijn. Vandaar dus. Maar ik fietste ook eenzaam en alleen naar Papendrecht en zag toen ook de brug. Later woonden mijn ouders in Sliedrecht. En dat is de volgende plaats waar ik met mijn Batavus Dinsdag door kom.

Het culturele klimaat in Sliedrecht is zwaar bagger. Dat komt door de baggerbedrijven. Tevens bevindt zich hier een grote instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Sommige mensen schijnen te denken dat hier het licht voor de moderne gehandicaptenzorg werd uitgevonden. Ik denk daar wat anders over. Mijn vader preekte regelmatig op deze instelling en soms mocht ik met hem mee om wat water bij de wijn te doen.

Mijn vader bemoeide zich met meer dan de kerk. Zo voerde hij actie voor het behoud van het plaatselijke station. En zie: het gebouw staat er nog steeds. Het is nu alleen een restaurant waar honden niet worden toegelaten.

Het dijkdorp Sliedrecht

Sliedrecht is van oorsprong een dijkdorp en vanaf de dijk liepen de zogenaamde ‘stoepen’ de polder in. Tegenwoordig is het vooral een forensenplaats, met 25.000 inwoners en waar SGP/CU het meeste aantal zetels in de gemeenteraad tellen. Heel opmerkelijk is dat de zetelverdeling van de partijen in de gemeenteraad vanaf 2010 bijna ongewijzigd is gebleven (en vanaf 2014 precies hetzelfde wat de grote 5 partijen betreft). Hier dus geen enkele politieke aardverschuiving. Het kan zijn dat de inwoners hun eigen partij permanent trouw blijven. Maar het kan ook zo zijn dat men bij elke verkiezing gewoon de oude stembussen weer vult en daarna weer leegt.

Merwede in Hardinxveld met aan de overkant Werkendam

Na Sliedrecht volgt Hardinxveld-Giessendam (19.000 inwoners), ook weer een langgerekt dijkdorp. De plaats is zo lang dat er drie stations zijn. En het wordt een beetje saai: SGP en CU hebben samen de meerderheid in de gemeenteraad. Ook dit is de Bible Belt.

Het oude dorp Hardinxveld is niet onaardig, maar je ontkomt niet aan de grootschalige bedrijvigheid langs de rivier, de autosnelweg, die dwars door het dorp loopt en de daar aanpalende bedrijventerreinen en de Betuwelijn. Het dorp verkeert in een permanente toestand van geraas.

Ik fiets door tot Boven-Hardinxveld, met herinnering aan een oudoom die hier hoofd der school was en die mij elk kwartaal op een gulden trakteerde vanwege mijn mooie cijfer voor Bijbelse geschiedenis.

In Boven-Hardinxveld vaart het Riveer naar Werkendam. Ik eet op een bankje een bolletje. Naast mij zit een langgerokte mevrouw die pas na het bidden in het bolletje bijt. Als ze haar beide bammetjes opheeft besluit ze ook weer met dankgebed. Het is hier inderdaad de Bible Belt. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

2 gedachten over “Weer op de fiets (3)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: