Weer op de fiets (1)

Dinsdagmiddag wilde ik een rondje fietsen en groenten scoren bij de bioboer. Tussendoor kon ik dan ook nog mijn broer bezoeken in Maassluis. 

Helaas kwam ik van de drup in de regen. Omdat ik mijn fiets niet zomaar ergens wil parkeren kwam hij uiteindelijk terecht in de catacomben onder station Rotterdam Centraal. De beide stallingen bieden samen plaats aan ongeveer 8000 fietsen.

In het centrum van Rotterdam

Het is dus zaak om je fiets mindful te parkeren en te onthouden waar je hem hebt gestald. Ik zet de plek altijd meteen als reminder in mijn telefoon. Het enige probleem is dat ik soms mijn telefoon niet kan vinden.

Vanwege een stremming kon ik donderdag Rotterdam niet via de rails bereiken. Uiteindelijk bereikte ik toch ingeblikt het station en kon ik de Batavus Dinsdag uit zijn ketenen bevrijden.

Ik weet niet of jullie wel eens door Rotterdam fietsen, maar er komt geen eind aan. Als je de aaneengesloten bebouwing van Vlaardingen en Schiedam meetelt zit je 18 kilometer op de fiets en kruisen zo’n vijftig verkeerslichten je pad. Dat is niet om op te schieten. Ik ben geen snelle fietser, maar 11,4 kilometer per uur is toch echt wat aan de trage kant.

De Van Brienenoordbrug en de Nieuwe Maas

Uiteindelijk beklom ik de oprit van de Van Brienenoordbrug. Vroeger mocht je hier niet fietsen vanwege de gevaarlijke winden, maar tegenwoordig is fietsen aan de oostzijde van de brug toegestaan. De mensen zijn gemiddeld zwaarder geworden en waaien minder gemakkelijk om. Als je dan toch bij westenwind omwaait kom je niet op de autoweg terecht, maar in het water, waar je vanwege overgewicht blijft drijven.

De Van Brienenoordbrug zijn twee bruggen. De ene dateert uit 1965, de tweede uit 1990. De bruggen zijn ruim 1300 meter lang. De bogen hebben een maximale hoogte van 70 meter en het wegdek ligt 25 meter boven het water. Tot zover de mededelingen van Rijkswaterstaat.

Uitzicht vanaf de Van Brienenoordbrug in de richting van Ridderkerk

En aan de overkant fiets je met hoge snelheid Rotterdam weer in. Dat schiet dus ook niet op. Het is de wijk Beverwaard. Stedenbouwkundig is het wel een bijzondere wijk, omdat de bouw het vroegere slotenpatroon volgt. Toen het nog vroor in de winter kon men hier dan ook schaatsen. Bijna alle huizen zijn gebouwd tussen 1980 en 1990. Het is geen bloemkoolwijk (jaren ’70), en de nieuwe kneuterigheid van de Vinexlocaties kom je er ook niet tegen. Flatwoningen trouwens ook bijna niet.

De gemiddelde woningwaarde van de huizen is laag vergeleken bij de ‘gemiddelde’ Randstadwoning: 174.000 euro. Opvallend is dat er weinig fietsen worden gestolen in Beverwaard. Of het wordt niet opgegeven bij de politie.

Gezond lijkt het leven hier niet: één derde van de mensen tussen 18 en 65 jaar is langdurig ziek, 10% heeft een WMO-uitkering.

Beverwaard is een multiculturele wijk, waar autochtonen inmiddels een minderheid vormen. Ruim 50% van de bewoners heeft een niet-westerse migratie-achtergrond. Leefbaar Rotterdam kreeg in de wijk veruit de meeste stemmen, gevolgd door de PvdA en DENK.

Van Rotterdam Centraal naar Ridderkerk

In tien minuten ben ik de wijk weer uit. Deze gegevens heb ik later op internet opgezocht. Een groenstrook van nog 500 meter breedte scheidt Beverwaard van Bolnes. Daar heeft 20% van de bevolking een niet-westerse migratie-achtergrond. Het dijkdorp valt onder de gemeente Ridderkerk. De Partij 18-Plus kreeg hier de meeste stemmen. Deze partij verdreef in 2022 de SGP als grootste partij binnen de gemeente.

In het verleden was Bolnes bekend vanwege de scheepsbouw, maar die ging in de jaren ’70 verloren. Ook brandde het winkelcentrum af. Gelukkig was er nog werk en waren er winkels in Rotterdam.

Ik heb trouwens niet echt een idee waar ik fiets, en dat is ook een beetje de bedoeling. Wel worden mijn oren rechtszijdig geteisterd door de geluiden van de autoweg. Er liggen hier twee gigantische verkeersknooppunten, die ook mijn fietsmogelijkheden inperken.

Er volgt weer een groene buffer, van ongeveer twee kilometer breed en dan ben ik in Slikkerveer. Daarover later meer. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: