Fietsrondje Hagen

In Nederland fiets ik kaartloos. Maar dat is niet zo spannend. Ik ken de kaart redelijk uit mijn hoofd. In Duitsland ligt dat anders. Toch fiets ik ook hier kaartloos. Altijd spannend waar je dan uitkomt.

Vanuit Hagen bestijg ik de heuvels. De zon breekt door en het wordt eigenlijk best wel warm. Het zweet breekt me uit. Het is hier geen sigarenfabriek, ik krijg het allemaal niet cadeau. Maar ik weet de drie kilometer lange helling met een stijgingspercentage van 8% zonder afstappen te halen.

Grazige groene weiden tussen Hagen en Lüdenscheid

Jullie kennen dat vast wel. Je beklimt een helling en je denkt dat je boven een enorm uitzicht hebt op het dal. Maar het hele dal van de Ruhr is verdwenen. Dat ligt ergens achter me, maar het heeft zich verstopt. Voor me een zachtglooiend en zeer groen landschap met grazige weiden en een beperkt aantal koeien. Een heel verschil met Nederland, waar veel meer koeien op een beperkte ruimte rondlopen.

Af en toe is er een zijweg met een bordje richting een mij totaal onbekende plaats. Alleen de plaats Lüdenscheid komt me bekend voor, dat is een grotere plaats. Ik ben er wel eens geweest. Hoewel de stad in de oorlog niet is gebombardeerd is er weinig historische bebouwing. Geen reden om er nog eens naar toe te fietsen.

Bizar is de geschiedenis van de laatste maand van de oorlog in Lüdenscheid. De nazi's gingen op steeds heftiger manier om met de eigen bevolking. De doden vielen niet door bombardementen, maar door nazi-terreur. 

Er volgt een lange afdaling temidden van veel druk verkeer. Voor een verkeerslicht staat een eindeloos lange rij auto’s. Ik zou de file kunnen passeren, maar de automobilisten staan dicht langs de stoeprand. Ik sluit me dus maar aan bij de file.

Dan zie ik een bord: Lüdenscheid rechtsaf en Burg Altena linksaf. Dat is wel weer een aardige bestemming: Burg Altena. Geen idee hoe ver dat is, maar ik sla linksaf. Eens zien wat ik tegen ga komen...

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

3 gedachten over “Fietsrondje Hagen”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: