We gaan Schelden (4)

We moeten het nodig eens over Prosperdorp hebben. De plaats konden we niet vinden. Hij staat ook niet in de Topografische Atlas van Zeeland. Bestaat Prosperdorp eigenlijk wel?
Tussen de beide koeltorens van Doel de kerktoren van Prosper

Het wordt nog ingewikkelder. Op mijn topografische atlas van Nederland is Prosperdorp in een onooglijk hoekje beland en eigenlijk zelfs van de kaart gevallen. Wél is er de Prosperpolder. En in België ligt de plaats Prosper. Het wordt er allemaal niet eenvoudiger op. Wat vinden de inwoners van Prosperdorp zélf eigenlijk. Wonen ze in een niet bestaand dorp?

Het Belgische Prosper valt onder de plaats Kieldrecht

Helaas bevinden zich geen autochtone inwoners op straat. Wel lopen er een paar kippen benevens een jaloerse haan rond. En even voorbij het Polderhuis blijken we opeens door België te fietsen. Het is hier allemaal best ingewikkeld.

De Prosperpolder grenst aan de Hertogin Hedwige polder. Die polder gaf een hoop politiek gedoe. Hij moest en zou namelijk weer onder water gezet worden. Hoe dat precies zit en wat het effect is: ik heb werkelijk geen idee. Persoonlijk ben ik niet zo voor het onder water zetten van polders. Ik begrijp het ook gewoon niet.

De Prosperpolder is genoemd naar Prosper van Arenberg, die de inpoldering financierde. Officieel heette deze meneer: Zijn doorluchtige Hoogheid Monseigneur den Hertog Prosper Van Aerenberg. Zijn vrouw heette Hedwige.

De enige dwarsstraat in Prosper (België)

Hierbij stuit ik opnieuw op een wonderbaarlijk gegeven. De polder werd in 1847 ‘aangelegd’. In 1839 werden Nederland en België twee autonome landen. Nochtans en desalniettemin loopt de grens dwars door de polder. Kennelijk heeft men gewoon een rechte lijn doorgetrokken vanaf de oorspronkelijke grenspaal.

De groot uitgevallen dorpskerk van Prosper

Ergens ver weg gestopt vind ik nog wat gegevens over de buurtschap Prosperpolder die eigenlijk niet bestaat. Er staan tien huizen en enkele bedrijfspanden en er wonen 25 mensen. De plaats valt onder het Nederlandse Nieuw-Namen, dat trouwens ook in België ligt en Nieuw-Namen valt tegenwoordig onder de gemeente Hulst.

In Nieuw Namen gaat het in demografisch opzicht niet zo goed. De mensen trekken er weg. Het aantal inwoners daalde in tien jaar tijds van 866 naar 790. In het buitengebied (daar valt het al dan niet bestaande Prosperdorp onder) bleef het aantal inwoners rond de 150 en daarmee stabiel. Maar als je in Prosperdorp een brief wilt posten moet je drie kilometer fietsen over de Muggenhoek. Daar doen zich nogal eens steekincidenten voor. Een voordeel van het wonen in deze omgeving is dat er in 2021 geen enkele fiets werd gestolen.

Zicht vanaf de dijk langs de Schelde op Prosper

Voor vertier kun je ook een paar honderd meter lopen naar de Belgische Dreef. Daar bevindt zich een groot uitgevallen kerkgebouw met daarnaast een gelegenheid om troostbloemen te poten.

De kerk was destijds bestemd voor de honderden arbeiders die met kruiwagen en schep handmatig de Hedwigepolder bedijkten. En dat allemaal voor niets, want de polder wordt weer onder water gezet.

Tegenover de kerk bevindt zich een café dat in de oneven weken af en toe open is. We hebben geen idee of we vandaag in een even of oneven week zitten. In elk geval zit het café dicht.

Uit de analen van het dorp: ‘In 2003 heeft de pastoor van Prosperpolder (81jaar) EWH Werkers nog de mis opgedragen en stond ’s middags achter de tapkast in het zaaltje naast de pastorie waar de schieting op de liggende wip naar gewoonte plaatsvindt’.

Opnieuw vragen en nog eens vragen. We fietsen met meer vragen Prosperdorp uit dan dat we er binnen fietsten. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “We gaan Schelden (4)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: