Naar de bollen (slot)

De nieuwe trend in Nederland is dat er her en der in het open land nieuwe clusters van woningen worden gebouwd. Het is geen wijk, maar het is een kluitje aan vrijstaande nieuwbouw. Nog een hek er om heen en het is een reservaat. Zo ook op het schaarse platteland tussen Voorschoten en Leidschendam. 

Ik verlaat de Rijksstraatweg en zet koers naar de Vliet, het kanaal dat van Rotterdam naar Leiden loopt en ondertussen steeds van naam verandert.

Vliet bij Voorschoten

De zon is onder gegaan, maar ik heb nog wel mooi zicht op de avondluchten. Het water van deVliet ligt er stil bij, want de wind is grotendeels gaan liggen. Wel wordt het steeds frisser. Thuis brandt de kachel, maar ik ben nog niet thuis.

Leidschendam heb ik al eerder beschreven in deze serie. Het oorspronkelijke karakter van de plaats is danig aangetast door de fantasieloze nieuwbouw uit de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw. Maar langs de Vliet zie je nog wat authentiek land.

Molen de Salamander (1777) in Leidschendam

Tegenover Voorburg sla ik linksaf. Wat nu volgt is een eindeloze reeks aan Vinex-locaties. De enige afwisseling is een plaatselijk gesticht waar begeleiding druk bezig is om bewoners naar bed te brengen. Af en toe heb ik heimwee naar de beslotenheid van dit soort werkplekken, alhoewel het er lang niet allemaal pais en vree is.

De gemeentegrenzen lopen hier wonderlijk voor elkaar: ik fiets door Den Haag, door Leidschendam-Voorburg,  dan door Pijnacker-Nootdorp, dan weer door Den Haag, en uiteindelijk fiets ik dus toch Delft binnen. Daar heeft de fietsteller er 112 km. bij opgeteld. 

Auteur: henk50

Ik ben orthopedagoog/GZ-psycholoog. Vanaf 1975 heb ik gewerkt in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking. Schrijven is een hobby en een ontspanning voor mij, vandaar dat ik het niet kan laten om dagelijks iets te schrijven, meestal ook op mijn weblog. Omdat ik zo lang in 'de zorg' heb gewerkt heb ik veel zogenaamde casuïstiek ter beschikking. Soms gebruik ik voorbeelden uit de dagelijkse praktijk op mijn weblog, maar de beschrijvingen zijn altijd vermengd met andere -vaak gedateerde - verhalen. Er komen dus geen één-op-één verhalen voor. Dat zou ook niet mogen vanwege het beroepsgeheim. De namen die ik gebruik zijn altijd gefingeerd. De pedagogische en psychologische voorbeelden hebben dus wel enig waarheidsgehalte, maar ze hebben de pretentie om toch onherkenbaar te zijn. Mocht de lezer toch iemand herkennen, dan is dat waarschijnlijk toeval. Een enkele keer zijn voorbeelden van dialogen geheel gefingeerd. Uit de privésituatie wordt slechts zeer beperkt iets vermeld, waarbij ik met name zorgvuldig om ga met fotomateriaal. De namen van mensen die reageren worden nooit door mij doorgegeven aan derden, ze blijven in mijn afgesloten Wordpress-domein.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: