We gaan Schelden (1)

Vrijdag was het zo ver. Tineke nam mij op sleeptouw. Gelukkig had ik bepaald waar we heen zouden gaan. Anders zou ik de controle kwijt zijn geraakt.

We zouden – na twee weken Elbe – ook nog een week naar de Rijn. Ik weet trouwens niet of de Rijn er nog ligt. Hij schijnt deels droog te vallen. Mijn zus woont aan de Rijn en daar druppelt het volgens haar nog wel een beetje door, maar dat is dankzij een nabijgelegen stuw.

Maar de Rijnreis, buitengewoon geschikt voor ouderen, gaat niet door. De toestand is de wereld en in Delft is er niet naar om van alles uit te gaan spoken. Dus hebben we besloten om een aantal dagen fiets & trein te gaan doen. Vrijdag was de eerste dag.

Ik had besloten dat we om half acht de poorten van station Delft zouden passeren teneinde onze Batavussen Dinsdag op de trein van 07.35 uur naar Kruiningen te hijsen. In Roosendaal kon ik dan koffie scoren, want daar staat de trein tien minuten stil. De trein reed wel, en ook op tijd, maar de koffietent was vanwege personeelstekort gesloten. Ik vind dan dat de mens ook wel door een automaat kan worden vervangen. De mens (m/v) achter de balie haalt namelijk ook de koffie uit de automaat.

Van station Kruiningen moeten jullie niet te gering denken. Het was ooit een belangrijk station en al meer dan 150 jaar oud. Dat halen de meeste mensen niet. Het was ook het belangrijkste overstapstation voor de pont naar Perkpolder. Een iegelijk die naar het oosten van Zeeuws-Vlaanderen reisde (inclusief Terneuzen) nam deze pont. Ooit heb ik meegedaan aan een koffietest op deze pont. De koffie kreeg een twee, het water kwam volgens mij rechtstreeks uit de Oosterschelde.

Station Kruiningen-Yerseke (foto van internet)

De plaats Kruiningen bezit het station niet in zijn eentje, de helft is van Yerseke. Daarom heet het station Kruiningen-Yerseke. En wie Yerseke zegt, zegt ‘mosselen’. Die lust ik niet. Maar de Belgen wel. Ze komen in lange rijen naar Yerseke om daar Zeeuwse mosselen te scoren.

Maar als ik zo door blijf kletsen komen we niet verder. Tijd om op de fiets te stappen. Tineke heeft er flink zin in en rijdt meteen de verkeerde kant uit. Hoewel, het is de goede kant, maar ik fiets liever een ommetje. Want wij moeten nodig kennis maken met het dorp Kruiningen.

Voordat het zover is moeten we ons door een bedrijventerrein met karakteristieke ‘dozen’ zien te verplaatsen. Wat wordt Nederland toch steeds lelijker met al die rechthoekige dozen in het landschap. Het is een agrarisch gebied, er worden vooral uien en aardappels opgeslagen. Dat is dan weer nuttig, maar moet het allemaal zo lelijk?

Dorpsbeeld Kruiningen

Na een klim over de snelweg zijn we in Kruiningen. Het dorp telt een aantal oorspronkelijke straten en aan de rand van het centrum staat de dorpskerk met een achtkantige toren. Er is een redelijk winkelbestand met maar liefst veertien winkels die op zondag gesloten zijn. Kruiningen ligt dan ook op de bible-belt. de inwoners kunnen op zondag kiezen tussen kerkdiensten is vijf grote kerkgebouwen met minimaal twee diensten per zondag.

Het aantal inwoners van Kruiningen is in de afgelopen tien jaar met ruim 15% gestegen: er wonen nu 2310 Zeeuwse meisjes. Het aantal katten staat niet in de statistiek vermeld. De afstand tot een café en een middelbare school bedraagt volgens de statistiek zes kilometer. Dat lijkt me prima te doen.

Dorpskerk van Kruiningen

Vroeger was Kruiningen een eiland, maar dankzij tal van inpolderingen kun je nu droogvoets het dorp bereiken. Sinds 1970 is het dorp niet zelfstandig meer en onlangs ging het op in de grote gemeente Reimerswaal die het oosten van Zuid-Beveland omvat. De winnaar bij de verkiezingen voor de gemeenteraad in 2022 was de SGP, die ruim 42% van de stemmen kreeg. In het dorp Kruiningen kreeg de SGP naar verhouding nog veel meer stemmen, zo’n 80%. Dat zijn wonderbaarlijke cijfers voor een Randstedeling zoals ik.

Inmiddels heeft de gemeente ook ontdekt dat veel mensen aan het water willen wonen. Langs de Schelde bevindt zich de nieuwbouwwijk van Kruiningen met hoogbouw langs het water.

Nadat we een foto hebben gemaakt van het dorp bestijgen we de Batavus Dinsdag weer en fietsen over de verkeerde weg het dorp weer uit. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Eén gedachte over “We gaan Schelden (1)”

  1. Je had op de veerpont Kruiningen-Perkpolder mee moeten doen met het testen van de broodjes kroket. Daar was het veer bekend om, de lekkerste broodjes kroket!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: